The Green Hornet (1974)

Hornet gun... check. Hornet sting... check. Let's roll, Kato!

Ik had nog nooit iets van Bruce Lee gezien en omdat ik dat als filmliefhebber toch een schande vond wou ik hier zo snel mogelijk iets aan doen. Daarstraks was ik in Antwerpen en daar vond ik een 2 disc edition van The Green Hornet met deze film, het vervolg en een losse documentaire over Bruce Lee voor maar 6 euro. Direct maar meegepakt en opgezet.

Ik wist wel dat The Green Hornet oorspronkelijk een reeks van 26 afleveringen was dus ik wist niet goed wat ik hier ging te zien krijgen als film maar, ik heb de reeks trouwens nog niet gezien, volgens Imdb zijn het een viertal afleveringen aaneengeplakt. Eerlijk gezegd twijfel ik of het echt vier afleveringen zijn want de film duurt een kleine 90 minuten en elke aflevering duurt 30 minuten. Ook heel het plot is netjes op te delen in drie afzonderlijke afleveringen waarvan twee van de drie meer dan geslaagd zijn. Het eerste verhaal gaat over een aantal misdadigers die op ongewone wijze van kant worden gemaakt. Op zich niet zo heel speciaal maar het zorgt wel voor een introductie op de personages. Een introductie die volgens mij wel wat beter had gekund want nu komt het soms allemaal nogal redelijk chaotisch over. Iemand, zoals ik, die nog nooit iets van de serie heeft gezien geraakt al snel de draad kwijt maar gelukkig wen je al snel aan de personages en hun plaats in het verhaal waardoor je gemakkelijk verder kunt. Het tweede verhaal is het minste van de drie. Hier krijgen The Green Hornet en Kato het aan de stok met misdadigers die zich verkleden als buitenaardse wezens. Persoonlijk heb ik het niet voor dit soort jaren '70 kitsch maar de glitterpakjes waren hilarisch en vooral Vama was cool met haar bliksems. Het derde verhaal is het beste wat de film te bieden heeft maar heeft jammer genoeg een teleurstellende climax waardoor de film toch een half puntje moet inboeten. In de vorige twee episodes hebben we al kunnen zien dat Kato een serieus pak kan knokken. De spanning wordt aan de hand van Low Sing, een vechter die er in slaagt om Kato te verrassen en neer te slagen, sterk opgebouwd maar jammer genoeg is de finale redelijk teleurstellend. Wanneer Kato en Low Sing uiteindelijk tegenover elkaar staan voor hun gevecht is het nogal snel gedaan doordat Kato een aantal keer in Low Sing zijn maag slaat. Van mij had dit gerust wat langer mogen duren.

Bruce Lee is cool. Dat is de gedachte die bij mij na afloop van de film overheerst en dan heb ik volgens mij nog niet zijn beste vechtscènes gezien want hier was het af en toe met de losse hand gedaan, vooral het eindgevecht in de derde episode. De man kon een serieus stukje vechten en ik ben eigenlijk wel benieuwd naar de andere films. Het is trouwens wel goed dat hij zo uitstekend kon vechten want als acteur op zich was Lee niet veel waard, zeker niet wanneer je hem het merendeel van de tijd niet verstaat. Al had dat laatste soms wel hilarische gevolgen ten huize Persoon. Ik vraag me eigenlijk af wie nu echt het leading character van de reeks en de films is. Bruce Lee lijkt de show te stelen in zijn rol van Kato maar Van Williams is zeker en vast niet slecht als The Green Hornet maar Lee heeft natuurlijk zijn martial arts als pluspunt.

Iets wat me wel opviel is dat The Green Hornet vaak wel wat aanvoelt als een Batman rip off. De hilarische maskertjes waar niemand zich eigenlijk mee kan vermommen, de auto, het duo, ... Eerlijk gezegd kan het me eigenlijk niet veel schelen want dit is in mijn ogen vermakelijker dan Batman, heb trouwens nooit begrepen wat iedereen er zo wow aan vind.

Soit, mijn eerste Bruce Lee film is een feit en hij is me goed meegevallen. Lee is cool met zijn vele strijdkreetjes wanneer hij weeral eens een pak rammel uitdeelt en ook Williams zit lekker in zijn rol. Qua verhaal kan het allemaal wat beter maar ach, dit stoort gewoonweg niet bij dit soort films. Op naar The Fury of the Dragon!

3.5*