Jug-yeo-ju-neun Yeo-ja (2016)

Sober, gevoelig drama waarin regisseur Je-yong Lee diverse sociale problemen van de hedendaagse Koreaanse samenleving de revue laat passeren, zoals bejaardenzorg, euthanasie, immigratie, transgenders, enz. De film is een tour-de-force van Yuh-jung Youn, die op ingetogen wijze een schitterende vertolking neerzet als de oudere prostituee met een gouden hart. Een mooie film, die snel onder je huid kruipt.

Erg sterke film die zich toelegt op armoede en vereenzaming onder de Zuid-Koreaanse senioren. Om het hoofd boven water te houden zetten sommigen zich in in de seksindustrie. Zo ook de 65-jarige Youn So-young die wat opzij tracht te zetten voor de studies van haar zoon in de Verenigde Staten. Het is niet de eerste film over Zuid-Korea die ik zie vanuit de marge van de samenleving. Ondanks de algemene welvaart van het land heeft het blijkbaar toch een groot probleem om iedereen daarin mee te krijgen ...

De film Irina Palm (Film, 2007), welke ik eveneens warm kan aanbevelen, belicht een soortgelijk thema, maar deze Zuid-Koreaanse versie is nog een pak intenser en uitzichtlozer. Ook thema's als zelfdoding komen aan bod.

Een intense ingetogen film met een bitter kantje. En ook het einde stemde me niet bepaald happy. Het subplot met de surrogaat kleinzoon was voor mij niet nodig geweest, maar de uitstap naar het pretpark samen met nog twee aan lager wal geraakte buren deed toch denken aan een harmonieus gezinnetje waar de gulden rand niet deed vermoeden waar elk individu vandaan kwam of zijn achtergrond was.