Kavkazskiy Plennik (1996)

Oef wat heeft deze film een lage score . Raar, want ik vond het een erg mooi gebalanceerde film die opmerkelijk geen partij kiest tussen of de Tsjetsjenen of de Russen. Komt daarbij dat de onherbergzame landschappen er inderdaad gaaf uit zien. Minpunten kan ik eigenlijk niet opnoemen...

Een duffe poster, maar wat een adembenemende beelden van landschappen. Je waant je even in een pittoresk bergdorpje.

Nu heb je zulke beelden al snel in zo'n omgeving maar daar doe je de rest van de film tekort mee. Ondanks de oorlogssituatie en het krijgsgevangenschap overheerst de 'goedaardigheid' van de personages en het gemoedelijke dorpskarakter.

Toch zijn er wel nare gebeurtenissen die in schril contrast staan (waardoor het een klein onderhuids anti-oorlogs pamflet is). Die acties worden ook net zo makkelijk weer opgevolgd door triviale zaken, zoals een man die droog met een klok ter komt aanzetten om te laten repareren.

Prettig ook dat zoals eerder gezegd niet openlijk partij wordt gekozen, vooral gezien de onderlinge haat die daar heerst. Ook op het acteerwerk valt niets aan te merken. Menshikov (als Sacha) springt in het oog als de Russische Gary Oldham

Aan het dunne 'onmogelijke-liefdes'verhaaltje heb ik meestal een hekel, maar ook dat stoort in dit geval niet. Als bonus is het trouwens nog voorzien van mooie Russische muziek. Erg fraaie film al met al.

Ps, ik las dat de crew tijdens de opnames notabene is gegijzeld en afgeperst door hun beveiligers (die hen juist moesten beschermen tegen bandieten..).

Genuanceerd, maar rijk, drama over de oorlog. De positie van alle partijen wordt belicht zonder één daarvan te kort te doen. Het verhaal speelt zich af tegen de sfeervolle achtergrond van de Kaukasus en met name in het op een berg gelegen stadje van Abdul-Murat, de ontvoerder van de Russische soldaten Ivan en Sacha. Het kleurrijke, maar sobere, interieur van de huizen staat in sterk contrast met de armoedige buitenkant daarvan.

Naarmate de film vordert, wordt de waanzin van de oorlog steeds sterker gesuggereerd. Doorheen het verhaal loopt daarmee een onderhuidse spanning.

Die oorlogswaanzin komt aan het einde tot een hoogtepunt (of dieptepunt ... ...): met de gedachten of opmerkingen van Dina als haar vader Abdul-Murat en Ivan onderweg zijn naar de vallei, met de enkele opmerking van de Russische commandant Maslov tegen de moeder van Ivan (die vertwijfeld de vrachtwagen met Abdul-Murat ziet wegrijden), met de eindscènes met Ivan.

Gezien de scores hier, is die opbouw niet voor iedereen weggelegd.

De Russische titel betekent letterlijk "gevangene van de Kaukasus". Onder die titel is in 1975 al eerder een film over dit onderwerp gemaakt door de Russische regisseur George Kalatozishvili (1929-1984).

Die is op MovieMeter nog niet bekend (wel zijn zoon Mikheil, 1959-2009, maar dat is een ander verhaal). Beide films zijn gebaseerd op de gelijknamige novelle uit 1872 van Leo Tolstoi. Van die novelle is recent in Rusland ook nog een stripverhaal verschenen.

Verantwoordelijke voor de bijpassende Russische muziek bij deze film van Bodrov is Leonid Desiatnikov. Een opvallend tussendoortje in de muziekscore is dan weer de hit "Go down Moses", klinkend uit een oude radio, waarop beide aan elkaar geketende gevangenen dansen. De kreet "Let my people go" uit die hit is wel toepasselijk.