Scott Pilgrim vs. the World (2010)

Wat heeft dit nou met cult te maken?

Ze hebben daar ook gefilmd. Zal ongetwijfeld goedkoper zijn geweest dan wanneer je het in Hollywood filmt.

Zou best kunnen hoor, nog te vroeg om te zeggen.

Vrolijk filmpje. Leuk gedaan met de vele game-verwijzingen. Ook een perfecte rol voor Mary Elisabeth Winstead. 3.5*

Ik heb een beetje last van Michael Cera-moeheid. Zelfde rol, andere film.

Ja het is best een aardig filmpje, maar het is vooral het jasje eromheen dat het aardig maakt. Om het verhaal hoef je het niet te doen.

De game-verwijzingen zijn leuk, maar zijn na een uur niet origineel of verrassend meer voor mij. de Seinfeldgrap was geslaagd maar paste weer niet in de film. 7 exen op hun donder geven is ook wat veel. Het is hier al vaker gezegd, maar na 3 exen was ik het overdreven geweld wel een beetje zat. Dat er dan geen lampje bij Pilgrim gaat branden wanneer hij het moet opnemen tegen een meisje irriteert mij dan ook.

De kronieken van de exen worden óf te vaag uitgelegd óf helemaal niet en dan vind ik het verhaal eigenlijk een beetje poep. Daarnaast heb ik het misschien gemist, maar waarom vecht hij tegen die 7 exen? Waarom waren die exen zo poepchagarijnig?

Chris Evans vond ik leuk als Lucas Lee, maar de manier waarop hij verslagen wordt, vond ik gewoon niks aan.

Ik blijf toch hangen op 3 sterren. Geen cultklassieker voor mij

Wat ik denk dat de antwoorden zijn op jouw vraag:
[Spoiler]
1. Gideon (die 'eindbaas') wil Ramona terug en om te voorkomen dat iemand anders er met haar vandoor gaat, maakt hij een League of Evil Exes om iedereen uit te schakelen die iets met haar wil. Scott valt op haar en dus neemt hij automatisch deel aan de League.
2. Die exen zijn zo boos, omdat ze allemaal door Ramona gedumpt zijn.

Ramona heeft een chip in haar nek... Hebben die exen dat misschien ook?

Ben zelf van mening dat vragen over het hoe en waarom helemaal niet uitgelegd hoeven worden. Neem het gewoon aan dat het zo is Dat is het basisidee van de film, alles is gewoon zo. Ze leggen het zelf zo uit dat ze in een musical ook niet vreemd opkijken als er iemand ineens gaat zingen. Zingen = vechten in deze film.

I hear ya

Dit was een aardige verrassing. Het game-element sprak erg aan!

Je moet je soms afvragen hoe belangrijk het verhaal in een film werkelijk is. Ik vind een goede boodschap wel op zijn plaats. Maar in feite is film toch echt de kunst van het bewegende beeld. Het verhaal mag daar (zeker in een actiekomedie) totaal ondergeschikt aan zijn.

En toch vond ik Kick-ass vele malen beter.

Misschien heb je gelijk dat het verhaal meer op de tweede plaats komt in dit genre, neemt niet weg dat het hier wel heel slecht uitgewerkt word; "Oh je hebt met een meisje iets gedaan? Oh je hebt een tweeling gepakt?" met als slap excuus: "Ja je hebt van die momenten in je leven" .

Daarnaast had de komedie waarde wat hoger moeten zijn, omdat de actie te eentonig word en daardoor verveeld de film te snel vind ik.

Nou ja, voor mij gaat het bij films puur om de fun en dat staat helemaal los van of de film goed, diepgaand, etc. is. Een goede film is niet per se een leuke film, net zo min als een slechte film altijd saai is. Natuurlijk is Scott Pilgrim niet het hoogtepunt van cinematografie, maar ik vond deze film zo vermakelijk dat ik gerust durf te zeggen dat dit de leukste film van 2010.

Overigens vind ik het redelijk opmerkelijk dat veel mensen als kritiekpunt hebben dat de film te repetitief is. Ik bedoel, een film als The Expendables is alleen maar actie. Wil je dan zeggen dat als het vechten afgewisseld wordt met 'verhaal' de film wel repetitief is, maar als er aan een stuk door gevochten wordt niet?

Het verhaal hoeft niet belangrijk te zijn inderdaad. Maar deze film is wel een herhalingsoefening tot de macht 10. Je hebt een uur lang alleen maar die gevechten waarin Pelgrim toch wel als winnaar uit de kast komt. Dat terzijde gemengd met humor dat niet altijd even geslaagd is.

Is niet voor iedereen geweldig dus en dit is niet een geslaagd voorbeeld van een film waarin het verhaal niet belangrijk is.

Wat had jij hier dan willen zien? Hetgeen wat dat meisje zo aantrekkelijk maakt is de mysterie die er om haar verleden hangt. Het enige wat je hoeft te weten is dat het een wilde dame was en dat ze dat nu niet meer wil zijn. Als ze teveel gaat vertellen verdwijnt de magie.



Dat laatste is dan natuurlijk ook subjectief. Ik vind dit wel een goed voorbeeld van zo'n film. Dat hij de gevechten zou winnen was mij niet altijd duidelijk. Ik had geen idee of deze film een happy of sad ending zou krijgen. Daarnaast is dit opnieuw weer iets waarvan ik zeg: Het maakt niet zoveel uit, of hij wint of verliest is opnieuw deel van het verhaalverloop. Daarnaast vind ik de humor bijna voortdurend wel geslaagd. En herhalingsoefening? Ieder gevecht zorgt voor nieuwe onthullingen en een verandering in de relatie tussen Scott, zijn vriendin en andere personages. Daarnaast zijn de gevechten qua stijl en vormgeving om van te smullen. En het feit dat iedere vijand na het verslaan in muntjes uit elkaar valt is een van de mooiste voorbeelden van de invloed van games op deze film.

De stijl en effecten maken hier de film. Niet dat de beelden een verhaal vertellen. Een beter voorbeeld vind ik jouw nr1 in je top 10. Beelden die een verhaal vertellen. Niet 7 hyperactieve gevechten. Dat is gewoon fun. Waarschijnlijk als ik wat jaartjes jonger geweest was had ik dit helemaal te gek gevonden. Maar nu vind ik het aan de vermoeiende kant alhoewel de stijl gewoon awesome is. En dat de vijanden uiteen vallen in muntjes is ook gewoon geweldig.

Een fantastische stripverfilming die laat zien dat er geen liters bloed nodig zijn om lekker over-the-top bezig te kunnen zijn. De hommages naar oude spelletjes en films zijn geweldig. De film wordt nergens eentonig en blijft verrassen. Het voelt aan als een goed en doordacht geheel.

Een heerlijke film die ik nog vele malen kan zien!

Waarom word deze film dan bestempeld als bijster origineel, terwijl het verhaal van clichés aan elkaar hangt?

En tof hoor, dat die slachtoffers in muntjes uit elkaar vallen, big deal? Doen alsof het een ode aan videogames is, terwijl er stiekem gewoon gekeken wordt naar de jongere kijkers (12 tot 16 jaar) die ook bereikt moeten worden. Bovendien vond ik het alleen de eerste keer grappig, de 6 keer daarna was het al niet meer leuk.

Naar mijn idee is het een beetje de trend geworden in Hollywood; interessant doen doormiddel van alle films een apart jasje te geven. Odes aan oude actiefilms (die NIET goed waren) en videogames (waar we na de komst van de nieuwe spelcomputers volledig vanaf gestapt zijn) zijn in de mode. En strips? wie leest die nog?

Ik had er in meerdere mate al last van bij Planet terror (wat een gedrocht was dat ) en heb dat hier bij Scott Pilgrim ook een beetje; regisseurs willen heel uniek in hun soort zijn en maken van een standaard filmpje een zogenaamd meesterwerk, door een "nostalgisch" gevoel eraan te brengen bij de kijkers.

Want wat heeft Scott Pilgrim nou te maken met videogames (Afgezien van Neill?)

Buiten het feit dat de film een ode is aan videogames(alleen alle gevechten al) ligt daar wat mij betreft niet eens het sterkste punt van de film. Dat blijft voor mij nog steeds de humor. Die is gewoon bijzonder geslaagd wat mij betreft en zit zelfs verpakt in veel "game" scenes(nega scott, Scott earned the power of self-respect)

Overigens vraag ik me af welke film naast Scott Pilgrim en Kick-Ass aan jouw beschrijvingen voldoet dat het tegenwoordig hip is om films een apart jasje te geven.

De regisseur heeft hier gewoon het bron materiaal gevolgd, dat is een trend die van mijn part in Hollywood mag blijven. Het verhaal mag dan niet al te origineel zijn, (een 100% origineel verhaal is moeilijk te vinden tegenwoordig) de aanpak is zeker origineel. En ik begrijp dan ook niet wat er miss is om een andere jasje aan de film te geven. Jij kijkt blijkbaar langs dat heen en direct naar kern, daardoor miss je een groot deel van wat deze film onderscheid van zijn concurrenten.

Scott Pilgrim is een videogame, de 7 eind basen, de muntjes die hij verdient door ze te verslaan (ode aan de Arcade Hallen), status dat wordt aangegeven door een Balkje, het feit dat hij een 1-Up op pakt etc. De film volgt de regels van een een standaard sidescroller uit de 8 bit generatie.

Ik snap sowieso die hele comment van Sjoerdow niet. Doet een regisseur in Hollywood het een keer op een andere manier, is het weer niet goed. Nee, ik zie dit liever dan standaard romcommetje nummer honderd en zoveel met Jennifer Lopez..

Daar heb jij dan weer helemaal gelijk in.

Dat bedoel ik helemaal niet, Kick-ass heb ik daarin ook niet genoemd, dat is gewoon hetzelfde genre.

Om mijn statement even duidelijk te maken:

Ik heb het idee dat heel veel regisseurs bijzonder pogen te doen, door films niet chronologisch te vertellen, dan wel een comicverfilming maken of andere poespas om een simplistisch verhaal heen te draaien, zodat het op iets unieks lijkt.

Tuurlijk zitten er ook films bij die het op een goeie manier doen, maar origineel kan je het toch niet noemen?

Ik noem: Sin city, 300, Watchmen, Machete, Inglourious Basterds, Planet terror, The spirit. Dat soort meuk.

En natuurlijk zitten hier ook goeie films tussen, maar dat neemt niet weg dat Scott Pilgrim absoluut niet uniek is hierin.

Daarnaast vind ik het jammer dat Scott zelf geen enkele affectie met games heeft, die Neill geeft in het begin alleen aan dat ie games leuk vind. That's it.

Ik vond het in "The beach" leuker toen DiCaprio deed alsof hij in een videospel zat en je hem ook heel typisch door de jungle zag lopen. That makes sense!

Tsjah, zo kan je elke film die originele elementen bevat wel tot op het bot afkraken.

Jij noemt nu films op die een afwijkende visuele stijl hebben of Exploitation zijn. Dat is compleet niet vergelijkbaar met Scott Pilgrim. De enige overkomt tussen de genoemde films van jou en Scott Pilgrim is dat ze afwijken van de massa. Voor de rest is er echt 0,0 vergelijkenis. De visuele stijl van Scott Pilgrim en de vele verfrissende elementen zijn nog nooit eerder gedaan.

Scott Pilgrim doet zoveel dingen dat nog geen enkele film ooit heeft gedaan, dat kan ik alleen maar toejuichen. Je zoekt nu ook dingen om te zeiken, dat de hele film de opbouw van een game heeft hoeft niet te zeggen dat de hoofdrolspeler zich gelijk als een game-nerd hoeft te gedragen. Gelukkig niet zeg.

Dan kan je de film wel gaan afzeiken omdat er wel meer films zijn die een keer iets origineels doen, maar dat slaat natuurlijk nergens op. Je noemt het nu eigenlijk als een minpunt dat de Scott Pilgrim zich onderscheid van de massa.

Tsjongejonge, ik heb je bericht met open mond gelezen. Even alle schrikpunten aflopen hoor, dan kan ik het zelf misschien ook een beetje bevatten.

Serieus? Heb je de film wel gezien? De originaliteit ligt toch overduidelijk in de visuele stijl van de film.

Zo kun je overal wel iets slechts over bedenken toch? En als dit al voor een bepaald publiek bedoeld is dan is dat voor 20'ers en 30'ers die groot geworden zijn in het NES tijdperk.

En dat vind jij een kritiekpunt. Ik juich dat juist toe. Eindelijk zijn er een aantal grote studio's die het aandurven onconventionele films te maken!

Dat meen je toch niet serieus hoop ik?

Nee, weet je wat die regisseurs doen. Die brengen film terug tot hun essentie. Zij zorgen dat Hollywood films een visueel genot zijn om naar te kijken. Daarmee komt de kunst die film is het beste tot zijn recht. Het punt is dat jij een film enkel beoordeeld om een verhaal, en het complete visuele jasje wat eromheen zit afdoet als irrelevant, terwijl dat misschien wel meer relevant dient te zijn. Als je een film alleen om zijn verhaal beoordeeld kun je net zo goed een boek gaan lezen, dan begrijp je de essentie van de filmkunst gewoon niet.

Geestig. Een film die via een cartoony wijze weer een frisse draai aan de nerdfilms van de laatste tijd geeft.

3,5*

Als ik van die japanse tv programmas kijk, waar ze mensen pranken, zie ik ong het zelfde jasje.

Ben ik niet met je eens, waar die TV shows altijd overdreven onnozel en overdreven zijn, vind ik scott pilgrim toch wat subtieler.

Briljante film, met heerlijk acteerwerk van Michael Cera. Deze ga ik vaker zien, dat weet ik haast wel zeker..

4.0*

En aanstaande donderdag is de film na 2 weken al nagenoeg uit de bioscoop verdwenen. Bedankt Nederland...