C'est Pas Moi, Je Le Jure! (2008)

Geen goede familiefilm...

Dit is echt voor de kinderen, geen volwassen...

Komedie is mijn smaak niet...

Hij probeert zelfmoord, dit is raar...

Zijn ouders maken ruzie... Dit is puinhoop...

Geen goede acteerwerk...

Redelijk verhaal...

Geen moeite waard...

Visueel krijgt deze film zonder twijfel 5sterren van mij, maar helaas gaat het bij een film niet alleen om het visuele aspect.

Het enige min-punt die deze film heeft is helaas wel een hele grote, namelijk het verhaal.
Het verhaal was leuk, maar het is niet een film waarbij je achteraf denkt van: "Wauw, wat was dat een mooi verhaal!". Het verhaal had er erg leuke en spannende scenes tussen zitten, maar al die scenes samen hebben niet een mooi verhaal kunnen vormen. Ook vond ik de kinderlijke personages veel te volwassen overkomen. Hun manier van denken, doen en praten vond ik niet echt bepaald zoals een kind dat zou doen. Maar daar in tegen werd er wel erg goed geacteerd! En ook het verhaal had zo nu en dan wel zo z'n positieve kanten, zoals het moment dat Leon in het huis van z'n buren inbreekt, en z'n buren net terug van vakantie komen op het moment dat hij nog binnen is.
Het is alweer een poosje terug dat ik zo'n spannende scene ben tegen gekomen. Ook waren de beelden echt prachtig geschoten, en keek ik daardoor met plezier naar de film! Tot en met de aftiteling ziet de film er echt prachtig uit!

Helaas gaat het bij een film niet alleen om de beelden, maar ook om het verhaal. Omdat het verhaal in het geheel me niet echt wist te boeien, geef ik deze film een 3,25* afgerond naar een 3*

Wat een lief, leuk en klein filmpje ! Ik heb genoten van het verhaal van dit dwarze maar toch ook vertederende kind. De sfeer die er ook gecreeerd word klopt precies met het verhaal.

De omgeving werd naar mijn gevoel neergezet als door de ogen van een kind. En toch was er nergens overdreven romantische opsmuk maar gewoon de realiteit. Het moment dat de vriendschap met dat meisje over is. Je ziet niet dat het uiteindelijk allemaal weer goed komt maar het wordt echt getoont als een deel van het leven. Niet iedere vriendschap blijft bestaan. Of het feit dat zijn moeder toch echt niet meer terug komt.

Het sfeertje deed me een beetje denken aan "My Girl" alleen vind ik deze film veel mooier in elkaar zitten.

Vroegwijze en depressieve 10-jarige worstelt met de huwelijksperikelen van zijn ouders, zijn drang naar vandalisme en zijn gevoelens voor een buurmeisje.

En zo wordt Leon ook geïntroduceerd tijdens één van zijn mislukte suïcide-pogingen.

Film wisselt succesvol hartverwarmend en humoristisch af met tragische gebeurtenissen en is in warme kleuren gefilmd.

Ik had nergens het gevoel dat deze film gericht is op een kinderpubliek.