The Phantom of the Opera (1962)

Ook mij lijkt The Phantom of the Opera me niet direct te liggen. Of in elk geval de verfilmingen. Ik geef die verfilmingen meestal lager dan gemiddeld en vind deze, ook voor een Hammer, niet geweldig. Hammer kiest ervoor de tragiek van de phantom nogal in plaats van bijvoorbeeld hoe eng of naar hij was of de donkere romantiek van het verhaal, Maar doordat de film uiteindelijk niet zoveel doet met die dramatische laag komt het allemaal niet helemaal uit de verf. Dit was zeker niet mijn eerste Hammer, maar wel mijn eerste van de belangrijkste Hammerregisseur Terence Fisher, maar ik denk dat er echt wel beter moet zijn,

Als ik zou willen kan ik nog tientallen verfilmingen van dit verhaal gaan zien. Dat doe ik niet, maar af en toe zal ik nog weleens wat proberen. De zwijgende en die van Argento bijvoorbeeld,

"Phantom of the Opera" (1962) vertelt het klassieke verhaal van het verminkte muzikale genie dat onder de Opera van Londen leeft. Bij de voorstelling van de nieuwe opera van Lord Ambrose d’Arcy is het theater niet helemaal uitverkocht, omdat het in één van de loges spookt. Wanneer de toneelknecht vermoord wordt, weigert Maria, de ster van de show, nog verder op te treden. Christine Charles, een jonge en getalenteerde sopraan, wordt in haar plaats aangeworven. Het meisje trekt de aandacht van de mysterieuze figuur bekend als het Spook. Deze laatste is een gemaskerde man die in de catacomben onder de opera woont. Hij is geobsedeerd door Christine en gebruikt zijn invloed om haar een prominente rol te geven in de operaproducties. Terwijl Christine's carrière bloeit, ontdekt ze langzaam de gruwelijke waarheid over haar mysterieuze beschermheer. Wanneer die aan het licht komt, leidt dit tot een dramatische en tragische confrontatie.

"Phantom of the Opera" is een betoverende en meeslepende verfilming van het iconische verhaal en één van de hoogtepunten van Terence Fisher. Deze Hammer Film onderscheidt zich door zijn uitstekende regie, zijn rijke visuele stijl, beklemmende sfeer en diep emotionele kern.

Herbert Lom in de rol van het Spook is ronduit schitterend en brengt een gelaagde en sympathieke interpretatie van het beroemde personage. Hij weet zowel de tragiek als de dreiging van het Spook overtuigend over te brengen, waardoor zijn vertolking onvergetelijk is. Heather Sears als Christine Charles levert eveneens een prachtige prestatie, en haar vocale talenten en acteerwerk zorgen ervoor dat de kijker volledig met haar personage meeleeft.

De cinematografie van Arthur Grant is heel verzorgd, met prachtig gecomponeerde scènes die de grandeur van de opera en de duisternis van de ondergrondse wereld van het Spook perfect vastleggen. De kostumering en decors zijn rijk gedetailleerd en dragen bij aan de authentieke sfeer van het Victoriaanse tijdperk.

De soundtrack is zowel weelderig als meeslepend, en versterkt de dramatische en romantische elementen van het verhaal. De operascènes zijn spectaculair in beeld gebracht en doen recht aan de muzikale essentie van het verhaal.

"Phantom of the Opera" (1962) werd bij zijn release door de critici maar matig onthaald. Volkomen ten onrechte! Het is niet alleen een visueel en auditief feest, maar ook een emotioneel resonante film die het tragische verhaal van het Spook op een verfrissende manier vertelt. Terence Fishers prent werd echter met de jaren een tijdloze klassieker die zowel horror- als muziekliefhebbers bekoorde. Deze versie van het Spook van de Opera is een waar genot om naar te kijken en blijft zonder meer mijn favoriet.