Rampage: President Down (2016)

Hoewel dit derde en tevens laatste deel in de "Rampage" reeks niet kan tippen aan het geweldige eerste deel, is dit toch zeker een waardige afsluiter en wist het interessante politiek getinte verhaal me ook te boeien en te vermaken van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 95 minuten). Schijnbaar heeft Uwe Boll een enorme hekel aan America, want die kregen er flink van langs en op het einde moeten bepaalde bekende personen (o.a. voormalig president George Bush, Facebook oprichter Mark Zuckerberg en de zangeressen Rihanna, Taylor Swift en Britney Spears ) dit zelfs met de dood bekopen, als een gedeelte van Amerika in opstand komt en het gemunt hebben op rijke buurten inclusief Wall Street. Ook is Uwe Boll best actueel met deze film door er o.a. het politiegeweld in Amerika erbij te betrekken en ook ISIS, waarvan men denkt dat zij bepaalde aanslagen hebben gedaan (ze claimen het ook gewoon), terwijl het Bill Williamson was. ISIS en de islam krijgen het er overigens flink van langs van Amerika, door het inzetten van 22 kernkoppen en 38 neutronenbommen op islamitische landen als Pakistan, Indonesië en het hele Midden-Oosten. Daarbij wordt dan ook nog eens leuk gezegd:

"Rusland en China steunen de aanvallen en de grondstoffen worden verdeeld tussen de VS, Rusland, China en West-Europa"

Het verhaal (met ook redelijk wat flashbacks naar het eerste en tweede deel van de "Rampage" reeks) zit best goed in elkaar en weet ook te boeien en te vermaken en met bepaalde standpunten in deze film maakt Uwe Boll best een punt. Het draait in deze Actie / Misdaad film eigenlijk ook niet zo zeer om de actie (zit er wel zeker in) maar vooral om de standpunten, meningen, dialogen en kritiek van Bill Williamson (wederom goed gespeeld door Brendan Fletcher) op Amerika. Dit zit zo diep bij hem ingeworteld dat hij besluit om de president, de vicepresident en de minister van defensie dood te schieten. Bill Williamson staat ook niet alleen met zijn kritiek op Amerika, want hij heeft inmiddels een heel netwerk van handlangers en volgers die hem helpen en doen wat hij hun opdraagt met o.a. uitspraken als "Wanneer ga je nou eindelijk eens iets doen ?" (dat deed de zwerver in de opening op het einde en dan letterlijk en figuurlijk), "Ik wil jullie wakker schudden en veranderen" en "Ik zal me laten doden om mijn boodschap aan jullie over te brengen".

Ook heeft Bill Williamson opeens een vriendin met de naam Crystal, waarvan hij ook één baby heeft. Maar gelukkig maken die hem niet echt soft (hoewel hij het er soms wel moeilijk mee heeft), want ook in deze film gaat hij weer lekker te keer en zeker op het einde als hij zich heerlijk uitleeft op de politie, SWAT en FBI die hem willen inrekenen en daarbij draagt hij ook weer zijn zelf gemaakt gepantserd pakje met helm. Hoewel hij daarbij iedereen uitschakelt, kost het hem ook zijn eigen leven (dat was ook ingecalculeerd bij hem en ook bewust) en eindigt daarmee ook eigenlijk de "Rampage" reeks. Het einde vond ik overigens best goed en ook wat er gebeurt na de dood van Bill Williamson. Ook vond ik het wel leuk om te weten wat er met de vader van Bill Williamson is gebeurt, want hij heeft namelijk zelfmoord gepleegd omdat hij de de gedachte niet meer kon verdragen dat hij hem op de wereld had gezet Visueel gezien heeft deze film eigenlijk weinig te bieden en dat Uwe Boll maar een beperkt budget voor deze film had, was dan ook overal aan te zien (o.a. de decors). Visueel gezien was de WK7 nieuwsverslaggeefster (gespeeld door Loretta Walsh) misschien nog wel het meest interessante.

De cast in deze film is eigenlijk best beperkt, maar ze deden het wel allemaal leuk en met name natuurlijk Brendan Fletcher in de rol van Bill Williamson. Ook Ryan McDonell (in de rol van racistische FBI agent Vincent Jones die belast wordt met het onderzoek op de moord van de president) en Steve Baran (in de rol van FBI agent James Molokai die ook belast wordt met dit onderzoek) deden het aardig en waren ook een leuke toevoeging in het verhaal. Met name ook hoe ze steeds voor schut werden gezet door Bill Williamson, die ook alles van hun weet (dankzij één van zijn handlangers binnen de FBI, die afluisterapparatuur heeft geplaatst).

Gewoon een goede en vooral interessante afsluiter van de "Rampage" reeks en hopelijk zal dit niet de laatste film zijn van Uwe Boll (komt na de aftiteling nog even in beeld en neemt dan zijn pet voor je af, waarna hij zich omdraait en wegloopt), want dat zou best jammer zijn omdat zijn films namelijk afwijken van de standaard en dat levert toch wel eens een leuke en aparte film op zoals de hele "Rampage" reeks, "Heart of America (2003)", "Tunnel Rats (2008)" en "Darfur (2009)".

De ideologieën worden steeds gebrekkiger en de oproep tegen de bevolking om wakker te worden en te veranderen steeds saaier. Het niet werkende systeem waarin wij leven en zijn nalatenschap was niet helemaal te rijmen. Alles was ook minder gewelddadig en bruut dan deel 1 en 2 en werd dit dan ook niet echt gecompenseerd met een bijster sterk plot. Jammer dat de trilogie met een laatste deel zo zwak moest eindigen, maar het zij zo.

Middelmatig derde deel van de drie.
Waar het eerste deel een best chockerend is dat daarna in volgende delen niet meer voorgekomen....jammer.
De uiteindelijke boodschap in deze film vind ik wel sterk en zeer vergelijkbaar te gebruiken in de wereld van nu.
Acteerwerk van de hoofdrolspeler vind ik wel steeds beter worden ...zeker in dit laatste deel.
Weinig bloed te zien in deze film en dat vind ik vreemd.

Rampage 1 was erg tof omdat de film lekker choquerend en bloederig was, misschien wel Uwe Boll zijn beste en meest interessante werk. Het was ook een kijkje in zijn gedachten over Amerika. De 2 Rampage-vervolgfilms had hij lekker voor zich mogen houden, want het zijn baggerfilms. Zijn tirades over Amerika gaan al snel vervelen en buiten de (best wel behoorlijke) actie heeft het allemaal weinig te bieden. Het begin en het laatste half uur waren aardig, verder heb ik me stierlijk verveeld. Droevig acteerwerk, oninteressant geleuter en een veel te dik aangelegde moraal op alles. Boll bezit de waarheid natuurlijk ook niet. Slot van de film met het uitmoorden van een compleet FBI peleton en de berichtgeving dat oa Bush, Zuckerberg, Rihanna, Taylor Swift en Britney Spears afgeschoten zijn was wel weer aardig bedacht en lekker geflipt. Hij had die gekkigheid van het slot gewoon al veel eerder moeten brengen en de film maximaal een minuut of 75 moeten laten duren. Dit was een half uurtje te lang. Niet best en ik vermoed dat de trilogie hiermee ook is voltooid. Heb ook geen behoefte meer aan een deel 4.

2*

Het heeft even geduurd voor ik deze film te pakken kon krijgen maar net gekeken. Nog steeds leuk om naar te kijken maar toch duidelijk minder dan het eerste en vooral tweede deel, Weinig nieuws onder de zon in dit derde deel. We kennen inmiddels het gedachtengoed van Billy en de oplossingen die hij voorstelt voor de wereldproblemen. Vooral leuk is het kat en muisspel met de politie die hem op de hielen zit. Iets te veel nadruk op zijn geliefden in deze film, maar het toont wel aan dat hij een gevoelsmens is en geen kille moordenaar. Op een of ander manier wekt hij toch sympathie op, Goed geacteerd en een waardig slot van de reeks, waarin vooral het tweede deel in mijn geheugen zal gegrift staan. En het vergt heel wat moed van een regisseur om dit soort films te maken, dat alleen is al een vermelding waard. 4 sterren

Boze Boll.

Ondertussen alweer een aardige tijd geleden dat ik de andere delen heb gezien, vond de eerste in ieder geval erg sterk. Daar bleef Boll ook wat meer naar de achtergrond met zijn mening en liet het personage van Fletcher het woord zelf doen. Met de vervolgdelen lijkt het echter alsof Boll zelf de hele tijd aan het woord is.

Dat is eigenlijk juist wat zijn vervolgdelen minder kwalitatief maken. Het eerste deel kon profiteren van de stijl die het gebruikte, die de beelden heel realistisch en naar deed laten overkomen. Ondertussen zijn we 7 jaar verder en is Rampage meer een reguliere actiefilm geworden met wat diepliggende boodschappen erbij inbegrepen, voornamelijk de frustraties die Fletcher richting de (Amerikaanse) maatschappij uit.

De oerdegelijke stijl blijft niettemin aanhouden. Boll weet wel hoe hij zijn scenes "echt" kan laten aanvoelen en zelfs als dat wat er wordt gepresenteerd volslagen achterlijk is voelt het toch akelig realistisch aan. Toch is het jammer dat het, zoals eerder benoemd, een echte actiefilm is geworden die de wat normalere formules aanhoudt, zoals het overdreven gebruik van slowmotion tijdens de finale.

Acteerwerk blijft sterk, Fletcher lijkt heel goed te weten wat hij aan moet met zijn personage. Film voelt verder met zijn inhoud wat aan als een stoute fantasie. Heel leuk om het lef te hebben om dat op beeld te presenteren, maar wrijf het dan ook niet in. Sympathie ga ik in de verste verte niet krijgen voor Fletcher in deze film, en toch blijft Boll dit proberen. Zorgt er wel voor dat de toon van de film hoogst ongemakkelijk is op een verkeerde manier.

Niettemin rauw, intrigerend en soms hard. Acteerwerk is aardig en het regelmatig parodiëren van het volk als dit op een normale manier gebeurd kon ik wel waarderen. We kunnen elkaar veel wijsmaken over Boll, maar wat we hem niet kunnen ontnemen is dat hij altijd de ballen heeft gehad om dit soort films te regisseren. Als ze werken zijn ze sterk, als ze niet werken wat minder uiteraard, maar hij durft het wel aan. Daarvoor natuurlijk petje af.