The Farmer's Daughter (1947)

Heerlijke romantische komedie over een slimme boerendochter, die naar de grote stad trekt en daar bij toeval terecht komt in politieke kringen. Voor ze het weet is ze zelf in de race voor een congreszetel. Prima chemie tussen Joseph Cotten en Loretta Young, die met haar rol verrassend genoeg een Oscar in de wacht sleepte. Weliswaar een oudje, die tussen de regels door het Amerikaanse politieke system op de korrel neemt, maar nog steeds goed is voor ruim anderhalf uur luchtig en ontspannen amusement.

Loretta Young geeft een masterclass in comedy in haar met een Academy Award beloonde rol als Katrin Halstrom, een boerendochter die als dienstmeisje komt te werken voor politicus Glenn Morley [Joseph Cotten] en diens moeder Agatha Morley [Ethel Barrymore], die zich voorbereiden op de verkiezingen voor het House of Representatives. Katrin is weliswaar van eenvoudige komaf, maar met haar gezonde boerenverstand en haar doortastendheid en blijkt ze al gauw onmisbaar. Maar er ontstaan problemen wanneer ze haar mening uitspreekt over de kandidaat die de Morleys willen steunen.

Young steelt de film, maar het acteerwerk is sterk over de hele linie. Harry Davenport heeft een klein, maar hilarisch rolletje als de huisarts van de Morleys, er is een prettige score van Leigh Harline en regisseur H.C. Potter houdt het tempo er flink in waardoor dit een genot is van begin tot eind.

Romantische comedy waar een boerenmeisje komt te werken in het huishouden van een senator, verliefd op hem wordt, maar zijzelf zich aansluit bij de oppositie. Het is allemaal wat te lief. Er wordt wel wat met modder gegooid, maar inmiddels kennen we een Amerikaanse politiek die deze 1947 variant wel heel erg naar het grote sprookjesboek katapulteert. Oscar voor Loretta Young in een rol die destijds misschien wel modern was, maar die nu ook wel erg overkomt als het arme hulpeloze naïeve meisje.