Uzumaki (2000)

Ondanks zijn gebreken (paar domme gore-scenes, deels al dan niet intentioneel "komisch", amper een verhaal, ineffectieve "suspense"-momenten) heeft Uzumaki me toch geboeid, en dat kwam vooral door de extreme naargeestigheid dat het stadje van begin af aan kenmerkt, alsook de bizarre manier waarop het leven in dat stadje in beeld gebracht werd.

Niet dat liefhebbers van Dr.Who of de Wrekers nu deze film moeten gaan zien, maar iets deed me toch aan beide tv-series denken zonder dat ik het precies vastpinnen kan. Wellicht het bizarre in de sfeer en wat filmische middelen.

2,5 sterren, maar de film is een aanrader voor liefhebbers van wat afwijkende b-film horror.

Moet het vooral van een paar leuke fragmenten (montage, spiraaldingen en wtf!), en dat zijn er, vooral naar het einde toe, best wel een aantal.

Voor de rest vond ik hier niet veel aan.

D'r was ooit eens een (matige) jeugd-serie: Eerie, Indiana.

Deze film doet daar nog wel eens wat aan denken.

Bizar gefilmd, maar het komt soms ook iets te veel over als een film voor Villa Achterwerk.

Naar het einde toe wat het allemaal wat vreemder en luguberder en ook zeker niet geschikt voor kinderen.

Enkele hele goede scenes maar de film kon me niet echt meeslepen.

Erg bizarre film die het meer van het mysterie moet hebben dan van spanning of gruwel, hoewel beide wel op secundair niveau aanwezig zijn. Maar Umuzaki drijft voornamelijk dus op een onheilspellende sfeer waarin een Jâpâns vissersdorpje plots in de ban geraakt van spiralen. Klinkt absurd, maar dat klopt niet helemaal, want de spiraal is een essentieel verschijnsel in ons universum (denk aan melkwegstelsels, tornado's, ...). Een beetje zoals fractalen dat zijn, steeds weerkerende patronen die in de kleinste en grootste organismen terug te vinden zijn. Wel weet Higuchinsky van dit uitgangspunt handig gebruik te maken voor een beklijvend stukje cinema, ondergedompeld in groentinten en een soundtrack die varieert van klassieke muziek tot dark ambient en een occasioneel frivool nummertje. In plaats van dat er een verklaring gegeven wordt voor de gebeurtenissen, glijden de personages af in een neerwaartse "spiraal" van waanzin. Kortom, de film wordt gekker naarmate hij vordert, zonder dat hij daarbij aan geloofwaardigheid inboet. Ik ben dus erg gecharmeerd door Uzumaki, dat een mooie breuk vormt met de Jâpânse spookhorror die destijds zo populair was.

Maffe film. Ooit op het spoor gekomen toen ik na het zien van Gozu eens op Google zocht naar "freaky Japanese movies", en het moet gezegd worden: vreemd is hij zeker.

Ster van de film is wat mij betreft Osugi. Nooit verwacht dat hij hierin zou opduiken, maar nadat ik hem eerder in Ekusute zag, blijkt hij hier ook al zo'n freaky rol te hebben. Fantastisch, en jammer dat hij niet meer screentime krijgt. De andere rollen waren wat minder, het acteerwerk was ook niet altijd om over naar huis te schrijven, met name Fhi Fan bakt er weinig van.

Ondanks dat is de film behoorlijk interessant. Er wordt aardig gekadreerd, en er zitten veel interessante ideeën in. Wel oogt het soms wat amateuristisch, ik heb steeds het gevoel dat men aardige ideeën heeft om een scène op te bouwen, maar er niet in slaagt om het zo af te werken dat het een maximaal effect heeft. Daar komt ook nog eens de wat goedkope effecten bij, waardoor de film niet weet te overdonderen. 3*.

Aparte film, en hoewel hij (met enige reden) ook wel een horrorlabel heeft, valt ie toch niet heel netjes in de gebaande paden van dat genre. En ook niet echt van een ander genre, wat dat betreft. Uzumaki is schijnbaar een verfilming van een manga-verhaal, en volgt een Japans dorpje waar spiralen op allerlei, steeds sinisterdere plekken terugkomen. Ja, inderdaad, spiralen. Het is wel even wennen aan de filmstijl, het zal wel de manga-inspiratie zijn maar er wordt veel gefilmd uit vreemde hoeken, met cartooneske typetjes, en met rare close-ups en overgangen. Maar visueel is het wel echt een plaatje (ondanks dat het er op momenten ook wel wat goedkoop uit ziet), zeker als we wat verder de film in komen. Het verhaal is sowieso vervreemdend, en heeft een hoog WTF-gehalte, maar weet daardoor (voor mij) op een bepaalde manier ook wel weer te boeien. Zeker door het unieke sfeertje. Ga niet deze film in als je op zoek bent naar spanning en actie, of gore, maar voor anderhalf uurtje vage shit met een cartoonesk maar toch creepy sfeertje is dit wel een leuke.

Inderdaad bijzonder maf filmpje! Nu is het gebaseerd op een gelijknamige manga, (gelezen dat het op sommige plekken behoorlijk trouw is aan de manga) maar zelfs dan is het bizar verhaal. Misschien is de beste omschrijving; Lovecraft op zijn Japans. De film stelt dat gevaarlijke krachten in de vorm van spiralen ons omringen, of uit het niets opduiken, en dat niemand aan hun effect kan ontsnappen. De boosdoener is hier een curlingpatroon..?

Oké, dus er is een middelbare scholier, Kirie Goshima die in het kleine, rustige Japanse stadje Kurouzu-cho woont. Ze heeft een vriend, Shuichi Saito maar hij is heel stil, teruggetrokken en ervan overtuigd dat de stad op de een of andere manier vervloekt is door gebeurtenissen waarbij die bovennatuurlijke kracht van spiralen betrokken zijn.

Dat is min of meer het plot, de reden waarom dit gebeurt blijf erg vaag. Dat gezegd hebbende, vind ik het feit dat het niet echt een traditioneel plot had, wel goed passen. Net als ook het apartere camerawerk, montage en de dromerige groen getinte presentatie bijdraagt ​​aan het mysterie en de onheilspellende spanning van de film. En dan zijn er nog de CGI-spiralen die in onverwachte plekken regelmatig opduiken.

Maar het belangrijkst zijn natuurlijk of er inventieve momenten in de film zijn! Nu betwijfel ik of het je echt bang zal maken. Maar het was zeker een unieke kijkervaring en weet op zijn eigen manier verontrustend te zijn De praktische bloederige effecten zijn goed gedaan, er is ook wat CGI-grafische body-horror. Sommige scènes zoals de Mr. Saito’s ogen, Toshio’s wasmachine en Kyoko’s gekke krullen blijven effectieve momenten. Vreemd maar zeer goed!

Leuk klein Japans filmpje die je nu op Youtube kan bekijken.

Het is anders dan gewone Japanse horror, maar niet minder goor of weird. Ditmaal zou alles moeten draaien om een spiraalvirus die mensen, ja... op een best wel pijnlijke manier het hoekje om brengt.

Maar de gruwel blijft wel vaak op de achtergrond en Uzumaki grijpt meer naar het coming of age gehalte en een soort speurneuzenzaak. De film zit een prima en eigenzinnige sfeer neer en is ook iets wat alleen maar de Japanners kunnen verzinnen. Creatief is het ook zeker; veelal vol met cartooneske vondsten en maffe karakters

(Bijv die stalker) en ook sterke nachtmerriesequences.

Fijn tussendoortje.

3,5*