Hotel Very Welcome (2007)

Een aangename sfeerschets waarin naar mijn aanvoelen vooral het concept van 'backpacking' heerlijk onderuit werd gehaald: verwende westerlingen die de cultuur van een ander land willen beleven en leren kennen, maar helemaal falen in hun poging om echt contact te leggen met de plaatselijke cultuur en in de plaats daarvan verstrikt raken in hun eigen probeempjes en hun eigen ego. Daarnaast is het een vrij grappige film, die net iets te eenvoudig is om echt goed te zijn: de grappen zijn erg simpel en ook de psychologische problemen waarmee de personages kampen zijn niet veel gesofisticeerder dan die uit een doorsnee puberboek. De sfeer van de omgeving kwam goed naar voren, maar echt indrukwekkend waren de beelden ook nooit.

Samengevat echter wel een leuke, ontspannende film, met vrij on-sympathieke personages die toch kunnen bekoren.

Aardige film, maar niet exepcioneel goed. De gebeurtenissen waren, ondanks dat het een arthouseje betrof, net iets te simpel en te weinig opbouwend.

Toch wel wat aardige sketches en af en toe een mooi kiekje van het land - vooral die full moon party op Ko Pha Ngan deed me weer denken aan dat ik daar 's ochtends in de zee stond te feesten gheghe.....

Verder weinig opzienbarend, niet goed maar wel leuk.

Kan me aansluiten bij het prima stuk van Freud. Sonja Heiss doorprikt het romantische beeld van de vrije backpacker op genadeloze wijze. Maar ze doet dat dan weer op zo'n naturelle, grappige en sympathieke manier dat Hotel Very Welcome ondanks de soms ongemakkelijke situaties tóch een fijne kijkervaring is geworden. Het is wel degelijk fictie, maar bij momenten lijkt het inderdaad echt een documentaire.

Op het eerste zicht wel erg fragmentarisch en oppervlakkig, maar toch meer dan geslaagd. 3,5*