Il Mio Viaggio in Italia (1999)

Erg fijne documentaire om een heerlijke avond in te verdrinken en vervolgens stevige zin krijgen om nog veel meer Italiaanse films te gaan bekijken. Italie is ook mijn favoriete filmland (al vind ik soms ook dat Japan dat is, maar dat moet je me maar vergeven).

4.0*

Éen van de grootste filmmakers van deze tijd, Martin Scrosese, verklaart zijn liefde aan de Italiaanse grootmeesters en doet dat werkelijk adembenemend mooi. In deze vier uur durende zwart/wit documentaire over de Italiaanse zwart/wit film laat Scorsese zien waar hij zijn inspiratie vandaan haalt. Hij toont ons het ene na het andere prachtige fragment uit wereldberoemde Italiaanse klassiekers en bijna vergeten pareltjes en vertelt uitgebreid wat hem zo raakt of wat de films van Fellini, Rossellini, Visconti en De Sica zo bijzonder maakt. Enige affiniteit met de Italiaanse film en filmgeschiedenis is een absoluut vereiste maar als die interesse er is, dan mag je als filmliefhebber dit fantastische college van Scorsese absoluut niet missen.

dikke 4 sterren

Beviel me iets minder dan A Personal Journey with Martin Scorsese through American Movies (1995)

Deze is wat langdraderig, al kan dat ook komen doordat de Italiaanse cinema me over het algemeen iets minder ligt dan de Amerikaanse film. Toch zitten er zeker enkele films tussen die ik ook zeer waardeer (Umberto D. bijvoorbeeld) en hij heeft me nieuwsgierig gemaakt naar films die ik nog niet ken.

Scorsese kan prachtig vertellen en de scènes zijn goed gekozen. Deze worden mooi gereflecteerd met verhalen over Scorsese's jeugd en zijn Italiaanse achtergrond.

Het was mij al met al net iets te veel van het goede, waardoor ik 'slechts' op 3 sterren uit kom.

Dit schreef ik bijna op de kop af 11 jaar geleden bij A Personal Journey with Martin Scorsese through American Movies (1995):

"Binnenkort in ieder geval "Il mio viaggio in Italia" kijken

Het heeft dus wat langer geduurd, maar heel fijn deze documentaire van de cinefiele regisseur over de Italiaanse cinema. Scorsese is duidelijk wat hij ermee beoogt: mensen (vooral jongeren) enthousiasmeren voor, in dit geval Italiaanse, klassiekers. Zijn keus is wellicht wat conservatief in de zin dat hij alleen de grootste namen behandelt, maar hij spreekt vanuit zijn persoonlijke ervaring over film en zo gek is het ook niet als je de geschiedenis van de cinema van een land in een paar uur moet vertellen dat de grote namen aan bod komen. Ik zou oprecht verbaasd zijn geweest als hij op de proppen was gekomen met Bava of Argento, had eerder gerekend op Pasolini en Rosi.

Scorsese geeft wel heel veel weg, en het is daarom af te raden deze docu te kijken als je de meeste films die hij bespreekt nog niet hebt gezien- dat is een beetje paradoxaal want hij wil dus juist mensen die niet bekend zijn met Italiaanse klassiekers ertoe bewegen die te gaan zien. Met name Europa '51, Stromboli, I Vitteloni, Senso en Voyage in Italy worden bijna volledig uit de doeken gedaan, dat had wel wat minder gemogen. Maar verder een boeiend en persoonlijk verhaal, en wat is Italië toch een rijk filmland als je na afloop even de films nagaat die nog niet eens genoemd zijn. Kreeg tijdens het kijken veel zin om films als l'Avventura, La Dolce Vita en 8 1/2 weer te kijken, en ook films waar ik niet zo enthousiast over was zoals Paisa toch weer eens een kans te gunnen.