Session 9 (2001)

I live in the weak and the wounded... Doc

Lang, lang geleden huurde ik deze film met mijn broer in de plaatselijke videotheek. Dat was lang voor mijn Moviemeter tijd maar ik wist nog perfect wat voor een gevoel ik kreeg bij het zien van deze film. Indertijd nog niet echt ervaring met het horror genre (ik denk dat ik ook een jaar of 13-14 was toen ik deze meekeek) maar de film maakte een serieuze indruk op. Toen later ooit eens op DVD gevonden, in een spuuglelijke uitvoering, maar gisteren zag ik deze ineens terug in de kast staan en besloot ik hem op te zetten.

En verdomme, wat een heerlijke zit is het weer geworden. Ik verschiet dan ook eerlijk gezegd van de lage score hier want Brad Anderson levert met Session 9 een geweldig stukje sfeerschepping. Er zijn maar weinig films waar ik echt een ambetant gevoel bij krijg (de enige waar ik het ook mee had was Insidious in de cinema) maar deze film is van in het begin tot aan de aftiteling rillen. Sowieso is dit ook een erg sterk uitgangspunt want ik ben altijd wel te vinden voor dit soort asylum verhalen maar het wordt hier gewoon erg sterk uitgewerkt. Een locatie die tot de verbeelding spreekt, een minimale cast die goed acteert en zonder al teveel CGI (de enige scène is waar effecten worden gebruikt is tijdens het einde van de film wanneer de ijzeren pin uit Hank's oog wordt getrokken) is dit een film geworden die zich perfect staande kan houden tussen de klassiekers. Het verhaal zelf zit ook vernuftig in elkaar en het wordt pas echt op het einde compleet duidelijk. De voice-over van de cassette speler met de verschillende persoonlijkheden van Mary is dan ook het perfecte eindbeeld. Maar wat ik vooral kon waarderen was de manier waarop de sfeer tussen de vijf collega's langzaamaan begint te veranderen. Anderson brengt dit dan ook subtiel maar duidelijk in beeld door de foto's van Gordon's trouw waarin iedereen op staat te lachen maar dan in het gekkenhuis zelf de gesprekken tussen de vijf compleet te laten omslagen. Vooral het stuk waar Phil tegen Mike vertelt dat Gordon zijn vrouw heeft geslagen is kippenvelopwekkend. Soundtrack werkt trouwens ook enorm goed.

David Caruso, ik ken hem voor de rest alleen maar van CSI: Miami en daar ben ik nu niet echt grote fan van. De manier waarop hij daar is, is erg irritant met die continue 'coole' zonnebril move.. Soit, toen ik deze film voor het eerst zag wist ik totaal niet wat CSI was en ik had dan ook schrik dat ik me nu te hard ging irriteren aan wat hij hier doet. Gelukkig weet Caruso me erg aangenaam te verrassen en speelt hij hier uitstekend. Ik begin me trouwens af te vragen of ik wel dezelfde film heb gezien als iedereen anders want met een paar uitzonderingen is er maar erg weinig volk te spreken over deze film.. In ieder geval doet niet alleen Caruso het goed maar is ook de rest van de cast uitstekend. De film steunt bijna geheel op de vijf collega's maar die gok komt goed uit want Stephen Gevedon, Josh Lucas, Peter Mullan en Brendan Sexton III doen het uitstekend. Vooral Josh Lucas die de rol van Hank vertolkt heeft nog een aantal geweldige momenten.

Een geweldige locatie, een vlot lopend verhaal dat jammer genoeg wat wordt getekend vanwege slechte cutting (er ging normaal gezien nog een subplot over een dakloze vrouw inzitten) maar de sfeer maakt ontzettend veel goed. Zelden zo'n kippenvel gehad bij een film dus een 4.5* is hier wel zeker op zijn plaats.

4.5*

Mooi gezegd, Metalfist.

Ik ben het roerend met je eens. Kan niet anders zeggen.

En de lage waardering op MoMe?

De Engelsen hebben daar een prachtige term voor: 'An overlooked gem.'

yd

Film is m.i. op dit forum een beetje ondergewaardeerd.

Zeker de moeite van het bekijken waard, geen topper maar bovengemiddeld.

Effectieve horrorfilm met bovengemiddelde personages die het allemaal naar behoren doen. Fijn om naar een horror te kijken zonder cliché tieners die je irriteren maar naar mensen van vlees en bloed te kijken die allemaal hun eigen problemen hebben waar ze mee worstelen.

De omineuze locatie, een psychiatrische inrichting doet eigenlijk het meeste werk in deze film vooral als ze midden in de nacht daar rond gaan dwalen.

De scène met de schim die om de hoek komt kijken is qua timing en sfeer de hoogtepunt van de film en een sterk staaltje filmmakerij.

Echt eng en spannend word het wat mij betreft niet; zijn maar weinig films die dat wel doen bij mij, randzaken zoals: sfeer, opbouw, acteerwerk, soundtrack is allemaal van bovengemiddeld niveau en ook word je een aantal keren op het verkeerde been gezet en is het uiteindelijke plot behoorlijk sterk en niet makkelijk te doorzien.

Session 9 is een zeer vermakelijke film, maar meer een kruising tussen thriller en horror. Naar aanleiding van veel negatieve reacties had ik niet veel verwacht, maar de film heeft mij geboeid van begin tot eind.

Het verhaal wordt goed opgebouwd en het plot is verassend. De acteurs zijn niet allemaal even sterk, maar desondanks toch 3.5 ster van mij.

Heel aardige film toch. Het einde vond k wat rommelig, maar knap hoe heel de film de tijd wordt genomen om op te bouwen naar de climax. Intussen geen flauwe schrikeffecten maar vooral erg veel sfeer. Heel knap gedaan. Wel opvallend veel onderlinge spanningen in zo'n klein groepje, maar de prima uitwerking zorgt ervoor dat het niet storend is.

Caruso vind ik een wat te gladde verschijning en Sexton III vond ik niet echt goed spelen, voor de rest doet de cast het goed. Twijfel tussen een 3.0 of 3.5, maar ga toch voor dat halfje erbij wegens de zeer geduldige opbouw en flinke onderwaardering van de film hier. Deze steekt toch best boven het maaiveld uit.

Erg sterk!

Leuke verrassing dit, zeer sfeervolle film met een grimmige toon. Visueel is het bij vlagen wat amateuristisch, maar ook met een hoop sfeervolle shots en goeie editting en camerawerk. Ook de geluidsband is erg goed.

Het verhaaltje en de clou mogen dan wat te veel naar de standaard horrorhoek gaan , ik vond de uitwerking toch heel wat sterker dan gewoonlijk. Een stuk subtieler gebracht met een mysterieuzere aanloop en een paar mooie scenes. De geluidstapes geven het allemaal een extra duister randje. Ook met het acteerniveau is weinig mis, maar dat was wel te verwachten met o.a. de altijd goede Peter Mullan.

Het had wat origineler gekund, maar verder een prima uitgewerkte schizo-horror.

4*

@Montorsi,

Dan zul je Brad Andersons The Machinist ook wel weten te waarderen, denk ik...

P.s. vind je de term 'amateuristisch' wel juist gekozen hier? De visuele aanpak van Session 9 is gewoon minder gelikt dan de doorsnee Hollywoodpulp, wat hier alleen maar een pluspunt is...

The Machinist vond ik ook goed ja, is al wel erg lang geleden dat ik die zag. Vond deze denk ik nog wat beter.

Met amateuristisch bedoel ik sommige camerabewegingen en zooms, die gewoon wat minder professioneel oogden. Het was niet echt een onderdeel van de visuele aanpak vond ik, eerder wat gebrekkig. Moet ook zeggen dat dat 'amateuristische' me alleen in het eerste kwartier heel sporadisch opviel, verder geen slecht woord over het visuele.

Heb deze een keer, 14 oktober 2008 blijkbaar, op tv gezien, en weet dat ik het toen enorme bagger vond. Ik herinner me lelijke 'docu-beelden', vreselijk acteerwerk en, ik meen, een superflauwe ontknoping. Kan me echter niet voorstellen dat ik nu hetzelfde zou vinden

Sorry hoor, maar het verhaal zit niet goed in elkaar of moet ik maar dingen aan gaan nemen zodat het wel klopt? Nee, het verhaal was ik snel kwijt. Ook wel heel toevallig dat Gordy daar een opdracht kreeg. Ik ben een SAW fan en dan moet je kop er ook bij houden om het te kunnen volgen. Vond deze film dus niks.

Er zit een goede gedachte achter,maar de uitwerking had iets beter gekund.

Herzien na een jaar of, tja... 12? Nog steeds de moeite waard in ieder geval, met een creepy locatie en een degelijke cast. Zelfs David Caruso is hier best goed (maar uiteraard wel irritant). Men had wel iets meer met de fraaie locatie mogen doen, dat zeer zeker, en het deels digitale camerawerk voegt feitelijk niets toe. Integendeel. Gelukkig is de getroffen sfeer lekker naargeestig en de plot, die soms wel wat aan het oneindig betere The Shining doet denken, zit best goed in elkaar. Traag en uiteindelijk wellicht niet heel bijzonder, maar bij vlagen best eng en spannend.

2 sterren. Matig. Niet spannend omdat ik het in meerdere films al beter heb gezien. Ontknoping kwam ook niet als een verrassing.

In eerste instantie doet deze vroege film van Brad 'Machinist' Anderson inderdaad wat goedkoop aan maar door de geschikte locatie en goede cast kruipt de subtiel opgebouwde spanning de kijker langzaam onder de huid. Helaas komt ook het bekende euvel van Anderson, de mislukte slotfase, ook hier weer om de hoek kijken: niet spannend, niet verrassend en feitelijk een anti-climax.

Ik houd het dan ook maar op 2,5*.

Ik vind het geen horror film, want enge dingen gebeurden niet echt. Vond het meer Thriller/Mystery, maar goed. Op zich wel een prima filmpje, sfeer zat er goed in. Maar ik vond het hier en daar toch een wat saaie film. Er gebeurde niet zoveel, en dan dat einde valt ook een beetje tegen.

Een krappe 3*

De film oogt goedkoop, de acteurs hebben geen chemie en het hele gedoe is allemaal zo vaag en zo onlogisch als het maar kan dat het een lastige film is om uit te zetten. Wat de tapes uiteindelijk in godsnaam te maken hebben met de flippende Mullan is me een raadsel. Hij leek immer al eerder van het padje af te zijn... Daarmee is de climax suf en voegt juist die tapes qua element al helemaal niets toe. Verder blijft er zo natuurlijk weinig memorabele momenten over.

2,0*

Ja, erg gemakkelijk natuurlijk. Een soort van Shining light zeg maar.

Ja, behalve dan dat Session 9 prachtig is en The Shining zuigt (maar dit is persoonlijk...)

Blijf het een onderschatte film vinden. Een eerie, ongrijpbare vibe met die geluidsband eronder en de vertwijfeling over wat er precies aan de hand is. Kan me even geen soortgelijke film voor de geest halen die dat zo delicaat en griezelig aanpakt en waarin de setting van een psychiatrische instelling zo ten volle benut wordt.

Die soundtrack van de obscure electronic music band Climax Golden Twins is opmerkelijk ja. Geen melodieën, ritmes, thema's of angstaanjagende strijkers, maar meer abstracte, creepy, eerie soundscapes.

Gelukkig maar dat het persoonlijk is Ik vind weinig eng of sfeervol aan de film, die vooral een amateuristische look heeft.

matig tot goed filmpje; maar kon me nooit echt 100 procent overtuigen. Had hem wel spannender en enger verwacht, had ook een totaal ander verhaal verwacht. Schrikmomenten zijn er niet echt, wat ik toch wat spijtig vond. Pluspunt aan het verhaal is dat het eens iets ander is dan tieners die opgesloten zitten, die alleen denken aan sex/drugs. Nee nu zijn het enkel mannen die je aan het werk ziet. Acteerwerk was niet slecht en stoorde me niet. geen slecht filmpje, maar er had meer ingezeten. Je ziet veel zaken in de film die er niet toedoen, sommige zaken worden dan weer te weinig uitgewerkt (bv. die stoel). Einde was maar wat gewoontjes

3/5

Grapjas

verklaar je nader ?

Prestaties in de film Oscar waardig noemen Dan heeft discussiëren met elkaar verder ook weinig zin.

Ik kan verder gewoon weinig met de matige film en eerlijk gezegd is er ook weinig tot niets van blijven hangen omdat de film van een dusdanig niveau was dat ik het ook niet wil onthouden.

ok prima dat is jouw mening, ik vind de acteerprestatie van Peter Mullan van zo'n hoog niveau dat ie van mij wel een nominatie had mogen krijgen.

Echt een mega B film. De kills werden niet eens duidelijk in beeld gebracht en er gebeurde naar mijn mening te weining. Grappig om de smaak verschillen te zien.