Cannery Row (1982)

Na 8 jaar nog geen enkel filmcommentaar. vooruit dan maar.

Niet eenvoudig om een werk van John Steinbeck te verfilmen en er de juiste omgeving en sfeer waarin, laat ons maar zeggen randfiguren zich in bewegen, perfect over te brengen.

De werken van Steinbeck druipen doorgaans van sociale en verstandelijke achtergesteldheden.

Ze verfilmen is niet evident en deze "Cannery Row", ondanks de goede bedoelingen, kan aldus ook niet het peil van de roman halen en evenmin de smaak van het grote publiek.

Toch verdienstelijk. Gelet op de huisvesting van het meisje en van de kameraden ?

Omdat de focus van de film ligt op de liefdesgeschiedenis van Doc en Suzy is dit in mijn beleving veeleer een verfilming van Steinbeck’s “Sweet Thurday”, het vervolg op diens boek “Cannery Row”. Het resultaat is een nogal gekunstelde mix van romantiek, drama en humor, maar helaas ontspoort de film een paar keer (kikkerjacht, vechtpartij met studenten). Desondanks is de film goed te doen, vooral dankzij Nick Nolte en een hilarische Frank McRae.

Echt boring . Ik vond de verfilmingen van Grapes of Wrath en Of Mice and Men vele malen beter mbt de thematiek van dorpsgemeenschappen die zo goed als mogelijk de economische recessie proberen te overleven. De droefgeestige gebeurtenissen in het Californiaanse kustdorpje Cannery Row zijn dan ook niet bijzonder interessant te noemen; de mysterieuze figuur Doc, het liefdesverhaaltje, de bemoeizieke en berooide inwoners. Het kreeg me niet mee en blonk vooral uit in grijze saaiheid. Doe er dan nog de overaanwezige voice-over van John Huston bij en weinig fut in het acteerwerk en je hebt een film die vlug weer diep in de kast kan opgeborgen worden.