Zombieland (2009)

Where are the fucking twinkies!!!

Hele aardige film in de lijn van Dawn of the dead en vooral Shaun of the dead, en vooral met de focus op komedie.

Het begin met de neurotische Eisenberg is erg goed, zijn zogenaamde regels zijn soms op het hilarische af en de begingeneriek met Metallica's For whom the bell tolls is op het heerlijke af. Het evenwicht dat gecreëerd wordt met het totale andere personage, en overigens heerlijke rol van Harrleson, Tallahasee is heel goed bedacht en brengt ook verschillende humoristische momenten. Zelf ontzettende van de games, me t name Left for dead 2, en kan me dus heerlijk vermaken hoe Tallahasee los gaat en kills verzamelt. De ontmoeting met beide dames lijkt niet een succes, Emma Stone altijd erg prettig daar overigens nog maar 21, toch werkt het later iets meer als team en komen ze min of meer samen.

Het sterke deel van de film is het begin met het verschil in aanpak tussen Columbus en Tallahasee, hun gekibbel en hoe ze iedere keer genaaid worden door Wichita. Minpunt van de film, het tweede deel met name, dat er een beetje een doel ontbreekt, in alle andere zombiefilms heb ik toch meer de indruk van een verhaal of collectief doel dat hier een beetje ontbreekt, althans dat vind ik, en de vaart is er helemaal uit eenmaal in Mansion La Murray en hoewel wel grappig vind ik het allemaal niet zo veel toevoeging net als de 'must' om naar dat pretpark te gaan en alles aan te zetten. Joh, wat een zombies komen daar op af! Wat raar! Niet te serieus te nemen uiteraard toch bieden andere films als boven genoemden op het vlak van verhaal, logica en doel even iets meer en komt dit een beetje stuurloos over.

Desondanks, leuk en humoristisch vermaak, met de nodige actie, snedige dialogen en een vermakelijke Harrleson en leuke Stone. Genoeg voor een avondje vermaak.

Gelukkig, de herziening van Zombieland heeft het goed bij me gedaan. Destijds vond ik de film slechts redelijk, meer niet. Niet grappig genoeg, niet boeiend genoeg. Bij een tweede kijkbeurt, een jaartje of 10 nu later, is dit allemaal voor een groot deel opgelost. Er valt genoeg te lachen of ieder geval te grijnzen met een hoop situaties en het kijkt ook lekker weg. Hulde dat dit gewoon anderhalf uur duurt, lang zat. Meer dan zelfs, want het middenstuk blijft nog steeds niet altijd even pakkend. Het is rommelig en schiet alle kanten op. Maar het begin, met die hilarische regels en het slot in het pretpark maken sowieso veel goed. Prima cast ook, al vind ik Jesse Eisenberg over het algemeen een irritante kutacteur. Maar zelfs hij stoort hier niet al te erg. Kortom, fijn. Zin in de sequel die deze week gaat draaien.

3,5* (was 3*)

Begint best leuk maar de grappige vondsten worden steeds schaarser. Per saldo uiteindelijk vrij karig en matig. Vooral Eisenberg trekt het nog wat omhoog. Ik denk dat je met de gemiddelde aflevering van Ash vs Evil Dead net zoveel horrorlol krijgt als in de hele film. En ook dat is even leuk maar op een gegeven moment weet je het wel. Het vervolg laat ik wel zitten.

Ik heb er totaal niet om kunnen lachen, dus vond het ook niet hilarisch

Een herziening van Zombieland na 10 jaar. Is mijn smaak veranderd of niet? Wel klaarblijkelijk is er niet veel veranderd. Het is nog steeds best geinig en het is zowat de eerste en enige keer dat ik heb gelachen met Jesse Eisenberg. Dit ligt hem wel eerlijk gezegd. Wat ligt hem dan niet, ja al de rest van genres. Hij is alleen te oud geworden maar dat nerd-uiterlijk is er gewoon nog altijd. Dat gaat niet weg. Zelfs al wordt hij 80 jaar, hij zal dan gewoon van die grijze krulletjes hebben maar er nog steeds uitzien als een nerd. Natuurlijk hoort bij het stereotiepe beeld van een nerd een adolescent of eventueel jongvolwassene en geen bejaarde.

Ook de wisselwerking met Woody Harrelson is geweldig. Later komen dan Breslin en Stone meespelen en krijg je naast het komedie ook wat meer dramatische en romantische effecten. Op zich is het een verhaaltje van niks natuurlijk en er komt weinig typische survival bij kijken. Hier en daar een zombietje neerleggen en een andere "autootje" kiezen. Moest het er ooit van komen zal het vast niet zo eenvoudig zijn zoals het hier wordt voorgesteld, maar het is dan ook een amusante film en geen film die je iets zal bijbrengen.

Zombiefilms zijn er veel. Veel vernieuwende patronen zijn binnen dit subgenre in de loop der jaren niet zichtbaar geworden. De verhaallijn is nooit erg verrassend. Dat geldt ook voor deze film. Desondanks is Zombieland een leuke film. Een horror-comedy met een speelse opzet waarin veel plaats is ingeruimd voor actie en ironie.

De film overtuigt met een losse en nonchalante aanpak en heeft geen andere aspiraties dan vermaak. Met die insteek in het achterhoofd is het aangenaam kijkwerk. Het verhaaltje is simpel. Een nerd zonder enige sociale vaardigheden en sociale binding trekt samen met een cynische cowboy door het Amerikaanse land dat is bevolkt door zombies.

Het acteerwerk van de kleine bezetting is enthousiast en dynamisch. Het is een film die prima functioneert met slechts vier personages. De karakters zijn overdreven clichématig ingevuld, maar gaan met dat clichégedrag zo nonchalant en vanzelfsprekend om dat ze niet vervelend zijn, maar juist sympathiek en grappig.

De film is een aaneenschakeling van hectische gebeurtenissen, waarin zombies op hilarische wijze worden bevochten, en hanteert onder alle hectiek steeds een fijne ironische toon. Terecht, want de film is dan ook een horror-comedy. Toch is het opvallend dat de comedy op elk moment veel dominanter is dan de horror.

In vergelijking met andere zombiefilms is de gore bescheiden uitgevallen. De gore die er is, ziet er prima uit. Ook is er bloed. Dat het bloed zichtbaar afkomstig is uit de computer, stoort niet erg. Ook hier is de ondertoon een komische.

Eigenlijk is het zo dat alles in de film een komische ondertoon heeft. De film vermaakt de kijker met hilarische actie, met situatiekomedie en met humoristische dialogen. Niet met kwaad bloed en ranzige gore. Serieuze horror vind je hier niet.

Zombieland is een hele aardige komedie.

Deze lag al een tijdje op de stapel "binnenkort te bekijken" en daar bleef hij maar liggen en zo nu en dan weer iets naar beneden als de film te ver naar boven kwam. Tot gisteravond, na de film Shooting Dogs (2005) waren we echt toe aan iets grappigs en dat werd dus "Zombieland"!

Film is volgens velen komisch en inderdaad, vriendin vond het grappig, bij mij bleef het grotendeels bij glimlachen, (ben groot liefhebber van de Britse en Ierse humor) en vind vaak de Amerikaanse humor iets kinderachtiger. Zaten best grappige stukken bij zoals de vrouw die met een ondeugende glimlach bij de open deur stond te wachten op een dolgedraaide zombie en op het juiste moment naar binnen stapte. Zombie kreeg bij de deur één seconde later een piano op zijn kop!

Of zoals Tallahassee (Woody Harrelson) de deur van de auto gebruikte als ram tegen een zombie daarna was zombie een "engeltje".

In zijn geheel een aardige film maar voor de horror moet je deze eigenlijk niet hebben, het is meer komedie en zelfs in de spannende scènes zit een cynische komische ondertoon. De film is nergens beangstigend!

Een prettige 7!

Echt leuk. Zombieland werkt als komedie erg goed, mede door de atypische ontmoeting tussen de droge Columbus en de harde redneck Tallahassee. Haha, wat een duo . De één met zijn clownfobie, de ander op zoek naar Twinkies. Hun weg kruist, behalve rondwaggelende hongerige zombies, ook nog twee jonge meiden. Het zombiegeweld is net genoeg om de liefhebbers van horror niet tegen de schenen te schoppen maar het komediegedeelte beviel me ook meer dankzij de running gags. Ook die hele mise-en-scène met Bill Murray was goed gevonden en deed me lachen. Murray speelt beter zijn cameo's dan zijn echte filmrollen heb ik soms de indruk. De verwachtingen waren niet hoog daar ik een hekel aan zombiefilms heb maar deze is samen met Train to Busan één van de weinige die me tot nu toe bevallen is. Een dikke 3,5*

No-nonsense- & grindhouseachtige interpretatie van de klassieke zombiefilm met montages die bijgevolg ook aan Tarantino doen denken. Het fungehalte is hoog maar er is nog genoeg spanning & gore om van een horrorfilm te kunnen spreken. Eisenberg komt sympathiek en onbeholpen over, Stone is cool, Harrelson speelt natuurlijk gewoon zichzelf. De cameo van Bill Murray is een prettige verrassing; en een film als deze komt probleemloos weg met het besluit van die scène. Leuk, leuk.

Mindere herziening.

Keek hem vooral omdat het vervolgdeel Double Tap erg goed beviel qua entertainment. Toen bedacht ik me dat ik maar weinig herinnerde van dit deel en toen deze weer op Film1 beschikbaar was maar eens opgezet voor herziening. Ik moet daarbij concluderen dat het tweede deel me beter heeft gesmaakt.

De film opent wel heerlijk waarin de regels worden geïntroduceerd gevolgd door lekkere montage bij de opening-credits. Ik zat al achterover om eens lekker vermaakt te worden door zombiegeweld en humor. Maar wat daarna kwam viel me toch weer een beetje tegen helaas.

De grappen kwamen in het algemeen gewoon wat minder aan. Er zitten leuke ideeën bij en genoeg clichés waar de draak mee gestoken wordt, maar erg grappig zijn ze niet. Een echt luchtig gevoel, wat ik bij het tweede deel wel kreeg, ontbreekt hier ook. Ik moet nergens echt lachen ondanks genoeg lompe pogingen.

Acteerwerk is niet briljant, maar Eisenberg en Harrelson blijven een leuk duo. Twee goede acteurs, dus daar mag je dan ook wel degelijk acteerwerk van verwachten. Stone en Breslin maken minder indruk en moeten het meer hebben van de uitstraling die ze hebben dan van het acteertalent helaas.

Qua horror is er weinig memorabels op de pretpark-sequentie in de slotfase na. Dat vormt ook gelijk het hoogtepunt van de film waar de leukste ideeën naar buiten worden gebracht. Alles wat daarvoor komt is toch wat aan de makke kant, horror die niet echt indruk wil maken. De montage mist ook een bepaalde vlotheid en de loop wat luchtigheid. Iets wat ik in het tweede deel een stuk geslaagder vond.

Een tegenvallende herziening. Ik blijf het een voldoende toekennen, maar verlaag de stem wel met een 0,5*. Ik merk wel dat het talent van Fleischer door de jaren heen meer is geworden.

Een meesterlijke komedie (sorry, ik kan het echt geen horror noemen) met elementen van een parodie op het horror gengre. Droge, subtiele humor, goed geacteerd, verrassend, veel chemie tussen de acteurs. Geen standaard komedie, dus verwachten geen onderbroeken lol en over de top flauwe grappen. Het is allemaal net even wat subtieler. Ook in de relaties tussen de hoofdpersonen gebeurd het nodige dat de film interessant maakt. Geniale verwijzingen naar andere films met een verassende cameo. De samensmelting tussen horror en komedie pakt niet vaak goed uit, maar Zombieland is een uitzondering hierop. Ik heef het niet vaak, maar dit keer toch echt 5 sterren.