Onze Jongens (2016)

Mijn jongens zullen onze jongens zeker niet worden, maar als ik eerlijk ben heb ik me met deze in ieder geval meer geamuseerd dan met Nijenhuis laatste werkjes Rokjesdag en Apenstreken want dat was zelf naar zijn eigen maatstaven erg onder de maat. Onze jongens is een prettig ogende dansfilm waar je af en toe mee kunt lachten. Wat dat betreft keert hij wat meer terug naar zijn roots want dit doet erg denken aan films als Costa! en Volle Maan. Gewoon oppervlakkig en tamelijk hersenloos plezier. Deze keer hoef je je in ook niet te ergeren op veel irritante personages want de belevenissen van Jorrit(Bakkum, die aantoont dat je geen groot acteur hoeft te zijn om een aanstekelijke rol neer te zetten ) staan hier duidelijk centraal, de rest zijn nevenpersonages die redelijk geloofwaardig worden ingevuld. Gelukkig ook geen exacte kopie van The Full Monty, wat wel duidelijk de inspiratiebron is geweest voor Onze Jongens, maar de makers zijn zo verstandig geweest om er een eigen interpretatie van te maken. Het resultaat is een redelijke, maar lichte film, die de toets der kritiek kan doorstaan.

Natuurlijk is dit een meidenfilm. Maar toch was ik gewoon even benieuwd of de film misschien toch verrassend was. Helaas. Het is echt een zeer zwakke film. Met ontzettende flauwe humor en slapstick momenten. Beschamend gewoon. De strip scenes zijn niet om aan te zien. Ik vraag me af hoe Jim zich heeft gevoelt toen hij deze film tijdens de première heeft gezien met zijn ouders, familie en vrienden. Dit kun je echt gewoon niet goed of leuk vinden.

Eigenlijk best wel fout, maar stiekem aangenaam kijkvoer dankzij alle knappe mannen. Drama verhaal slaat op niets, wat een ongelofelijke eikel is de hoofdpersoon; dieptepunt is als hij vreemdgaat met de vriendin van zijn baas. Verder is dit wel een stuk beter dan voorgaande films van deze man, wat onderhoudender en minder gericht op zuipende tieners. 3*

De beste van Nijenhuis. Vooral het eerste uur is best oké door te komen. Het is nonsens, maar dat weet men zelf ook en je merkt dat men dit ook wel als parodie bijna brengt. Wel kitscherige parodie, maar toch. Het maakt het op momenten genietbaar. Daarbij helpt dat de acteurs best sympathiek zijn, zeker Jim Bakkum kan ik best hebben, maar zelfs Fischer irriteert niet. Ik denk dat ook meehelpt dat de personages meer normaal lijken dan andere films van Nijenhuis en in tegenstelling tot veel andere romcoms is de locatie verfrissend, gewoon een provinciestad en niet hip Amsterdam. Op een luie donderdagavond kijkt dit extreem makkelijk weg, en dat is soms voldoende. En dat meisje Barbara Sloesen is trouwens wel bloedmooi zeg.

Alleen daarna komt er meer drama bij wat ten eerste minder interessant is - het is allemaal de bekende weg verder - en de acteurs zijn er ook niet naar. Laat Bakkum lekker sympathiek zijn, dat doet die prima, maar laat hem niet emoties acteren. Verder als film matig op elke vlak, maar als dat eerste uur was doorgetrokken was dit zowaar richting een voldoende gegaan puur op entertainment. Helaas gebeurde dat niet. 1,5*.

Prima film voor een Nederlandse film lekker op de zaterdagavond met een zak chips en een cola erbij. Genoeg lachmomenten erin

Nooit verwacht dat ik mild positief zou zijn over een mannenstripfilm van Johan Nijenhuis, maar 'Onze Jongens' (2016) is eigenlijk best oké voor zijn doen. Of hoe Jim Bakkum (naast wandelende homo- of vrouwenfantasie) best een sympathiek personage neerzet, een klusjesman die met z'n strippraktijken probeert om een noodlijdend bedrijf van de ondergang te redden. De jongeman heeft ontegenzeggelijk die gunfactor, zelfs door zijn houterige dialogen en uitdrukkingsloze acteerwerk heen. Maar het helpt ook zeker dat de timing van de film op orde is; het is grappig of dramatisch wanneer het dat moet zijn. En eens geen ensemblecast vol irritante BN'ers die erin zitten omwille van hun bekendheid en niet omdat ze iets toevoegen. Het lijkt alsof Nijenhuis zich inhoudt met een plot dat weliswaar niets in het genre overtreft, maar geforceerd grappige soap-onzin laat hij een tikkeltje terzijde. Gelukkig hoeft een film zoals dit weinig om het lijf te hebben en de vele stripsequenties zijn verrassend creatief opgezet qua choreografie en spanningsopbouw. Met een paar hilarische vondsten rond het strippersthema.

Een serie niet onaardige stripteaseacts rondom de afgetrainde, maar niet van acteertalent overlopende Jim Bakkum als een voormalige booreilandwerker die terugkeert naar zijn oude woonplaats en zijn oude baantje bij het bouwbedrijf van zijn boezemvriend Bas [Martijn Fischer] terugkrijgt. In één van de vele toevalligheden en stompzinnigheden dat wat moet doorgaan voor een scenario biedt, krijgt hij een aanbod om een optreden te doen als stripper. Eerste half uur is nog wel te pruimen, maar daarna werpt het afschuwelijk slechte scenario je de ene na de andere tenenkrommende wending voor de voeten waardoor ik me veelvuldig achter de oren krabde en dacht: “Waar zit ik naar te kijken?” En na afloop bleef een andere vraag onbeantwoord: wat bezielt een mens überhaupt om dit uit te zitten?

En dan te bedenken dat de opvolger 'Onze jongens in Miami' nog lager scoort. Ik dacht dat slechter niet kon...nog geen uur kunnen kijken. Het verhaal is te onsamenhangend en slecht. Het acteertalent van de jongens maakt het alleen maar erger. Dit is bedoeld als humor....Het intens slechte verhaal, de waardeloze regie en de slechte acteerprestaties maken iedere poging tot humor bij voorbaat mislukt.