Necromentia (2009)

Aardig filmpje met toch wel een goed verhaal.

De gore ging ook nog wel.

2,5 ster

Eén van de beste Clive Barker verfilmingen, alleen heeft Barker er niks mee te maken.

Teo is duidelijk fan, dat ontkent hij ook niet. De sfeer van de film komt zo uit het brein van Barker, en dat is gewoon erg fijn. Monsterdesign kickt ass, het sfeertje is lekker occult, de gore is fijn en het verhaaltje entertaint.

Visueel ook erg in orde. Sfeervol in beeld gebracht, van het lage budget valt maar weinig te merken. Editing en soundtrack zijn beiden erg sterk, waardoor het allemaal heerlijk wegkijkt.

Meer van dit soort horror, de zombies en vampieren mogen weer de kast in wat mij betreft. Verplicht voer voor Barker fans. Score hier is belachelijk.

4.0* en een uitgebreide review

Goeie sfeer dat is een ding dat zeker is. Verhaal wordt ook zeer origineel gebracht door niet te werken met een chronologische volgorde. Aardige film, maar had het liever gezien met een hoger budget, nu moeten we het toch doen met derde rangs acteurs die er niet veel van bakken, ook zit er in de film constant een b-film sfeertje die het geheel toch minder aantrekkelijk maakt.

Al met al toch nog redelijk weten te vermaken, maar ik zal hem niet snel voor een tweede kijkbeurt aanzetten.

2.5 *

Horrorfilmpjes met een zeer laag gemiddelde laat ik meestal links liggen, tenzij sommige users - Onderhond in dit geval - er een positieve recensie over schrijven.

Uitgaande van de trailer verwachtte ik niet veel van dit filmpje. Achteraf viel het allemaal best mee maar er had hier volgens mij toch meer uitgehaald kunnen worden. Ik vond het alles bij elkaar nogal rommelig. Aan het verhaal kon ik af en toe geen touw aan vastknopen, maar dat kan ook liggen aan het feit dat de film niet ondertiteld was. Het occulte sfeertje werd daarentegen best fraai weergegeven, hoewel bepaalde gore scènes de boel voor mij toch nog een beetje verpestten. Sommige scènes vond ik behoorlijk smakeloos. De soundtrack vond ik daarentegen over het algemeen zeer geslaagd. Alleen vond de regisseur het ineens nodig tijdens de aftiteling er van die schreeuwerige pokkeherrie in te gooien. Heel jammer. De renaissance-achtige muziek die wij ergens in het begin te horen kregen en die mij deed denken aan de muziek van Monteverdi vond ik schitterend.

3,0*

Uitsluitend gezien omdat de naam Clive Barker hier ergens vermeld werd. Pijnlijke misser, want de associatie met een held als hij is niet minder dan een belediging als je het mij vraagt. Nu heb ik zowat alles van Barker's horrorwerken gelezen, maar tijdens de film had ik nooit het gevoel dat zijn imaginaire wereld hier treffend vertolkt werd. Toegegeven, enkele afzonderlijke elementen uit Necromentia zijn duidelijk geïnspireerd op het werk van Barker, maar globaal genomen is die typische stempel nauwelijks te bespeuren. Voornamelijk omdat waar Barker uitblinkt in het verzinnen van fantastische verhalen (nog altijd de kern van zijn succes), Necromentia een aaneenschakeling is van fragmentarische scènes die deel uitmaken van een vaag en hol scenario.

Los daarvan doet de film ook nog eens erg cliché aan met een look die zwaar onderhevig is aan allerlei after-FX en een sound die grotendeels verziekt wordt door irritante stemvervormers. Pittige horrorscènes zijn er nauwelijks, het monsterdesign is weinig indrukwekkend (op eentje na) en inhoudelijk verzandt Necromentia al snel in filosofisch gewauwel dat flink op de zenuwen werkt.

Kortom, erg sneu voor Barker dat zijn naam aan dit low budget prul gelinkt wordt.

Wat een geniale invulling van de hel. De matige acteurs neem ik wel voor lief, maar er wordt wel een hoop over onzin gepraat. Al die liefdesperikeltjes. Blah. De monsters zien er goed uit, dat waren ook de sterke scènes. Mr. Skinny lol, deed me een beetje aan Saw denken.

Fijne speelduur, vermakelijke film. Mooi einde ook.

3.5*

Aardig sfeervol werkje vanwege de muziek en obscuriteit. De eerste helft is freaky, vooral het monster dat uit het donker opdoemt is gaaf. Morbius is daarentegen een stuk minder als geschminkte junk, jammer voor zo'n sleutelrol want eng wordt het niet, ondanks de goede openingscredits en -scene.

Het lijkt inderdaad duidelijk geïnspireerd op Hellraiser, niet alleen vanwege de hel maar ook door de thema's liefde, verraad en wraak. Dat hoge niveau haalt het echter niet want het tweede deel zakt weg in rommeligheid.

Sterke scenes (de hel, en het varkensmens met de rolstoeljongen) worden afgewisseld met mindere. Conceptueel is het goed, alleen het zwalkt een beetje tussen vaag willen blijven en duidelijkheid willen scheppen. 2,5 - 3*

Prima film.

Super sfeervol werkje dat opvalt door effectief cameragebruik en een treffende, goed getimede soundtrack. De audiovisuele kant is dan ook dé kracht van deze film.

De vertelstructuur is enigszins verwarrend waardoor het verhaal niet optimaal tot zijn recht komt. Anderzijds vind ik het tof dat de regisseur niet voor het standaard a tot z gebeuren heeft gekozen. Niet de makkelijkste weg en het resultaat mag er best zijn.

Low budget, tweede film van de man... Ik ga voor: 7/10*

Qua narratief behoorlijk intrigerend, maar Necromentia is vooral zo sterk door één briljant creatuur en een behoorlijk twisted sfeertje dat enkel en alleen door de puntgave audiovisuele uitwerking overeind blijft. De BDSM-scene is trouwens een weinig genoemd hoogtepuntje hier, akelig naargeestig stuk.

Is goed te kijken. Soms over de top en minder geacteerd, maar de effecten zijn oke.

De beste Hellraiser (deel 3) -film .... die alleen geen Hellraiser-film is!

Ja Heerlijk!!! Met Hellraiser hoog in mijn persoonlijke top 10, was dit zeker smullen! Alhoewel een zeer goedkope low-budget indie-film, was het fantastisch! Smerig, met fijne grauwe decors en boordevol met van alles, van het tatoeëren van een Ouija-bord op een lichaam tot necrofilie tot snij-fetisjisme tot de Mr Skinny Show, een vreemde kindervoorstelling met een dikke man gewikkeld in prikkeldraad en een varkenshoofd die een vrolijk, speels lied zingt over de geneugten van zelfmoord,

De film is kort maar krachtig en pakt het verhaaltechnisch net even anders aan omdat het de drie onderling verbonden verwrongen verhalen omgekeerd verteld. Die verschillende verhalen van de verdoemde zijn fantasierijk en behoorlijk goed verteld. De gore is absoluut niet verkeerd en fijn smerig en het monsterontwerp is geweldig.

Daarnaast is de cinematografie hier bovenmatig goed, evenals de verlichting, en het combineert dit met een zeer mooie donkere en sfeervolle setting De film die steekt zijn tanden diep in je ziel. Het is kunstzinnig, maar nergens te kunstzinnig! De film blinkt uit in atmosfeer en zijn uiterlijk. Met behoorlijke goede speciale effecten, een interessant en slim plot en prachtig gecreëerde locaties. Necromentia is voor mij een voltreffer! Mijn advies is dat als er weer eens een Hellraiser- film moet worden gemaakt, er iemand Pearry Reginald Teo moet bellen!

In eerste instantie leek het me een intrigerende, bizarre film. Het vreemde, groen wezen aan het begin. De geschifte Hagen met zijn instrumentarium en necrofiel gedrag. Travis en zijn folterpraktijken en zelfmutilatie. Bij beginbeelden met de kortstondige flitsen van bizarre beelden en demonische gedrochten, moest ik automatisch denken aan Marilyn Manson. Hij zou hier perfect in passen. Maar het verhaal is verwarrend en moeilijk te doorgronden vanwege de chronologie. Naarmate de film vorderde verslapte mijn aandacht. En het acteren was ook niet om over naar huis te schrijven. Toch ontgoochelend na die veelbelovende start.

2*

Oké.

Necromentia is afkomstig van een regisseur die toen klaarblijkelijk nog over weinig geld beschikte en zich daarom wilde bewijzen via sfeerzettingen. Dat weet aardig te lukken, al vond ik de eerste minuten van Necromentia meteen de beste aantal minuten. De film begint namelijk na die minuten langzaam te dalen totdat het meer een oké-film is.

Jammer dat Teo na deze film niet veel verder kwam dan goedkope fantasiefilmpjes regisseren. Deze film is een schoolvoorbeeld van een regisseur die maar al te graag zijn inspiratie navolgt, waarschijnlijk Barker in dit geval. De fantasie mag er zeker zijn, en het verhaaltje is opvallend degelijk geschreven, maar helaas zit niet elk element de film mee uiteindelijk, dat het eindresultaat wat afremt.

Het acteerwerk is bijvoorbeeld erg slecht en ik vond de designs van de vijanden en monsters niet erg geslaagd. De filters liggen er zwaar op, maar weten de film niet altijd mee te zitten. Met het licht wordt goed gespeeld, maar de filter lijkt net wat te toevallig gekozen te zijn, en weet de beelden zelf niet altijd te versterken. De passie mag er zijn, maar nog niet altijd de ervaring.

Niettemin weet de film altijd te boeien en kent een aparte inhoud. Necromentia doet een poging om drama, horror en fantasy met elkaar te verbinden, maar de scenes die meer op sentiment leunen zijn eerder vermoeiend door het gebrek aan een goede cast en de oninteressante dialogen. De gesprekken tussen mensen zelf zijn niet boeiend, maar de gesprekken tussen mensen en demonen dan weer wel.

Passievol en soms akelig project van een regisseur die duidelijk zijn dromen wilde najagen. Visueel een halve film, maar voor dat budget erg goed uitgewerkt. De eerste paar minuten zijn werkelijk heerlijk, de film weet erg te boeien, en het verhaal dwingt de kijker zijn koppie erbij te houden. Helaas, naarmate de film vordert vond ik het steeds wat minder interessant worden, en uiteindelijk blijft de film achter op een 3,0*.