Cold Souls (2009)

Begon veelbelovend, maar naargelang de humor plaats moest ruimen in deze tragiekomedie ging Cold Souls wat wegzakken. Daarvoor is het drama in mijn ogen namelijk net niet sterk genoeg in het debuut van Sophie Bartes.

Me niettemin prima vermaakt en Paul Giamatti speelt een geweldige Giamatti (ook figuurlijk: dit soort neurotische rollen heeft ie al zo vaak gespeeld) en gaat echt met de hele film aan de haal. Sterk herstel na zijn wat mij betreft belabberde passage in Duplicity.

"Visueel vaak saai" vindt gondwana, maar mij konden die kille kleuren best bekoren, waarbij in het bijzonder de scènes op het strand er erg mooi uitzagen: altijd al een zwak gehad voor het beeld van een zuinig zonnetje dat door de koude probeert te prikken.

Kaufmaneske film zoals op voorhand verwacht maar ook Woody Allen flitste door m'n hoofd tijdens Cold Souls. Geen topper, maar toch dik drie sterren voor deze charmante prent.

Mooi gefilmd, fijn kleur gebruik en goed acteerwerk.

Toch is deze film het net niet helemaal.

Dat voornamelijk te wijden aan het trage tempo. Er had meer vaart in mogen zitten, want mijn aandacht, ondanks het interessante onderwerp, verslapte erg vaak.

Voor een debuut vind ik dit overigens lang niet slecht. Sophie Barthes heeft deze film niet alleen geregisseerd, maar ook geschreven. Goede ideeën en visie heeft ze dus zeker, het mag hier en daar alleen nog wat bijgeschaafd worden.

Deze film krijgt dan ook niet hoger dan een twee en een halve ster, maar ik kijk wel uit naar haar volgende. Want potentie heeft ze zeker, dat bewijst ze met deze film.

Leuk.

Het concept geeft ruimte genoeg voor een aantal leuke en grappige scenes. Tot laat in de film, dus vond in dit geval niet dat de humor langzaam plaats moest ruimen voor het drama.

't Is wel best traag en erg droog allemaal. Dat maakt het geen eenvoudig achteroverleunkomedietje. Is niet erg maar je kan best niet met die ingesteldheid de film ingaan, anders wordt het een erg lange zit.

Giamatti doet het verder erg sterk. Leuk acteur toch, al is het maar om zijn warme stem. Da's nu eens een acteur die best goed zou zijn als voice actor in animatiefilms (wat hij vast ook wel eens zal gedaan hebben).

Visueel jammer genoeg wat minder boeiend. Kleurtjes hadden iets meer mogen spreken en ook het camerawerk is bij momenten extreem flets. Jammer, had de film toch wat extra flair gegeven.

Maar best geslaagd en leuk. Grappig gegeven dat oeverloos droog wordt uitgewerkt, mag het wel. Het tripje naar Rusland is misschien iets te frivool voor de rest van de film en visueel is het té karig, maar wie van droge komedies houdt, een aanradertje.

3.5*

Een redelijk dramafilm...

Heel weinig over SF...

Geen spannend verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit...

Geen moeite waard...

Aardige film. Verhaaltje dat heel rustig voortkabbelt en dat ik toevallig op mijn pad vond. Giamatti speelt zichzelf en dat doe hij super. Hij redt de film van een duidelijke ondergang, zonder hem had ik deze film niks gevonden denk ik.

Matige film waarin de acteur Paul Giamatti moeite heeft mijn zijn nieuwe rol, en besluit van ziel te wisselen. Een boeiend concept dat tot op zekere hoogte ook vermakelijk is uitgewerkt. Maar de film blijft te oppervlakkig, vooral omdat het wisselen van de ziel weinig invloed blijkt te hebben. Paul Giamatti weet nog wel een goeie rol neer te zetten. De rol van Emily Watson is te verwaarlozen.

Maf en intigrerend drama met een geniale Giamatti aan kop. Hij zet deze rol waanzinnig neer. Het verwisselen van ziel is geloofwaardig gebracht en ook al lijkt het verre van uitvoerbaar zie ik het in de toekomst nog wel gebeuren. Jammer dat er niet zoveel verschillen op te merken waren nadat Paul en de blondine in de witte tunnel hadden gelegen maar dan zou de humor wellicht ook wat afgezaagder zijn geweest terwijl het nu juist erg subtiel en zwart wordt gebracht. Verder vond ik de uitstraling wel iets weg hebben van de jaren 90 en de speelduur is perfect. Ik ben hier wel van te spreken.