Celda 211 (2009)

Wel oké.

Ik vond dit eigenlijk een beetje een lieve gevangenisfilm.
Met boeven. En een bewaker die vriendjes wordt met de grootste slechterik. Zij zijn dan samen de leiders totdat er ontdekt wordt dat eerstgenoemde dus eigenlijk bewaker is. Maar dat die bewaker dan ook een beetje slecht wordt (want de slechterik is ook zo slecht nog niet en de goeien zijn eigenlijk ook een beetje slecht). Grappig dat men hier juist de hardheid en realisme prijst. Beetje bloed hier en daar doet blijkbaar toch zijn werk, terwijl ik dat zonder wat voelbare spanning maar leeg en gemaakt vond aandoen.

En dat mist deze Disney-gevangenis dus een beetje: spanning. In Natural Born Killers voel je tenminste nog de anarchie van een uitbraak/oproer. Een beetje daarvan had deze film net wat meer meegegeven. In plaats daarvan wil het wat opzichtig slim uit de hoek komen, met wat erg makkelijk geschreven wendingen, die nooit geloofwaardig op het scherm vertaald worden en je daardoor ook nooit volledig meeslepen.

Uitzitten is het devies, want de voorspelbaarheid slaat je naar het einde steeds meer om de oren. Het startpunt is leuk (bewaker wordt gevangene undercover), maar uitwerken blijkt een stuk moeilijker.

2,5*

Prima gevangenisfilm met soms wat ongeloofwaardigheden maar niets om je aan te irriteren. Het acteerwerk is uitstekend (zoals vrijwel altijd met Spaanse films) en op de één of andere manier vind ik dat de Spaanse taal zich ook perfect leent voor dit soort rauwe films. Geen standaard happy end en dat is ook wel is een welkome afwisseling.

Best een prima gevangenisfilmpje.

Wat ik jammer vond is dat er zoveel gepraat wordt. Overleggen, discussiëren, onderhandelen en verder gebeurd er niet zo gek veel.

Het camerawerk kon ook wat beter.

Nergens werd ik echt meegeslepen in de film, het maakte eigenlijk niet heel veel indruk. Ietsjes meer afwisseling was welkom geweest want het leek zich nu allemaal af te spelen in een half uurtje ofzo. Veel op dezelfde plekken met dezelfde personen geschoten.

Maar de cast bracht het er redelijk vanaf en vooral Malamadre was het overtuigende figuur.

De spanning weten ze af en toe goed op te bouwen.

Niet slecht, maar ik ben 'm zo weer vergeten.

Goede film . Sterke karakters, inclusief de randfiguren. Puik acteurwerk, sterke sfeer.
Met plotontwikkelingen die taboe zijn in Hollywood; de held wordt een moordenaar en de hoofdpersonen gaan eraan, zwangere vrouwen worden doodgeknuppeld door het hoofd van de beveiliging omdat ie van meppen houdt, geen good-guys in deze film, geen happy ending. Bizar dat de overheid hun eigen mensen opoffert, en de boel laat escaleren om een stel ETA-terroristen te beschermen. Je zou toch eerder denken; öpgeruimd staat netjes"? . Dus vrij verrassend.

Ik voelde alleen vanaf het begin wel sympathie voor Malamadre, Terwijl je bang voor hem zou moeten zijn.

Laat Hollywood hier idd met zijn fikken vanaf blijven!

CBS heeft de rechten al in zijn klauwen, maar zet er iig fatsoenlijke lui op Paul Haggis and Michael Nozik. Ben benieuwd wat ervan overblijft.

Mwah, op zich wel een redelijke film om een keer gezien te hebben. Er had alleen zoveel meer ingezeten. Die Calzones wordt te snel vertrouwd en had wel wat meer beproevingen of iets dergelijks mogen doorstaan en dat gedoe met z'n vrouw de hele tijd in beeld leidde teveel af, maar helpt er wel bij dat hij helemaal doorslaat.

Overigens wel goed gecaste personages, alleen die Malamadre vond ik niet zo indrukwekkend als ik had gedacht.

3,0 Sterren.

Ik vind die stem van Malamadre echt irritant. Die gast is zo hees, die kan niet eens schreeuwen! En wat de denken van dat hulpje van hem, die Oliver uit de cel haalt helemaal in het begin.Dat is helemaal niet meer normaal, de stem van die gast!

De film scoort hier wel erg hoog vind ik. Er waren toch een aantal dingen niet erg geloofwaardig. In het begin als de opstand uitbreekt, dan wordt die vrouw van Juan Oliver opgebeld en er wordt verteld dat Juan niks mankeert en dat hij nou naar huis wordt gestuurd. En wat doet ze vervolgens? Ze gaat naar de gevangenis en gaat daar in die menigte staan met haar 6 maanden zwangerschap!

Dat doe je toch niet? Je gaat toch gewoon naar huis als je, je ongerust maakt en er wordt verteld dat je man naar huis komt?! Je bent nota bene 6 maanden zwanger!

Vervolgens komt ze ook vooraan in die menigte te staan. Daarna worden er klappen uitgedeeld door de politie en dan, van al die mensen, wordt nou net zei geraakt! En dat wordt dan ook nog gefilmd! Jaaa tuurlijk....

Op het einde verteld die onderhandelaar. Dat hij het zichzelf nooit zal vergeven, dat ze Oliver er niet levend uit hebben gekregen. En die andere bewaker dan? En hoe is het met die bewaker afgelopen? Dat laten ze ook niet zien. Hij zal wel vermoord zijn, maar ze laten het niet zien.

Qua acteren vind ik het wel geloofwaardig. Alleen deze situatie's niet! Dat verpest voor mij de film.

Sterk gevangenisdrama dat zeer boeiend en meeslepend is!

Het is moeilijk om vandaag de dag nog een goede, spannende en bovenal vernieuwende gevangenisfilm te maken.

Alles is al zo'n beetje langsgekomen maar deze film vestigt de aandacht alleen maar op een grootschalige opstand in een gevangenis die binnen de kortste keren heel Spanje op z'n kop zet.

Pech voor Juan Oliver, die zelfs een dag voordat hij überhaupt begint met werken in aanraking komt met de opstand en niet zo'n klein beetje ook.

Sterker nog, hij zit er middenin.

Hij kan zich alleen maar voordoen als nieuwe gevangene, anders is hij zuur. Snel ontpopt zich een meeslepend verhaal dat de vaart er goed in houdt.

Minpuntjes zijn er wel, al zijn ze maar klein. Bijvoorbeeld de stem van één zo'n knechtje van Malamadre is echt tenenkrommend.

En dat gedoe met die ETA vond ik ook maar zozo. Leidde af van de hoofdlijn van de film.

Verder ziet het er allemaal zeer strak uit. De sfeer is goed neergezet, de actie is strak en meedogenloos.

Niks mis mee en een sterke aanrader!

Goede, zeer degelijke film.

De spanning is continu aanwezig en houdt je aan de buis gekluisterd.

Ook zit de vaart er lekker in, vertolken de personages hun rollen uitstekend en blijf je tot de ontknoping vol verwachting zitten kijken.

Naar het einde toe kon het verhaal immers nog verschillende kanten op en juist dat komt ten goede van de spanning. Van voorspelbaarheid is bij deze film dus zeker geen sprake.

Echt punten van kritiek kan ik eigenlijk niet eens bedenken. In het begin leek het mij wel onlogisch dat ze hem in cel 211 legden i.p.v. direct naar de ziekenboeg te gaan, maar aan de andere kant was die cel voorhanden, kon de arts daar komen en hoefden ze zo niet met zijn lichaam te zeulen.

Affin, als je al nagaat dat dit het sterkste puntje van kritiek is dat ik kan bedenken, dan moet ik bij deze gewoon stoppen met miereneuken...

De film heeft mij niet dusdanig overdonderd dat ik van een echte topper durf te spreken, maar daarentegen zakte hij ook nimmer onder het niveau van de 3,5*.

Ik heb gewoon een hele goede, spannende en constant degelijke kwaliteitsfilm gezien

Rotsvaste 3,5*

Geweldige film, deze Celda 211. Niet altijd even geloofwaardig en bepaalde dingen lijken niet altijd even logisch, maar de film is sfeervol, meeslepend, vermakelijk en bij vlagen bijzonder spannend.

Dan vergeet je de twee eerstgenoemde punten makkelijk. Sterke karakters, geweldige gast die Malamadre. Ook de bijrollen worden goed ingevuld; van die gast met die vreselijke stem, tot Bardem en bijv. die enge kale die even alleen wordt gelaten met die bewaker. Damn! Ook een harde film dit.

Sommige scénes slaan dan ook keihard in; zoals het moment dat de zwangere vrouw wordt neergeslagen of die bewaker z'n keel vervolgens keihard door Juan Oliver door wordt gesneden. Het begin van de film zet op dit punt overigens de toon al. Veel interessante ontwikkelingen, een aantal spannende en sterke scénes; de gevangenis als sfeervolle setting doet er nog een schepje bovenop.

Celda 211 kent zélfs nog wet lekkere humor; de scéne met die dreigende ETA-terrorist en Malamadre z'n neef bijvoorbeeld. Jep, de gehele / originele uitvoering maakt deze film bijzonder geslaagd.

Kijkbare gevangenisfilm.

Al overheerst ook wel zo hier en daar de vergezochte elementen. Het begin is erg rap, hoofdpersoon wordt in de cel gelegd, en ze laten hem gewoon liggen. Dan voel je eigenlijk al aan hoe het gaat lopen, te meer omdat wel erg vaak benadrukt wordt dat zijn zwangere vriendin een flinke rol speelt/gaat spelen. En zo geschiedde dan ook. Valt de makers ook verder niet kwalijk te nemen, uitgangspunt is verder wel de moeite waard, al hadden ze er veel meer uit kunnen halen denk ik. Het script kiest een paar keer erg opzichtig voor effectbejag, zo komen die rellen buiten de gevangenispoort wel heel erg uit de lucht vallen, en gaat die Juan ineens door een Walkie Talkie lopen roepen dat 'Elena daarbuiten is', en niemand om hem heen (zelfs Malamadre niet), die dan al argwaan krijgt. Dan heb je verderop in de film die scene waarin die geschorste bewaker die Elena naar heeft geknuppeld naar binnen wordt gevraagd (waarom hij gaat is mij niet echt duidelijk, gezien de risico's), waarna ze Juan ook even over de Walkie Talkie gaan vertellen dat z'n vriendin dood is... terwijl degene die haar sloeg daarbij is dus... tussen een groep woeste gedetineerden en een verbitterde vriend die net hoort dat zijn vriendin en kind zijn omgekomen... uhuh...

De gevangenis en de populatie is verder flink cliché, allemaal uitschot, enkel onze protagonist is enigzins normaal. Malamadre is wel een personage met uitstraling, ziet er in eerste instantie imponerend uit. Jammer genoeg is het minder als hij gaat praten, flauwe gromstem, en veel te luidruchtig, had allemaal veel mysterieuzer gekund. Personages als zo'n halve gare kwast hadden intergraal geschrapt kunnen worden, had voor het script geen verschil gemaakt, en een hoop irritatie gescheeld.

Visueel is het verder niet zo veel. Camerawerk is vrij saai, soms zelfs erg matig. Muziek en geluidseffecten kan ik me niet eens meer herinneren.

Als geheel een film die leuk wegkijkt, maar verder niet echt goed is. Concept is de moeite waard, en het is soms wel redelijk spannend, maar nergens groots. Typisch Hollywood-remakemateriaal ook trouwens, zal binnen nu en 5 jaar wel in de bioscopen komen.

2.5*

Film lijkt op voorhand erg interessant en ook het sterke begin is veelbelovend. Echter, de loop van het verhaal is zeer ongeloofwaardig en dit doet sterk af aan de film. Onbegrijpelijk hoe zo iemand binnen twee uur kan uitgroeien tot nummer twee in de gehele gevangenis. Hierdoor doet het allemaal erg geforceerd aan en ontbreekt, zeker na de dood van zijn vrouw, elke vorm van spanning en sympathie voor de hoofdpersoon. Daarnaast zijn de acties van zijn vrouw ook niet voor rede vatbaar. Wie gaat er in hemelsnaam in zwangere toestand met een woedende menige meelopen? En hoe komt zij in godsnaam telkens vooraan te staan bij elke gebeurtenis?

Tergend langzame film waar veel meer in had gezeten.

Niet altijd even realistisch, maar dat kan de pret zeker niet bederven...

Celda 211 moet het vooral hebben van de geweldige acteerprestaties en het uitstekende verhaal. Luis Tosar is wat mij betreft de echte ster van de film: naast zijn stoere uiterlijk dat echt perfect paste bij deze film, komt hij erg geloofwaardig over. Daarnaast is er natuurlijk ook de goede vertolking van Alberto Ammann, die zijn personage op een overtuigende manier een interessante evolutie laat ondergaan.

Ik heb heel erg spijt dat ik deze des tijd niet in de bioscoop heb gezien, vond het een erg goede film. Je moet het bij gevangenisfilms altijd maar even afwachten, maar dit was weer een heel ander soort verhaal. Ook heel sterk geacteerd, al had ik bij Malmarde het gevoel dat Jeroen van Koningsbrugge zijn stem in sprak (hij sprak ooit bij de Lama's op dezelfde manier).

Toffe film! Zeker een aanrader.

4*

Een goede actiefilm...

Niet echt spannend verhaal...

Beetje bloederige/moorden...

Prima acteerwerk...

Prima muziek (Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit...

Geen top film, dat is jammer...

Intense gevangenisthriller die totaal overtuigd, simpelweg doordat de personages zo goed geschreven en gespeeld zijn.Er zitten nogal veel twists in, maar ten alle tijden blijven de redenaties van Malamadre en Oliver, die het verhaal sturen, geloofwaardig. Daarnaast valt ook de woede die de film uitstraalt op. Het is zonder meer één van de minst fijne gevangenissen die hier neergezet wordt en de film schuwt agressief geweld en een bijzonder slecht einde niet. Het is een vrij hopeloze bedoeling. Een kritiek op de staat van Spaanse gevangenissen zonder daarbij de gevangenen voor te trekken, want die winnen onze sympathie ook niet. Tussen al het geweld staan de twee hoofdpersonen in: zij zijn de catalysator van veel van de ellende, maar tegelijkertijd zeer menselijke personages. Dat maakt Celda 211 tot zo'n geslaagde thriller, waardoor ik de ongeloofwaardige twist voor lief neem dat niet alleen die vrouw naar de rel gaat, dat niet alleen die directeur mee de rel bestrijdt, dat niet alleen die directeur de vrouw neerslaat, maar ook nog eens dat die directeur daarna doodleuk de cel mee in loopt en buiten het beeld van de bewakers blijft. Het is maar een kleine smet die ik graag betaal voor een bijzonder spannende film.
4*

Uiteindelijk toch wel een aardig drama. Het eerste uur was best wel flauw, cliché en zeer ongeloofwaardig. En eigenlijk dacht ik dan ook dat de film cliché zo eindigen met eind goed al goed. Maar dan komt er die toch wel verrassende wending waardoor het verhaal omslaat en de film zeker de moeite waard is om te kijken. De cast deed het best aardig en sommige gevangenen zagen er best bad ass motherfucker uit. Het had wat mij betreft wel nog wat rauwer en harden mogen zijn zoals vroeger in de geweldige en ook uiterst gewelddadige gevangenis serie "OZ".

Aardige gevangenisfilm die tamelijk realistisch overkomt ondanks of dankzij de clichés.De gevangenen zien er crimineel uit en ook hun gewoontes en gebruiken zijn misdadig te noemen. Het gegeven van een cipier die zich tussen de gevangenen bevindt zorgt voor de nodige spanning en drama. Wel wat langdradig hier en daar naar mijn smaak.

Hele sterke film die de grens tussen goed en kwaad toch wel heel erg doet vervagen. Je blijft van begin tot het einde geboeid door zowel het ijzersteke verhaal als de zeer sterke acteerprestaties. De hefitge en bizarre band die er blijkt te ontstaan tussen Juan en Malamadre is supermooi weergegeven. Vooral op het einde als ze onder vuur worden genomen is een kippenvelmoment.

Eigenlijk kan ik me geen moment heugen dat het verhaal even inzakt. Het is zo'n superspannende weergave van wat er gebeurd tijdens de gevangenenopstand. Heel erg goed gedaan.

Lekker gevangenisfilmpje, dat er bij vlagen voor zorgde dat ik in verkrampte houding zat te kijken.

Het uitstekende acteerwerk van vooral Luis Tosar en Alberto Ammann kon de ongeloofwaardigheid niet wegspoelen, helaas. Goed uitgangspunt, alleen moeilijk te verwezenlijken zonder kromheden. De film heeft soms ook de neiging te leunen op goedkoop sentiment.

Desalniettemin heb ik me prima vermaakt met Celda 211 en moet ik er niet aan denken om Malamadre in een donker steegje te passeren. Ook niet op klaarlichte dag, trouwens.

3,5* voor 211.

Celda 211 es de puta madre.

Boeiende rolprent. De plotse interactie tussen onschuldige sollicitant en Mala -de puta- madre is interessant en wel degelijk overtuigend, ondanks het twijfelachtige acteerwerk van Ammann. Grootste bijdrage wordt gevormd door de omstaanders, die hoogstwaarschijnlijk écht enkele decennia achter tralies hebben doorgebracht. Die conclusie trek ik alleszins als dat schorre lieverdje met zijn petje in beeld komt. Hoe dan ook, behoorlijk realistisch schouwspel, geholpen door de beverige regisseur. De affaire 'Utrilla' was evenwel onnodig, ook al luidde dit de uiterst doorzichtige verhaalwending in. Ach, ja.

3,00

Lekker stoer en overdreven gevangenisfilmpje waarbij de gevangenen de gevangenis overnemen en er een bewaker midden in beland. Nogal ongeloofwaardig maar wel lekker overdreven, agressief, spannend en actievol. Kleine 4*

Kijkt redelijk oke weg, lekker bruut en grof geweld. Maar dan is het positieve wel gezegd. Verhaal en toevalligheden slaan nergens op, acteerwerk valt me tegen en die spraakgebrekkige lage bromstemmen zijn ook nergens goed voor.

Toch is het oke en geen afrader, als je niks beters hebt liggen.

Zeer teleurstellende film. Geen idee waarom deze film zo hoog gewaardeerd wordt hier. Heb er maar weinig onderhoudende scenes uit kunnen halen.

Acteerwerk is matig, niemand neemt het heft in handen of kan de film dragen. Zelfs onze Robbie Williams met baard acteerde zeer ongeloofwaardig, over de andere acteurs maar te zwijgen.

De enige die nog een beetje niveau haalde was die loenatik met dat Spaanse petje. Om die reden kon ik me totaal niet inleven in de personages, laat staan het hele verhaal of de relaties tussen de gevangenen onderling.

De ene ongeloofwaardige wending volgt de andere op, met name het eerste half uur gaat het echt tegen alle natuurlijke reacties in. Ook het subplotje met de zwangere dame en het halfbakken ETA-verhaaltje maakten totaal geen indruk. De regie kan niks met het zwakke scenario en de slap sentimentele dialogen, van welke sommige van een dramatisch GTST-niveau waren.

Als hoogtepunt gaat het zwangere vrouwtje ook nog even midden in een dikke riot staan, toen hield het voor mij helemaal op. Dan kan ik de film niet meer serieus nemen, en dat steekt bij een film die zichzelf zwaar serieus neemt.

Geluid is wel subliem en sommige scenes waren goed geweldadig, maar dat is dan ook maar een hele kleine pleister op deze open wond.

Heb Spaanse films hoog zitten maar dit was een flinke misser...

Een magere 2*

Ik vond het wel een leuke film. Er zaten wat leuke twists in, en boeiende karakters. Al waren sommige karakters iets te overdreven, waardoor het soms wat minder realistisch over kwam. Ook kwamen meerdere acties wat onlogisch over (blijvoorbeeld een zwangere vrouw die tussen een agressieve mensen menigte blijft staan, of dat ze verschillende onderhandelaars de gevangenis insturen vol met losgeslagen idioten)
Maar over het algemeen was het wel een leuk en boeiend verhaal, alleen vond ik de film blijkbaar een stuk minder leuk en boeiend dat de meeste leden. 3 sterren!

Prima tussendoortje.

De film komt snel maar zwak op gang. Binnen vijf minuten zitten we midden in een weinig creatieve opstand, waarin de nodige clichés niet geschuwd worden en te weinig verassing zit. Gangenvol met schreeuwende zware jongens die dingen aan het slopen waren is toch een beetje lachwekkend. Ook het acteerwerk is, zeker het eerste uur, onder niveau.

De gebeurtenissen krijgen in het tweede uur langzamerhand gelukkig meer betekenis en antiheld Juan en zijn relatie tot Malemadre komen tot leven. We verschuiven ons vanuit een uitgezakte houding richting het puntje van onze stoel, er vinden nog enkele ongeloofwaardigheden plaats, zo vragen we ons nog eens hardop af wat een zes maanden zwangere vrouw in haar eentje midden in zo'n heftige demonstratie doet en schieten we nog een keertje in de lach wanneer supervillain Malamadre opeens opmerkzaam emotionele trekjes vertoont. De spanning wordt verder opgebouwd en de film wordt rauwer, wat leidt tot het onvermijdelijke harde einde.

Uitstekende film waarin een bewaker wordt aangezien voor een gevangene tijdens een opstand. Wat begint als een vrij standaard gevangenisfilm wordt langzaam een thriller met onderhoudende ontwikkelingen. Luis Tosar is imponerend als de leider van de gevangene, maar verrassend genoeg is het boeiendste personage dat van de bewaker.

Lose yourself

Spanjaarden weten hoe je een goede film moet maken! Naast de [Rec] reeks (het verschrikkelijke derde deel buiten beschouwing gelaten) en films zoals El orfanato bekeek ik onlangs Celda 211, die in tegenstelling tot zojuist genoemde meer actie/drama gericht is. Hoewel ik betere Spaanse films gezien heb en het verhaal op een bepaald moment wat te traag en slepend werd voor mij, zijn er nog genoeg positieve elementen te benoemen.

Om te beginnen het voortreffelijke acteerwerk bijvoorbeeld. Alberto Ammann en Luis Tosar maken beide indruk met hun spel, en het zou me dan ook niet verbazen als de twee grote namen in het Spaanse land zijn. Maar er is veel meer om van te genieten, Want zo krijgt de kijker ook een twist voor de kiezen die je niet snel ziet aankomen, maar die de nodige diepgang aanbrengt. De film schetst het portret van een man die alles had, dit allemaal heeft verloren en zichzelf uiteindelijk volledig verliest in zijn omgeving omdat hij niks meer te verliezen heeft. Dit levert prachtige scene's op en verteld het verhaal van twee compleet verschillende individuen die door omstandigheden toch naar elkaar toe groeien.

Voor de twist zich echter aandient begon ik me op bepaalde punten toch wat te irriteren. Want hoewel de potentie van het verhaal mij absoluut opviel sleepte het zich net iets te traag voort, waardoor ik de voorbarige conclusie trok dat dit mijn type film niet zou zijn. Ik kwam op dit standpunt terug toen de twist zich aandiende die een complete transformatie bij het hoofdpersonage veroorzaakte. Het was vanaf dit punt dat Celda 211 mij wist te grijpen, imponeren en niet meer los liet.

Toen vervolgens de credits over het scherm rolde was ik dan ook onder de indruk en blij toe dat ik de volledige speelduur uitgezeten had. Dit is dan ook meteen het grootste nadeel van de film, want hoewel deze vlot opstart, kakt het vervolgens allemaal een beetje in en vond ik het verhaal ook even niet meer interessant. Er waren in mijn ogen ook net iets te veel onwaarschijnlijkheden. Nadelen waar je net als mij over zou kunnen vallen, maar alles bij elkaar genomen kan ik niet ontkennen dat ik een hele goede film heb gezien. Met momenten kan het dus even doorbijten zijn, maar dit wordt absoluut beloond!

4,0*

Het is niet altijd even geloofwaardig en ik had de vriendschap tussen Juan Oliver en Malamadre iets meer uitgewerkt gezien. Dat wordt echter ruimschoots goedgemaakt met knettergoed acteerwerk. Alberto Ammann als Juan Oliver weet heel indringend de verschillende stadia van zijn karakter neer te zetten: van de onschuldige bewaker die het systeem dient tot de verbitterde engel des wrake die tegen hetzelfde systeem ten strijde trekt. Luis Tosar als Malamadre lijkt in eerste instantie een wat cartooneske figuur neer te zetten, maar hij krijgt gaandeweg juist een veel meer emotionele en gevoelige kant. Wel ontzettend jammer dat het dramatische einde zo plotsklaps komt. Er had nog net iets meer pathos ingezeten.

Wat had ik graag 4 sterren willen uitdelen aan deze film!

Interessant plot, spanning om te snijden en een ijzersterke rol van Alberto Ammann.

Maar er zitten teveel schoonheidsfoutjes in deze film.

Psychologisch zit het te zwak in elkaar, wat ten koste gaat van de geloofwaardigheid van een aantal scenes. Zonde!

Maar de film is zeker een aanrader om te kijken, een dik verdiende *3,5

Na een aantal best wel trage, kunstzinnige films gezien te hebben, was dit precies de opkrikker die ik ff nodig had, zo een keiharde gevangenis actiethriller. Het was vanaf het begin tot de laatste minuut super spannand, niet in de laatste plaats door het goede plot; je wordt telkens op het verkeerde been gezet. De acteerprestaties waren ook voortreffelijk; scherp maar niet over the top. Dikke 4*