Exotica (1994)

geen makkelijke film om te kijken.

Geweldige film!

Prachtig einde. Geweldig liedje van Cohen. Greenwood, Polley, Kirshner en McKellar zetten allemaal ongelooflijk goede rollen neer. Koteas speelt een heel slechte dj, wat me nogal ergerde, evenals Khanjians stem. Ik vroeg me af of dat de bedoeling was.

Volgens mij praat Arsinee Khanjian altijd zo. zie (hoor)haar in Felicia's journey. Mij stoort het niet overigens. Vooral de beeldende manier waarop Atom Egoyan zijn verhalen kan vertellen vind ik top.

Nog een keer gekeken en DonMcKellar blijf ik echt geweldig vinden. Khanjian en Koteas vind ik onverminderd irritant en dat heeft deels te maken met wat drakerige teksten; de makers hebben denk ik graag 'diep' willen zijn en eerlijk gezegd komt er heel wat aan van die diepte (bij mij) maar een deel hangt in de ruimte hoogdravend te zijn. Daardoor krijgt de film iets pretentieus' en dat is jammer. Dat er nog zo veel aankomt emotioneel komt oa door de bij tijd en wijlen prachtige cinematografie en de hele manier van vertellen. Dat de plot dan lijntjes niet afmaakt vind ik niet zo'n ramp. Hoewel ik er wel over peins in hoeverre ik de motivaties en verlangens van sommige personages pik. Die motivaties hebben in deze film namelijk alles met de plot te maken, omdat het een typische 'character-driven' film is. Hoeveel vragen ik echter ook houd, ik ben blij deze film, twee keer, gezien te hebben.

Heel apart in zijn opbouw; de film begint vrij chaotisch, maar naarmate het einde nadert vallen steeds meer stukjes op zijn plaats, maar wat dan bovenkomt als de puzzel compleet is, is eigenlijk een verbazingwekkend standaard plotgegeven. Echter, buiten de voortdurend prangende vraag waar je nu precies naar zit te kijken (en wat al die personages met elkaar te maken hebben), is het niet echt boeiend te noemen. De personages blijven wat aan de vlakke kant en de film valt nogal in herhaling. Gelukkig zorgen het acteerwerk en het mysterie voor net voldoende drijvende kracht om het eindpunt te bereiken. 3 *

Daar gaat mijn geld

Mooie film, dit Exotica!

Ik had wel gelezen dat, volgens tv-gidsen en kijkers, de personages niet boeiend waren en de teksten pretentieus, maar dit alles viel best wel mee.

Al had de film volstaan met iets minder personages en plotlijntjes, vooral de personages van Greenwood en Kirshner wekten mijn interesse wel. Pretentieuze of diepzinnige teksten heb ik niet of nauwelijks gezien; ik had juist het idee dat dit een film was over "gewone" mensen en over "klein menselijk drama met grote gevolgen".

Vooral Kirshner steelt de show, hier. Erg toevallig trouwens: ik zag haar ooit in het middelmatige Mad City, en vroeg me toen hardop af wanneer ik haar nog eens mocht bewonderen...Mijn lichte interesse in haar werd nog verder gewekt door een kort interviewtje met haar, waarin ze verklaard alleen serieuze rollen te willen spelen. Nu weet ik dat de rol in deze film daar onder valt.

De muziek is trouwens erg mooi: alles, of het nou pop of dance-achtig is, met een prachtige Arabisch/ Oosterse tint. De muziek is van ene Mychael Danna, maar de in bepaalde kringen bekende Gaurav Chopra was vanuit Bombay de recording engineer.

Mooie film dus, jammer dat ik hem niet heb opgenomen.

Gezien op de BBC, en ik vond het een prachtige film. De tweede film van Atom Egoyan die ik heb gezien, na "The Sweet Hereafter", en ik mag zijn stijl van filmmaken wel. Beetje ingetogen, rustig voortkabbelend.
Goed acteerspel van o.a. Don McKellar, Mia Kirshner en ook Sara Polley. Het valt me op dat in veel Canadese topfilms steeds dezelfde namen terug te vinden zijn.
De muziek was ook mooi, met name "Everybody Knows" van Leonard Cohen, en de exotische Indiase muziek.
Ik heb toch een vraag: Wie kan mij uitleggen hoe het precies zit met die dochter, Lisa? Werd me niet geheel duidelijk.

Echt een mooie film. Sensueel en mysterieus, maar op het einde krijg je al je perverse fantasieen recht in je bakkes teruggesmeten. Zeker geen perfecte film, maar hij kon mij helemaal overtuigen en krijgt de volle 4 sterren.

Prachtige film!

Het is al jaren geleden dat ik deze zag (bij de vpro), en ik was zwaar onder de indruk.

Ik herinner me dat, hoewel het al erg laat was, en ik de volgende dag moest werken, ik zo gefacineerd was, dat ik 'm gewoon MOEST uitkijken.

De verwarring, de wat kille, mysterieuze sfeer, de prachtige vormgeving en de geniale vertelstructuur van deze film openden mijn ogen voor de minder commerciele film.

KUNST!

4,5*

Zelfde mening, zelfde score. Een sfeer die nergens anders vindt en een film over iets gruwxelijks die je toch positief stemt.

Doe een beetje artistiek, laat de karakters vaag, depressief en dromerig doen, neem een niet rechtlijnig script en je maakt kans op vele alternatieve filmprijzen.

Dat moet de maker van deze dromerige film met karakters die manisch depressief lijken hebben gedacht.

De film is deels terecht met prijzen overladen omdat de sfeer die wordt geschapen bijna voelbaar is, ik had een bijna zweverig gevoel bij het kijken naar deze film.

De karakters zijn eenzaam, zoeken contact en zijn bijna surrealistisch.

Eenzame karakters op zoek naar elkaar of naar iets ontastbaars in een kleine wereld, ik denk dat de regisseur dit artistieke concept als basis heeft gebruikt en voor ogen had voordat hij aan deze film begon.

Het einde maakt veel duidelijk maar ik bleef helaas met 1 ding zitten wat naar mijn mening niet logisch is maar misschien ondek ik dat wel als ik de film ooit nog een keer ga kijken.

Hey, ho! Ik weet wel dat je het waarschijnlijk niet zo letterlijk bedoelt, maar ik denk totaal niet dat Egoyan met 'prijzen winnen' bezig is. Deze man houdt gewoon van mensen en dat merk je ook in zijn andere films. Vooral in 'The sweet hereafter' doet hij dezelfde krachttoer nog eens over: mensen die door een verschrikkelijke tragedie getroffen worden, vinden desondanks de kracht om hun leven positief terug op te pakken. met zo'n boodschap mag je bij mij altijd aankomen. Mits het goed verteld is natuurlijk . En in dat geval zijn de creatieve prijzen ook van harte gegund.

Het is al weer 12 jaar geleden, dat ik deze film voor het eerst gezien heb. Ik vond het toen een geweldige film en een tweede kijkbeurt heeft daaraan niets kunnen veranderen.

Uitstekend verhaal, schitterende fotografie en een prachtige soundtrack. En wat een geweldige sfeer straalt deze film uit!

Atom Egoyan is als geen andere regisseur in staat prachtige zwaarmoedige films te maken. Dit heeft hij met "The sweet hereafter" ook al bewezen.

5,0*

Na The Sweet Hereafter weet Atom Egoyan opnieuw te overtuigen als filmmaker met een prent die naar mijn gevoel als een "Lynch light" aandeed, met het verschil dat je vragen op het einde wél allemaal worden opgelost.

Kille, mysterieuze sfeer zoals hier is aangehaald en een fantastische song op de soundtrack: Everybody Knows van Leonard Cohen kleurt de film op gepaste wijze, echt een meerwaarde!

Verder stoorde ik me niet aan de DJ en vond ik Mia Kirshner erg charmant (de droevige lapdance was wondermooi). Fascinerend hoor, deze Exotica!

Die Lynch-connectie heb ik nooit gevoeld. Bij Egoyan krijg ik toch telkens een warmer, menselijker gevoel. Hoe gruwelijk het gegeven ook (hier en ook "the sweet hereafter"), ik krijg er toch een optimistische kijk op de weerbaarheid van mensen en een behoud van waardigheid. Dat geeft me telkens een ongelofelijk goed gevoel.

Wat een intrigerende film, dat Exotica! Een broeierige sfeer, personages die geen introductie krijgen maar wiens achtergrond gaandeweg duidelijker wordt, sfeervolle beelden en een dreigende ondertoon; ook deze keer wist Egoyan mij weer aan de buis gekluisterd te houden. Heerlijk hoe hij sfeer weet te scheppen en mondjesmaat informatie verstrekt, terwijl er uiteindelijk nog wel genoeg ruimte overblijft voor eigen interpretatie en herziening dus zeker geen straf hoeft te zijn!

Herzien na een kleine vijftien jaar. Niet zo goed als toen ik 'm voor de eerste keer zag, toen vond ik het een waar meesterwerk, maar toch nog steeds erg goed. Mooi verhaal, prachtig geconstrueerd. Op dvd ziet de film er qua scherpte en kleur ook zeer goed uit. De films van regisseur Egoyan zijn duidelijk niet voor iedereen geschikt, daar zijn de personages en de verhaallijnen net iets te apart en afstandelijk voor, maar ik vind zijn oeuvre zeer de moeite waard. Exotica is wat mij betreft zijn beste film.

In mijn verzamel-woede ben ik nu bezig om alle films van Egoyan op DVD te bemachtigen. Exotica lag te geef bij FRS voor nog geen €5,00, evenals 5 andere werken van zijn hand. Lang geleden had ik Exotica al eens gezien en de sfeer in combinatie met de verknipte opbouw van het verhaal, deden mij toen al in een heerlijke roes belanden. Ik ben het eens met de Lynch-associaties, zeker omdat muziek, beeld en fragmentarische opbouw van het verhaal zeer goed de emotionele beleving versterken. Kortom een fascinerende, meeslepende en mysterieuze film.

Op naar zijn eerdere werk: Next of Kin.

Ik vond deze film ontzettend saai.

Het verhaal leek me leuk,maar nee,ik viel er zowat bij in slaap.

Sfeervolle film, ik houd wel van films waar ogenschijnlijk losstaande figuren naar elkaar toekomen. De club was heel bijzonder, niet rauw of ranzig, maar eerder romantisch, de gruwel die aan het verhaal ten grondslag ligt werd goed uitgewerkt en het einde gaf een verrassende plotwending. Gelukkig geen Lynch gevoel gehad, dit was menselijk en dat kan je van Lynch niet zeggen op de The Straight Story na, welke dan ook geen typisch Lynch film is. Ik vond het ook geen film om van onderste boven te raken en dat hoeft ook niet. Blij dat ik m gezien heb, dat in ieder geval.

Toch mooi dat Lynch zich in het onderbewuste van Leo1954 gewrikt heeft, en dat ie onbedoeld hiermee een enorm compliment aan de meester van subliminale informatieoverdracht toedicht. Onmiskenbaar hebben de films van Egoyan en Lynch grote raakvlakken.

Gesmolten ijs,

Exotica is een vriendelijk preuts filmpje met een zwoele soundtrack. Toch kwam ik niet volledig aan mijn trekken, de personages waren op Tracy na nogal saai en eenvoudig. Christina is een mooie meid an sich, maar verder is er geen fluit aan, elke keer hetzelfde dansje op hetzelfde nummer met dezelfde aankondiging, ja het houd wel structuur in de film maar interessant is het allemaal niet.

Diepgang was ook niet van de partij, alles wordt met zwembandjes om in beeld gebracht zonder al te veel detail, de nodige doorgeroerde clichés gaan ´t bakkie in. Precies volgens het boekje. Nee nee bijzonder was het niet. Vermakelijk was het daarentegen wel.

Deze film ademt een bijzondere sfeer uit. Mooie beelden, mysterieuze muziek, spanning en sterk acteerwerk van Mia Kirshner. Haar striptease acts zijn een lust voor het oog.

Canadezen zijn vrolijke mensen. Praat met ze in een kroegje en je hebt gegarandeerd een avond vol humor en gezelligheid. Echter, de Canadese feel good movie moet nog worden uitgevonden. Elke film die ik tot nu toe uit het land heb gezien eindigt bitter en kil, op een uitzondering na. Uiteraard is deze film wel te herkennen als een film uit dat land, mede door de acteurs, toch doet het een aantal dingen nogal anders.

Meer een soort sensueel en broeierig drama. Dat krijg je natuurlijk al gauw als het draait om een stripclub, maar het sensuele komt niet zozeer door het vrouwelijk schoon (helaas, hoewel het er ECHT wel is. maar het mag altijd meer).

Veel mooie bewegingen, trage camera's en zwoel gepraat (gemiddelde Candle Light aflevering is er niets bij). Mooi geschoten, maar de echte sfeermaker is toch echt de soundtrack. Een soort mix van exotische muziek met beats, zorgt voor een erg zwoel sfeertje.Dit in combinatie met de mooie trage shots en het gedans, werkte erg goed.

Verhaaltechnisch valt het ook mooi in elkaar. Hoewel het deels wel een sfeerfilm is, is het mooi om te zien hoe de verschillende verhalen uiteindelijk bij elkaar komen. Zelf ben ik meestal groot fan van Don Mckellar en zijn rol is hier maar een stukje in een groot geheel, maar wat een heerlijk vreemde acteur blijft het toch. Dat uiterlijk, die blik en dan zet ie er ook nog eens zo'n maffe bril bij op. Kan die man wel normaal doen vraag je jezelf dan af.

Leuke ontdekking dus!

Goed getypeerd.

Opnieuw een sterke film van Egoyan.

Bijzondere film.

Sterke sfeer, traag, zeer goede soundtrack, prachtige club qua uiterlijk en diepe, omfloerste kleuren.

Vooral de dialogen vielen mij op, elke zin heeft betekenis, geen overbodig woord te bespeuren.

Het verhaal vond ik ijzersterk in elkaar gedraaid en zich verrassend ontwikkelen.

Ik begrijp de vergelijking met films van Lynch. In de aard van Lynch zijn dialogen, sfeer, beelden en geluid. Niet in de aard van Lynch is het verhaal, wat zich weliswaar niet meteen openbaart, maar uiteindelijk niet meerdere uitleg toelaat.

Minpuntjes:

Ik vond Mia Kirshner een gedateerde (gestileerde?) '80s look hebben, voor mij niet tijdloos genoeg en te netjes, niet zwoel. Mede daardoor vond ik haar niet echt een type voor in de stripclub..

En op een gegeven moment vond ik de steeds voorbij komende, voortdurend met de bips draaiende, naakte dames te overdadig aanwezig (ondanks de setting), had allemaal iets minder opvallend gekund (en misschien eens met een ander dansje).

Alles bij elkaar is dit wel dé definitie van cinema voor mij en ik wil daarom graag meer van Egoyan zien.

Het zal mij benieuwen hoe zijn andere films jou zullen bevallen, want Exotica is voor mij wel verreweg de beste film die ik van Egoyan heb gezien. Alleen The Sweet Hereafter komt enigszins in de buurt. Chloe, zijn laatste film, vind ik een van zijn minste.