Castaway (1986)

Stelt als verhaal niet zoveel voor, maar de fraaie Amanda Donohoe die zeer regelmatig bloot te bewonderen is vergoed veel. De scene waarbij ze zich probeert te bevredigen met een plant (zal waarschijnlijk een vingerplant zijn geweest) was best lachwekkend. Er zitten sowieso best een aantal maffe scenes in deze film. De rol van Oliver Reed was overigens best aardig en de beelden van het eiland en de omgeving zagen er ook best fraai uit.

Avonturenfilmpje waarin tevergeefs gepoogd wordt er enige psychologische diepgang in te stoppen en waarin Amanda Donohoe er alles aan doet om er lekker bruin uit te zien.

In 1981 begaf de 45-jarige Engelse uitgever Gerald Kingsland zich samen met de 24-jarige Lucy Irvine, die door hem was uitverkozen uit een vijftigtal aanmeldingen, voor een jaar naar een onbewoond eiland. Bedoeld als een sociaal experiment dat een spannend en romantisch avontuur moest gaan worden en stof voor een boek zou opleveren. Het liep anders. De expeditie liep voor de twee die met ondervoeding te maken kregen, bijna fataal af. De boeken met daarin hun belevenissen kwamen er overigens wel.

Regiseur Nicolas Roeg waagde zich aan de verfilming van het boek Castaway dat door Irvine werd geschreven. De eerste 90 minuten van de bijna twee uur durende film laat Roeg twee gewone mensen zien die langzaam ten onder gaan. Twee mensen met herkenbare menselijke tekortkomingen die zich behoorlijk verkijken op hun onderneming en daarvoor de rekening krijgen gepresenteerd. De teloorgang gebeurt onder begeleiding van betoverend mooie beelden van een idyllisch eiland. Een hard en intrigerend contrast met de ellende van de twee eilandbewoners.

Hoewel ik het wel enigszins had verwacht en het verhaal voldoende gelegenheid biedt, heeft de film niet de intentie om een parabel te zijn. Castaway is geen film die een boodschap bevat over de toestand in de samenleving of de staat van het individu in de moderne tijd. De film gaat puur over Lucy en Gerald. Om twee concrete personen die een mooie droom in duigen zien vallen en wat dat met hen doet. De thematiek die langskomt betreft vooral hen. Die betreft hun naïviteit om te denken dat afzondering in de natuur hun zuivert van hun gebreken. Die betreft de romantisering van de expeditie die al snel helemaal niet romantisch blijkt te zijn. Die betreft het generatieconflict en de onmogelijkheid om een eerlijke relatie op te bouwen onder extreme omstandigheden. De thema's zijn niet per se oninteressant, maar wel tamelijk voorspelbaar.

Oliver Reed speelt Kingsland. Reed’s carrière was door een lange reeks schandalen en talrijke filmflops behoorlijk in het slop geraakt. Hij doet het hier verrekte goed. Hij schakelt moeiteloos van een sympathieke grappenmaker naar een wellustige oude zeur naar een driftig tierende sjamaan. Een prachtrol in een film die helaas voor hem geen overweldigend succes was. Amanda Donahoe vind ik een goede actrice maar zij valt tegen dat acteergeweld toch wel ietsjes weg. Zij heeft echter andere kwaliteiten die haar terdege doen opvallen. Ze acteert in het grootste deel van de film zonder de bedekking van enig kledingstuk. En dat doet ze ook verrekte goed.

Castaway is een prima film. Het is interessant en vermakelijk om naar Lucy en Gerarld op hun onbewoonde eiland te kijken. Emotioneel gezien deed het me echter niet veel.