Brève Traversée (2001)

Pfff, deze film zou je ook wel de 'Breillat Monologen' kunnen noemen.

Het voorspelbare eenzijdige feministische geleuter kwam me op een gegeven moment de neus uit.

Buiten dat kent de film wel een aardgie opbouw en heeft wel iets van Before Sunrise, met de nadruk op iets.

Het einde is inderdaad sterk. Precies goed.

Over tweede kansen gesproken zeg. Schrijf nooit een regisseur af.

De enige andere Breillat die ik zag (Romance) vond ik echt een drol van een film. Dit was echter gewoon goed. Zelfs de anti-mannen praat van Alice was regelmatig erg grappig. Mooi om te zien hoe Thomas (een perfecte Guillain trouwens) switcht tussen bravoure, geilheid en onzekerheid.

Vooral de eerste twintig minuten en het einde waren erg goed.

3.5*

Mooi portret van twee mensen. Dan weet je (mede door de beschrijving hierboven) wel waar de film heengaat en had ik een vermoeden waar het op het eind op uit zou draaien, maar dat maakt niet heel veel uit voor de spanning in de film. Door het goede spel en de chemie tussen de twee heerst die er namelijk altijd en is het gewoon genieten van de losse scènes met veel sfeer op de ietwat shabby boot. Lange shots die maar aanblijven en hierdoor ook extra spanning meegeven, zo'n scène bij dat goochelshowtje waar Guillain steeds over de arm van Pratt wrijft, of in de kantine waar men al schoonmaakt, of die bar, of die weinig inspirerende bootkamer. Het is allemaal wat goedkoop maar geeft juist zo wat extra karakter mee over de misschien even goedkope avond tussen de twee. 4,0*.

Weer eens een film die (in navolging van Before Sunrise) een van mijn favoriete thema's behandelt; personages die elkaar ontmoeten en in een bepaald tijdsbestek leren kennen, met de nodige romance van dien.

De look van de film deed me wel even slikken, weet niet of het aan de film zelf ligt of dat ik een slechte versie had, maar voor de visuals hoef je dit in ieder geval niet te kijken, het is zonder enige vorm van opsmuk.

De inhoud is best wel in contrast met wat de film verder uitstraalt. De blikken die ze in het begin naar elkaar werpen, en de onderwerpen die aangesneden worden vond ik vrij onnatuurlijk en geforceerd. Sowieso vond ik alles wat gezegd werd vrij irritant, eigenlijk is heel de film alleen maar een vervelende eenzijdige monoloog over mannen en relaties.

Het is nog net uit te kijken omdat ik nu eenmaal wel hou van dit uitgangspunt, maar het heeft verder weinig om het lijf (de scene die mjk87 beschrijft met het goochelshowtje was het enige dat dan nog wel de moeite waard was) en de karakters zijn totáál niet likable.

2,25*