A Woman's Vengeance (1948)

Eerste film die ik zie van deze cineast en meteen ook een goede.
Naar een werk van Aldous Huxley die ook instond voor het script, een script dat spanning bracht tot het uiterste slot.
Merkwaardig is wel dat zich heel wat afspeelt op het psychologisch vlak. Omgaan met een misdaad en met je geweten en zich bewust zijn van de onuitwisbare zware gevolgen. . Het wordt netjes uit de doeken gedaan, o.m. door een sterk acterende Cedrick Hardwicke, terwijl welbespraakte Charles Boyer - zijn licht Frans accent lijkt mij altijd een pluspunt in overredingskracht - aansluitend eveneens overtuigt.

Deze combinatie van thriller, noir en rechtbankdrama moet het vooral hebben van het goede acteren en de psychologische spanning. Charles Boyer is de charmeur met een zwak voor jonge vrouwen. Mildred Natwick is de roddelzieke verpleegster; John Williams de strenge aanklager. Tussen Jessica Tandy en Ann Blyth bestaat een tegenstelling. Zwarte kleren, een zonnebril en schaduw voor de ene; witte kleren en licht voor de andere. Het is de femme fatale tegenover de vleesgeworden onschuld. De titel verraadt al dat de moordenaar een vrouw is, al kun je nog twijfelen welke vrouw. Er zitten enkele clichés en voorspelbare wendingen in, maar het grimmige sfeertje en de sterke dialogen maken het erg genietbaar.

Deze 6e film uit de Universal Noir box vol 2 is wel een echte noir en een verrekt goede ook.

Stemmingsvolle fotografie, goed uitgewerkte personages en eensterke psychologische ondertoon.

Het plot waarbij een narcistische man zijn rijke echtgenote komt te overleiden wordt goed uitgespeeld. Het is dan ook naar een verhaal van Aldous Huxley.

4*