Ssang-hwa-jeom (2008)

Ik zat gekluisterd aan het beeld; zowel de thematiek, de uitwerking daarvan als de cimatografie spreken mij enorm aan. En ach de gevechtscenes neem ik dan voor lief; al had het daar wel wat beperkter gekund.

Ja, ze kunnen er wat van die Koreanen. Dit is tragedie zoals tragedie hoort te zijn. Een Koreaanse koning en zijn geliefde generaal Hong zijn in het begin onafscheidelijke vrienden, maar wanneer de homoseksuele koning de generaal vraagt om de koningin een kind te schenken , neemt alles een heel andere wending. De generaal zit vast tussen zijn trouw tegenover de koning en zijn groeiende liefde voor de koningin . De koning zit vast tussen zijn vorstelijke functie en zijn liefde voor de generaal. Het is wat wennen aan de stomende erotische scènes, wat niet zo gebruikelijk is in Aziatische films. Met de actie heeft men hier niet overdreven. Er komt wat actie bij kijken maar de film pint zich voornamelijk vast op de vreemde driehoeksrelatie en de in aantocht zijnde tragedie. Het is allemaal ook goed gespeeld en gechoreografeerd. Goede film, maar wel voor wie meer van drama dan van actie houdt.

Film speelt ten tijde van de Goryeo-dynastie, waaraan Korea zijn huidige naam ontleend heeft. Het is een boeiende film vol pracht en praal ter illustratie van een intrigerend verhaal over (homo)seksuele relaties, loyaliteit en samenzweringen.

Regisseur Ha Yoo is terecht tamelijk scheutig met (geraffineerd gefilmde) erotische scènes, omdat die de kern van het verhaal raken. Zulks in tegenstelling tot de bloederige actiescènes, die behalve de overvloedige bloedspatten nauwelijks iets bijdragen.

Film doet denken aan het nog mooiere (want subtielere) Wang-ui Namja (2005).

Intrigerende dramafilm uit Korea. Inderdaad bijzonder veel expliciete (homo en vooral hetero) erotische scenes voor een Aziatische film! Cinematografie is bijzonder met alle pracht en praal aan het Koreaanse hof. Ik vond ook de gebruikte instrumenten (Guqin) heel interessant. Chief Hong-Lim zijn door de Koning opgedragen taak groeit uit tot een hartstochtelijke allesverterende liefde...... Er rijzen onmogelijke dilemma's: trouw aan je functie of trouw aan de liefde? Er ontstaat jaloezie en het kan niet anders dan dramatisch aflopen. In mijn beleving is het aantal bloederige vechtscenes aan de te hoge kant, want dit leidt af van de hoofdlijn van de film. De hartverscheurende climax vindt helemaal aan het einde plaats. Het lijkt dan of er alleen maar verliezers zijn en de prijs is torenhoog, maar het voortzetten van zijn eigen genen bewijst dat er maar één waarlijk winnaar is........

Tragische driehoeksverhouding aan het koreaanse hof, tegen het einde van het Goreyo-tijdperk. Heel mooi qua kostuums en decors, met opmerkelijk veel expliciete naakt- en zelfs seks-scenes, iets dat we niet zo vaak zien in koreaanse cinema. Daarnaast veel aktie en bloedvergieten om de boel weer wat in balans te krijgen. Het duurt even voor het verhaal op gang komt en je je gaat bekommeren om de personages, maar eenmaal op gang is dit een meeslepend visueel spektakel.

Hong-rim is het hoofd van het elitekorps van de koning van Goreyo dynastie. Hij is naast een vertrouweling zelfs de minnaar van de koning. De positie van de koning is echter zwak omdat hij onvruchtbaar is en de troon geen nakomelingen kan geven. Wanneer van Hong-rim verwacht wordt dat hij ook dat oplost ontstaat er een giftige driehoeksverhouding met de koningin erbij.

Wel een aangename film met prachtige decors en kostuums. Ook de gevechtsscènes werden prima in beeld gebracht. Deed me allemaal wat denken aan die Chinese films - geen zin om titels te gaan opzoeken, maar iedereen weet wel wat ik bedoel.

Naast het vechten opmerkelijk veel aandacht voor de intermenselijke relaties binnen deze driehoeksverhouding waardoor het geheel meeslepend en intens wordt. Tragedie staat centraal en kent zijn hoogtepunt op het einde wanneer actie en drama letterlijk samenkomen. Erg fijn!