The Little Mermaid (1989)

Eindelijk hoort deze bij mijn collectie!

Gelijk herzien, en het is en blijft een geweldige film.

Het verhaal, de karakters, de soundtrack blijven in mijn ogen echt één van de leukste van Disney.

Ik heb er echt weer van genoten, en bij deze krijgt The Little Mermaid een plekje in mijn top 10!

Heerlijk jeugdsentiment, Het blijft een geweldige film om te zien. Vroeger was ik zo'n fan van deze film dat ik werkelijk alles ervan had, dus kan de dvd nu ook niet ontbreken Dankjewel mam Erg mooie film nog steeds dus een dikke 5*

Leuk om weer eens te zien. Animatiewereld ziet er onder water erg mooi uit. Verhaal is niet bijzonder, maar de schurk en de bijpersonages in de vorm van Sebastiaan en botje zijn soms erg grappig. Vermakelijk Disneyfilmpje al met al.

3,0*

Leuke Disney film waarbij het echte verhaal van Hans Christian Andersen veranderd is maar dat maakt mij niks uit. Een van de beste Disney films.

Wat een leuke animatie film is dit toch om naar te kijken. Het wereldje onder water spreekt, denk ik, tot de verbeelding van jong en oud. Vooral het stukje waarin Ariel zingt dat ze meer wil is heel erg mooi gedaan.

Er zitten ook allerlei interessante karakters in. Van het schattige visje Botje tot de indrukwekkende Koning Triton. Prins Erik is voor mijn dochtertje haar favoriete prins. Ikzelf vind Jutter de zeemeeuw hilarisch.

Het is een film die nooit gaat vervelen en die erg leuk is om mee te kijken met je kind(eren).

Leuke liedjes.

Ondanks dat de gouden jaren van Disney's authentieke animatiefilm inmiddels voorbij zijn, kennen we tegenwoordig een kleine opleving met getekende prinsessen en kikkers. Wie had dat gedacht na 'Home On The Range'?

The Little Mermaid is een van de laatste classics die niet alleen qua vormgeving mooi is, maar ook inhoudelijk. Dat ligt niet aan het zoveelste clichésprookje, doch aan de dieren zelf. Met name de krab is lollig. Ook de liedjes liggen erg lekker in het gehoor.

Goed.

Al die Disneyfilms vertellen hetzelfde soort verhaal, maar als de liedjes en humor geslaagd zijn, dan is het nog best oke. Dat is bij The Little Mermaid gelukkig het geval. "You, unfortunate soul" vond ik zelfs een erg gaaf nummer. Ook de animatie ziet er mooi uit, dus ik heb eigenlijk weinig te klagen.

Mijn eerste bioscoopfilm ooit.

Hele vermakelijke disney film, vind Ursula ongetwijfeld de engste disneyschurk die er is.

Desondanks zijn er een aantal disneys die ik nog beter vind.

Deze film is voor mij het begin van 10 jaar disney op zijn best, wat eindigt met tarzan. Heel opvallend dat de naar mijn mening beste disneyfilms in de jaren 90 zijn gemaakt. En ook grappig dat ik nu merk dat veel mensen die mening delen.

Ontzettend leuk. Hier zet Disney zich echt weer mee op de kaart, na een voorafgaand heel matig deccenium.

Ontzettend leuke wereld wordt er geschapen, met leuke karakters, liedjes (Under the Sea is een geweldige scene) en een erg leuk verhaal. Erg leuke geslaagde schurk ook!

The Little Mermaid was destijds de eerste Disneyfilm waarin er heel sporadisch gebruik gemaakt werd van computertechnieken, en luidde, zoals gezegd, de Disney-renaissance in. Ben blij dat ik die tijd opgegroeid ben!

4,5*

Een leuke Disneyfilm.

The little mermaid is niet echt speciaal qua animpatie, maar het is de sfeer en de muziek die de film leuker maakt. Disney heeft weer van een mooi sprookje een geslaagde film van gemaakt. 3.5*.

Matig.

De tekenstijl van deze sprak me niet zo aan, een beetje een mix van oud en nieuw (ook niet zo vreemd als je kijkt van wanneer deze film dateert). Maar ook redelijk inconsistent vond ik. Vooral het gezicht van Ariel verandert nogal eens van gedaante. Lijken soms meerdere personen in één personage.

Verder ook geen fan van de sidekicks in deze vorm. Die sidekick humor is niet zo aan mij besteed. De liedjes hier doen me ook weinig en het verhaaltje is er eentje van het typische prinsessensoort.

Leukste personage vond ik nog de Samson-hond, die was best aardig geanimeerd, zelfs al was het maar een onbenullig bijrolletje. Niet zo mijn ding dus, was het vroeger ook al niet echt.

1.5*

Diep in de zee

Ik heb vroeger vrij veel Disney klassiekers gezien maar een klein jaar geleden kwam ik tot de conclusie dat er eigenlijk nog een groot aantal klassiekers zijn die ik nog nooit had gezien. Ik heb hier thuis nog een VHS speler staan en vermits ze met de Disney films naar je kop smijten op dit verouderde format, was het dus een perfecte gelegenheid om de collectie eens aan te vullen. Zo nu en dan kijk ik één van de Disney films wanneer ik zin heb in snel vermaak.

De Kleine Zeemeermin heb ik eigenlijk nooit in zijn volledigheid gezien. Ik kende in grote lijnen wel hoe het verhaal juist liep, heb ook Kingdom Hearts I & II gespeeld, maar het fijne wist ik er niet van. Het stelt op zich dan ook allemaal niet zo veel voor. Nu barstten de meeste Disney films sowieso niet van de uniekheid maar dit is wel erg gewoontjes vergeleken met andere films uit deze periode. In mijn opzicht ligt dat grotendeels ook aan de speelduur, niet dat dit zoveel korter is dan wat we van Disney gewoon zijn, maar dit voelt allemaal wel heel rush rush aan. Het grootste minpunt is dan ook dat de confrontatie met Ursula zo ontzettend snel voorbij is. Normaal gezien bevatten de Disney villains altijd een leuke en mooi geanimeerde climax maar daar is hier maar weinig van te ontdekken. Qua personages is dit natuurlijk wel weer typisch Disney. Ariel is een prinses zoals we al meer hebben gezien en ook de grappige sidekicks zijn weer van de partij. In dat opzicht is De Kleine Zeemeermin wel geslaagd want met Sebastiaan, Jutter (ik heb de Nederlandse versie gezien trouwens) en die hond van Erik heb je wel een aantal leukere scènes.

Qua animatie valt dit een beetje tegen eerlijk gezegd. Nu ben ik altijd fan geweest van de oude animatiestijl die Disney gebruikte in zijn klassiekers maar hier komt het allemaal niet echt uit de verf. Heel de onderwaterwereld ziet er maar enorm platjes uit, had het veel meer levendiger verwacht, en ook de mensenwereld is maar zozo. Wel ben ik weer te spreken over de animatie van Ariel zelf want die ziet er erg geslaagd uit. Vooral het haar dat onderwater golft vond ik erg geslaagd. Beetje jammer ook dat de climax ontzettend kort is (zoals ik hierboven al zei) maar dat dat ook als resultaat heeft dat mijn favoriete stuk animatie uit de Disney films niet echt uit de verf komt. In films als Belle & het Beest of Sneeuwwitje is de climax vaak het hoogtepunt uit heel de film (die achtervolgingsscène in Sneeuwwitje!) maar hier is het maar pover. Enorm veel muzikale scènes trouwens. Nu was ik me aan het afvragen of de Disney films dit altijd hebben gehad, sowieso zitten er in elke Disney wel een aantal muzikale intermezzo's, maar hier leken het er wel erg veel te zijn. Ach, maakt op zich niet zo bijzonder veel uit want over het algemeen waren ze wel geslaagd.

Trouwens wel weer een geslaagde Nederlandstalige cast met Ma Flodder als Ursula maar ook de rest van de stemmen mochten er wezen. Kort gezegd is De Kleine Zeemeermin een amusante film maar wel één waar ik niet kon ontsnappen aan het net-niet gevoel. Het verhaal is net niet pakkend genoeg, de animatie is net niet mooi genoeg. Toch heb ik me wel weer geamuseerd maar ik had er net iets meer van verwacht.

3.5*

Dit was ook m'n allereerste Disneyfilm die 'k had gekocht. Zalige film met fantastische leuke liedjes en boeiende personages, denk maar aan die heks.

Ook voor mij zeker een aanrader.

Ik vond deze film vroeger heel leuk, en ik word nog steeds blij van de (Nederlandse versies van) de liedjes. Prachtig getekend ook, maar ik kan er ontzettend slecht tegen dat het originele verhaal zo verkracht moet worden om het "geschikter" te maken voor kinderen.

Moraal van het originele sprookje: probeer niet iets te zijn wat je niet bent.

Verder moest mevrouw er ook het een en ander voor over hebben om haar zin te krijgen, en dat lukte niet.

In deze film houdt de zogenaamde "bad guy" zich aan de gemaakte afspraken, maar dit zint de hoofdpersoon niet en op het eind krijgt zij haar zin en moet de bad guy dood. Heel vreemd en het staat mij totaal niet aan, maar goed zo is Disney dan schijnbaar. Verder mooie film.

Ik ben al ruim een jaar bezig met het herkijken van de Disney tekenfilms (in chronologische volgorde) en uiteindelijk kom je dan ook bij The Little Mermaid uit. Ik keek er echt naar uit om deze nog eens te zien na wat zal het zijn, een jaar of 20? De film stond me bij als erg sterk en daar blijf ik nu ook bij. Ik heb er weer erg van genoten.

The Little Mermaid is niet eens zo heel bijzonder qua plot, maar de uitwerking is dat wel. Veel leuke, grappige en spontane personages/dieren, prachtige beelden en een machtige vijand. Zeeheks Ursula blijft toch wel imponerend als Disney schurk. Zowel qua uiterlijk als innerlijk een gedrocht. Het einde met een monsterlijk grote Ursula blijft ook indrukwekkend, al had die scene wel langer gemogen.

Wat opvalt is dat er vrij veel wordt gezongen in de film. Dat is iets wat Disney in die periode steeds vaker ging doen. Op zich geen probleem, want de meeste nummers zijn van prima kwaliteit. Het was wel even wennen aan de stemmen, want ik keek de film (en dito serie bij ''Disney Festival'') vroeger altijd met Nederlandse stemmen. Zonde, want de oorspronkelijke stemmen zijn veel beter. Vooral Sebastian heeft een heerlijke stem, maar Ursula klinkt ook heerlijk slecht.

De film kent zoals alle Disneys een voorspelbaar verloop, maar het feel good einde blijft wel mooi. Al vond ik 1 ding wel matig. Prins Eric trouwt wel heel makkelijk. Eerst bijna met Ursula, later met Ariel. En alleen omdat hij door haar is gered en omdat haar stem zo mooi is. Dat is toch wel wat onzinnig. Maargoed, het is een sprookje, dus laten we niet te kritisch doen. Gelukkig valt er wel constant te genieten van mooie, kleurrijke beelden.

Dit is de eerste 4* die ik uitdeel aan een Disney uit de reeks sinds ik ruim een jaar terug met Snow White and the Seven Dwarfs ben begonnen te herkijken. Voorlopig staat alleen The Lion King nog boven The Little Mermaid als beste Disney.

4* (was ook voorheen 4*)

"Just look at her! On legs! On human legs!"

Goede film. Na herziening toch wel een beetje goed.

De Cel-animatie in de film (dit is namelijk de laatste Disney met cellen) is erg goed. Maar ik moet zeggen dat er hier teveel gebruik word gemaakt van de 2d-cgi. Stukken die gewoon in cel-animatie konden zijn in de computer gedaan. Wel zijn de cgi-effecten best wel goed af en toe maar deze kunnen niet tippen aan die van The Black Cauldron (een film die twee keer zo veel koste).

De achtergronden waren erg goed. Erg mooi getekend. Visueel is het allemaal erg mooi. Goede personages. Ik vond die oude brit met de pijp erg lijken op Fflewddur Fflam uit The Black Cauldron.

De muziek van Alan Menken is heel erg goed. Al moet ik zeggen dat ik de liedjes erg irritant vind. Ook vind ik die caribische muziek niet echt passen, als Andersen nog leefde zou hij vermoedelijk Typische Zeemans liederen beter hebben gevonden (Alan Menken heeft deze ook in Pocahontas).

De Nederlandse stemmen zijn wel in orde al is de synchronisatie net als in Oliver and Company erg slecht.

Al met al toch een erg vermakelijke film.

De blauwdruk voor de films van de revival eind jaren 80 en begin jaren 90 van Disney. In deze film met Ariël zitten alle ingrediënten die men zou gebruiken voor de films daarna (Rescuers Down Under even nagelaten), maar het is ook duidelijk dat men dat allemaal nog moest verfijnen. Niettemin is dit een heel behoorlijke film.

Ditmaal dus een zeemeermeisje (16 jaar, dat Disney daaraan doet) dat graag mens wil zijn en gek of niet, dat gaat niet zo makkelijk. Maar hé? Wat denk je dat het einde zal zijn? Wat direct opvalt is de uitstekende eerste akte; de hele lange opbouw, de uitwerking van Ariël en haar wens, van haar leefwereld en de introductie van veel belangrijke personage's. Disney neemt echt de tijd, anders dan veel matige films van hen uit de jaren 70. Ook de muziek is heel aardig en de musicalmanier van filmmaken komt al duidelijk naar voren.

Dan alleen volgt de tweede akte die begint te slepen. Disney weet er geen tempo aan te geven, er zitten onzinnige scènes in (Sebastian in de keuken kan er zo uit) en de muziek is maar matig. Wel blijft Disney keurig bezig met lange scènes waarin men niet zomaar voor elkaar valt na twee oogwenkingen. Maar wat het dan is dat dit stuk minder is, ik krijg er mijn vinger niet achter. Wellicht gewoon niet interessant genoeg. Het slot is dan wel weer sterk en mooi uitgewerkt en het voelt niet, zoals vaker bij Disney, afgeraffeld aan.

De animatie is knap met soms mooie camerabewegingen, maar de stijl is niet heel bijzonder. Nee, deze film heeft het van de technieken en verder van het verhaal. Jammer, want juist een mooie tekenstijl houdt vaak de aandacht er nog wel bij. Buiten dat kijk ik daar ook tekenfilms voor. Wel is er af en toe mooi gebruik van belichting (of hoe je dat ook noemen moet) met mooie contrasten. Verder is Ariël lief, Ursula een enge schurk en Erik gewoon de zoveelste saaie Disneyprins. De bijfiguren zijn wat flauw, evenals de slapstick.

Nee, een meesterwerk is dit niet, maar wel de inluiding van een gouden tijdperk met de geweldige films Aladdin, The Lion King en vooral Beauty and the Beast. Maar de blauwdruk van zulke films kan eigenlijk niet slecht zijn. 3,5*.

Deze behoort tot één van mijn favoriete Disney-films. Ik had het originele sprookje nooit gelezen voor ik de film zag. Ik ben pas achteraf te weten gekomen dat het originele sprookje een droef einde had. Ben ik dus blij dat Disney dat heeft veranderd! Ik heb deze talloze keren gezien, eerst op VHS en nadien op DVD. Het blijft nog steeds vermakelijk na zovele jaren. De liedjes zijn heel leuk en meezingbaar. Sebastiaan is een van mijn favoriete Disney-karakters. Hij is grappig hoewel dat zelden zijn bedoeling is en nooit irritant en dan zijn stem is subliem. Zijn scène met chef Louis is gewoon hilarisch! Omdat hij in de Nederlands dub wordt gevoiced door Trafassi, wiens stem geweldig goed bij het karakter past, is dit een van de weinig tekenfilms die ik meer apprecieer in het Nederlands dan het originele Engels.

Van alle Disney Classics, is dit mijn absolute favoriet! Het is imo (samen met Beauty and the Beast) de mooiste romance die Disney al gemaakt heeft. Dit verhaal heeft alles; actie, drama, spanning, humor en vooral veel liefde. Nu ik volwassen ben geniet ik nog evenveel van deze film als toen ik h'm als kind grijsdraaide op VHS, maar dan op een andere manier. Nu zie ik bijvoorbeeld veel meer details waar als ik kind los doorkeek, zoals de gevoelens die Ariel's vader heeft bij het leren loslaten van zijn dochter, of Sebastiaan die ineens de klik maakt dat als dit is wat ze echt wil ze er voor moet gaan. Ook muzikaal komt het bij mij nu pas tot z'n recht met als hoogtepunt part of your world en Kiss The Girl. Kiss The Girl is trouwens één van mijn lievelingsscenes met de hilarische Scuttle, de muziek, de prachtige Ariël die verlegen is en de klunsige prins Eric die de eerste stap niet goed durft te zetten waar ik mezelf wel in herken.

Verder is Ariel zowat het mooiste dat ooit getekend is, ik kan er niet van over hoe prachtig ze er uit ziet. De expressie die je in haar ogen kon aflezen was anno 1989 ongezien in animatie.

Disney Classic #31

Is deze film echt uit 1989? Ik kan mij anders de merchandising die overal in de winkel verscheen nog goed herinneren. Nu vind ik ook nog steeds overal Cars speelgoed, een film van alweer een aantal jaar geleden, maar toch. In Nederland is deze animatiefilm natuurlijk bekend als De Kleine Zeemeermin en volgens critici stond deze aan de vooravond van een grootse wederopstanding van Disney. Ik kan niet anders zeggen dat ik volkomen achter die stelling sta.

Neem alleen al de tekeningen: deze zijn vele malen beter dan de films hiervoor. Het gebruik van schaduwen en zeegolvingen is echt prachtig. Maar ook de levendige ogen van Ariel en de nachtelijke kleuren stralen klasse uit. De warmte van oudere Disney films is weer terug. Een ander pluspunt zijn de sterke karakters. Ursula is een leuke schurk, de zeemeermin zelf prettig eigenwijs en haar vriendjes konden ook wel op mijn goedkeuring rekenen. Dat visje deed mij trouwens denken aan de hoofdpersoon uit de game Freddie Fish. Enkel de prins is wat suf maar in welke Disney is dat niet het geval?

Het verhaal wordt rustig opgebouwd en staat bomvol wendingen en dingen die 'fout' gaan. Precies dat laatste maakte bijvoorbeeld ook The Lion King zo aantrekkelijk. Ariel komt te laat voor een optreden, wordt bijna slachtoffer van een haai en doet alles wat haar vader verbied. Ook de wijze zeemeeuw die haar gevonden voorwerpen totaal verkeerd interpreteert (pijp, vork etc.) is ronduit hilarisch. De krab die bijna slachtoffer wordt van een sadistische kok maakt ook een interessante karakterontwikkeling door. Dat deze kok (hoe cliché) Frans is en een aardige buikomvang heeft mag de pret niet drukken.

Het einde van de film laat zich al na tien minuten raden maar dat is ook meteen één van de weinige zwaktes. The Little Mermaid staat garant voor 83 minuten frisse animaties, fijne personages, leuke liedjes en een vlot verhaal. Een volstrekt tijdloos avontuur dat je met een glimlach achterlaat.

4,5*

The Little Mermaid betekende een comeback van Disney aan de top van animatieland. In de jaren 70 en 80 maakte ze stuk voor stuk animatiefilms die wel succesvol waren in de bios, maar nauwelijks lovende recensies kregen en ook het publiek gaf te kennen, dat ze toch liever films als Snow White, Cinderella of Jungle Book zagen. Dit heeft Disney doen besluiten om voor het eerst sinds 1959 weer een klassiek sprookje te verfilmen. Ditmaal was het beroemde sprookje “Den lille havfrue” van de Deense schrijver Hans Christian Andersen aan de beurt. Het verhaal van Disney wijkt echter nogal sterk af van Andersen’s beroemde sprookje. Met name het einde is compleet anders, maar daardoor wel typisch Disney.

Het bleek een gouden zet, want voor het eerst sinds jaren zien we weer iets terug van de oude glorie van Disney. The Little Mermaid wordt dan ook gezien als het begin van wat men binnen Disney noemde “de Renaissance” van de animatiefilm. Het regisseursdue John Musker en Ron Clements werkten eerder samen aan de film The Great Mouse Detective en zouden later nog succesvolle Disneyfilms als Aladdin en The Princess and the Frog maken. De sterkste nieuwkomer is echter componist Alan Menken die The Little Mermaid voorzag van de muziek en samen met Howard Ashman verantwoordelijk was voor de aanstekelijke liedjes. De muziek en het liedje “Under The Sea” werden bekroond met een Oscar, waarmee Disney zijn eerste Oscar won (voor een animatiefilm) sinds Dumbo uit 1941. De productie van The Little Mermaid begon in 1986. Het zou één van de laatste animatiefilms worden die nog met de hand werd ingekleurd. Hierna werden Disney-tekenfilms met de computer ingekleurd. The Little Mermaid is één van de betere Disney-films van de afgelopen jaren. Qua animatie haalt het ze het misschien niet bij een film als The Black Cauldron, de film ziet er niettemin uitstekend uit met mooie kleuren en een fabelachtige onderwaterwereld.

Hoewel de film wat zoetsappig is, is ze niettemin uiterst vermakelijk. Ursula is weer een echte Disney-schurk en de film bevat ook weer de typische Disney-humor. De film kreeg lovende kritieken en was een groot succes in de bioscopen. In de VS bracht de film destijds maar liefst 84 miljoen dollar in het laatje en ook daarbuiten was de film een groot succes. Tegenwoordig mag The Little Mermaid worden gezien als een echte Disney-klassieker.

Een Disney klassieker. Moet zeggen dat het enigszins tegenvalt. Het verhaal is niet al te sterk en ook Ariel kan als hoofdpersonage niet echt indruk maken. De bijrollen zijn op zich wel aardig, met name Ursula en de krab Sebastian. Een degelijke animatie.

Voor mij is dit samen met de Lion King het beste wat Disney te bieden heeft. Mooi romantisch verhaal en heerlijke slechteriken, wat is die Ursula een angstwekkend figuur. 5 sterren

Als kleine jongen heb ik De kleine zeemeermin grijsgedraaid. Uren en uren kon ik genieten van deze Disney. In mijn ogen samen met The lion king één van de beste producties van die tijd al zijn er nog wel enkele. Dergelijke Disneyproducties waren vaak doorspekt met songs waardoor het een halve musical lijkt. Beetje melig op die manier, maar het slaat aan. "Diep in de zee" van de zoetsappige krab Sebastiaan spookt alweer dagen door mijn hoofd. Maar ook de andere songs zoals "Kus me dan" blijven geweldig.

De film heeft zo goed als alles: fijne uitstekende personages met op kop Sebastiaan, Jutter, Botje, de majestueuze Triton, de verschrikkelijke angstaanjagende Ursula met haar vettige lach, de tweeling moeralen, enz. Ook Ariël is een prachtige verschijning en als kind was ik er stiekem verliefd op. Van alle schoonheden was zij toch wel het neusje van de zalm! Alleen het personage van Erik was een beetje duf.

De film is een aaneenschakeling van zang, actie, drama, spanning, maar ook vooral humor. Enkele fijne momenten zoals de scène tussen de kok en Sebastiaan. Mooie kleurrijke beelden ook van de zee. Finding Nemo heeft duidelijk zijn inspiratie hier gehaald waarbij naast de kleurrijke zeeën ook gekeken is naar Botje en Jutter. De kleine zeemeermin is een klassieker uit de oude doos. Fijn hem nog eens terug gezien te hebben.

“Ariel, listen to me. The human world is a mess. Life under the sea is better than anything they got up there.”

Prima Disney film. Het verhaal kent het voorspelbare verloop en natuurlijk overwint de liefde uiteindelijk alles, maar het is een formule die werkt. Dat komt ook omdat Ariel, Sebastian, Eric, Louis, Triton en al die andere personages tot de verbeelding spreken, en de stemacteurs uitstekend gekozen zijn. De animatie ziet er imponerend uit (vooral op het laatst), en de muziek is goed gekozen. Vooral "Under the Sea" is een klassieker geworden.

Deze maar eens herzien, in het Nederlands voor een extra vleugje nostalgie. Lang geleden dat ik hem had gezien, maar hij staat nog steeds als een paal boven water.

De film blinkt vooral uit in animatie, muziek en characters. Het verhaal is eigenlijk te zoetsappig naar mijn smaak, maar de vrolijke en grappige bijpersonages zorgen voor voldoende afleiding. Sebastiaan steelt de show, maar ook Jutter en Louie zorgen voor een komische noot. In duister contrast staat Ursula wat een fantastische villain is en uitstekend ingesproken door Ma Flodder. Zorgt voor de nodige spooky scenes.

Ook vroeger vond ik de muziek al erg sterk. De openingsscene alleen al waar het schip opdoemt en voorbij vaart geeft al wat meer kracht door de score. Daarnaast zijn veel liedjes erg sterk, met natuurlijk Diep in de Zee als hoogtepunt. En ja, die ken ik natuurlijk ook in het Engels waar die nog beter klinkt.

Heerlijk om die scenes die al die jaren in mijn hoofd zijn blijven spoken weer eens terug te zien. Zo'n haaienachtervolging en zinkend schip zijn toch best indrukwekkend voor een koter.

Als kind vond ik de scène waarin Triton alle mensenspullen in woede vernietigd behoorlijk angstaanjagend, waardoor ik deze film slechts enkele keren heb gezien (in tegenstelling tot andere Disneyfilms die ik wel tientallen keren gezien moet hebben).

Nu dan eindelijk de herziening en die is lang niet zo eng als ik me herinnerde. Eigenlijk is die Triton helemaal geen boze vader, hij is alleen bezorgd om zijn puberdochter en is zelfs bereid zichzelf voor haar op te offeren. Verder is het plot aardig, dit moet één van de laatste Disneyfilms zijn waar het meer om het sprookje gaat in plaats van een zwaar opgelegde moraal. Of het moet gaan om de moraal dat liefhebben loslaten is, zoals Triton doet. In ieder geval geen slijmerige moraal.

Technisch is de leeftijd wel aan de film af te lezen, met name door de ontwerpen die er wat minder gedetailleerd uitzien. Verder de nodige liedjes, die weinig memorabel zijn (op Under the sea na), maar gelukkig niet al te irritant zijn. Dat is ook wel eens anders bij latere Disneyfilms. Uiteindelijk is dit een degelijk Disney film, maar het mist toch een beetje de charme die de betere Disneyfilms hebben. 2,5*.

Voor Disney’s filmafdeling waren de jaren 80 rampzalig, maar deze charmante verfilming van het sprookje van Hans Christian Andersen gaf verstokte fans een sprankje hoop. De animatie is gedateerd en toont aan dat de studio zoekende was naar een frisse stijl, maar Alan Menken tekende voor de Oscarwinnende score en leverde een soundtrack af met veel afwisseling en enkele uitstekende liedjes, waaronder het nog altijd aanstekelijke en Oscarwinnende ‘Under The Sea’ en het grappige ‘Kiss The Girl’ dat eveneens genomineerd was. Het bleek de opmaat voor de spectaculaire comeback van Disney Studios in de jaren 90. In 2023 bijna letterlijk opnieuw verfilmd als een combinatie van liveaction en animatie.

Erg matig.

Als kind van de jaren '90 heb ik die Disney-vloedgolf indertijd met alle plezier meegemaakt, maar van De Kleine Zeemeermin ben ik nooit echt fan geweest. Herziening, in het Engels, heeft aan mijn beoordeling geen goed gedaan.

Ik vind het nog steeds behoorlijk suf. Ariel is niet leuk, de onderwaterwereld is niet bijster leuk vormgegeven noch geanimeerd , de sidekicks zijn een gemiste kans, .. noem maar op. Ursula heeft als grote villain nog enige uitstraling en maakt het nog een tikkeltje behapbaar, maar de romance Ariel - Eric doet het 'm echt niet en dat moet toch het fundament van deze film zijn.

2

Eén van de betere Disneyfilms aan de voet van de gouden jaren '90 (begin toch). Een formule die wel werkt met een prinses, een prins, sidekicks, een slechterik en liedjes die je allemaal kan meezingen. De nodige humor en een mooie mix van drama en romantiek. Op maat van jonge kijkers, waar ik graag nostalgisch naar terugblik. Ik was 11 jaar als de film uitkwam, 1 van de eerste films in de bioscoop denk ik.

Het geheel is soms wat cheesy en visueel zie je dat het al weer even geleden is. Maar langs de andere kant is dit wel het type film waar Disney goed in is. En dat zette zich ook door in de komende jaren met andere sprookjes en oude verhalen. En misschien ook daarom dat de remake toch wat werkte, omdat het verhaal en de songs vrij goed bleven behouden. Ursula is een klassieke Disney villain en de koppige tiener Ariel is voor veel kinderen vast wel herkenbaar. En zoals bij de meeste sprookjes (gelukkig maar) heeft Disney haar eigen versie gebracht die meer kindvriendelijk is. Een meer accurate verfilming zou wel leuk zijn, maar dan niet door Disney.

Ariël: “Wat ziet ie er knap uit heh”

Jutter: “Nou ik weet het niet, al dat haar en gekwijl”

Na onlangs de live action versie gezien te hebben, kreeg ik meteen weer zin om het origineel te kijken. Herzien op bluray, en uiteraard de Nederlandse versie, want daar ben ik mee opgegroeid. De vhs heb ik samen met mijn zus helemaal grijsgedraaid. Blijft toch samen met The Lion King en Beauty and the Beast mijn favoriete Disney films. De prachtige muziek van Alan Menken en de meeslepende liedjes met o.a “Diep in de zee”, die terecht een oscar won.

De karakters Botje, Sebastiaan en Jutter die voor zoveel sfeer en humor zorgde. Vooral Jutter, ingesproken door John Kraaijkamp Senior, heeft zoveel geweldige teksten, haresnaaier en slurptuit, wat iets later tot hilarische scènes leidde. Ook Ursula, ingesproken door Nelly Frijda (ma Flodder), is een geweldige Disney schurk, met die enge lach. Haar uiterlijk is gebaseerd op de beroemde drag-queen Divine.

Laatste Disney film die met de hand werd gekleurd. Er werden 1.000 verschillende kleuren gebruikt op 1.100 achtergronden. Er werd 3 jaar aan gewerkt en er werden meer als een miljoen tekeningen gemaakt. Het einde van de film wijkt uiteraard af van het originele sprookje van Hans Christian Anderson, om het voor jonger publiek toegankelijk te maken.

Voor de oplettende kijker kan je Mickey Mouse, Donald Duck, Goofy en Kermit de Kikker zien als meermannen in de menigte als Koning Triton arriveert op het concert.

Er staat een beeld van de kleine zeemeermin in de haven van Kopenhagen, uitkijkend over de zee, ter eer van Hans Christian Anderson.

Een tijdloze Disney classic voor jong en oud.