Sekai de Ichiban Utsukushii Yoru (2008)

Leuke film van de zoon van Shohei Imamura en scriptschrijver van o.a. Akai Hashi no Shita no Nurui Mizu (Warm Water under a Red Bridge). Begint als een rustige, droge Japanse comedy waar je tijdens de ontdekkingstocht van de journalist allerlei bizarre personages tegenkomt. Lange tijd weet je eigenlijk niet precies waar het allemaal naar toe voert (houden zo, en niet veel gaan lezen), maar uiteindelijk komt alles mooi samen. De film is wat aan de lange kant, maar blijft eigenlijk altijd wel aangenaam vermakelijk met zijn milde absurditeiten.

Een must voor verzamelaars van het oeuvre van "Ugly-guy", hij laat ook in deze film weer even zijn goedlachse gezicht zien.

Samen met de geweldige poster moet dat genoeg zijn om de film binnenkort maar eens een kansje te geven!

Ja, mooie poster, al wekt die misschien een foute verwachting.

Heb de screencaps er ook al bij gezien, dus dat valt wel mee. Maar het lijkt inderdaad een stuk fantasievoller dan het waarschijnlijk is.

Hier, een wat grotere versie van de poster.

Errug leuk!

^_^

Gaaf!

Tengan zet zich ineens op de (mijn) map. Heb lange tijd gewacht om deze film te zien, duurt ook 160 minuten wat niet bepaald evident is. Maar het is de speelduur meer dan waard.

In het begin wat losjes, maar tijdens de tweede helft van de film komt alles geweldig goed samen. Heerlijk absurde momenten die een scene later als compleet normaal worden beschouwd, verder geweldige rollen van Taguchi (held) en Ishibashi (ook held). Morishita inderdaad ook weer van de partij, let vooral op die scene tegen het einde aan waar iedereen elkaar spontaan begint te kussen, behalve de partner van Morishita. De arme man

Visueel ook boeiend, zeker de collage scenes. Soundtrack is aardig eigen, verder een hoop memorabele momenten, al moet je wel houden van de typisch absurde Japanse humor.

4.5* en een uitgebreide review

Haha, ja, inderdaad en de observatie van Onderhond ontging mij ook niet.

Leuk om te zien dat Daisuke Tengan een aardje naar zijn vaartje heeft, want dit zou zo een moderne film van Imamura (of generatiegenoot Oshima) kunnen zijn. Verveelde geen moment. Leuk ook de animatiestukjes.

Trouwens voor een Japanse film wel veel bloot?