Kagi (1959)

Laag gemiddelde hier, een 1,5 van stinissen... Heb je daar nog een onderbouwing voor?

Nakadai is weer goed op dreef in deze film. Zijn manier van acteren en gezichtsuitdrukkingen zijn echt goud waard.

Erg mooi geschoten, mooie tussenshots - die in tegenstelling tot in Ozu - wel de plek aangeven waar het volgende shot zich gaat afspelen.
Ook erg innovatief/leuk op het gebied van metaforen. Zo werd er bijvoorbeeld een seks scene uitgebeeld door middel van enkele treinwagons die zich aan elkaar vastkoppelden met de fluit van de stoomlocomotief als hoogtepunt - daar moest ik wel even van glimlachen.

Zoals veel Japanse films is het hoofdthema in deze ook weer "het messed-up gezin", moet wel 1 van eerste geweest zijn. Bij ieder lid van het gezin zit een flinke steek los en iedereen handelt uit puur eigenbelang. Het is dan ook een goede beslissing van de dienstvrouw om op het einde gewoon maar iedereen in 1 klap te vermoorden. Haha.

3,5*

Drama? Jawel maar toch ook zeker een flinke teug zwarte komedie. Al vanaf het begin is duidelijk dat het geen ingetogen drama is a la Ozu (al zijn Ozu-films ook bepaald niet humorloos), Ishikawa experimenteert met het doorbreken van de vierde wand, snelle shots, gekke hoeken en plotselinge freeze frames. Dat experimentele gaat er na het begin wel een beetje uit, als het verhaal zich verder ontvouwt. Het sleept soms een beetje in het middenstuk, maar begin en einde waren behoorlijk sterk. Dat het gehannes met de rode en groene pot dramatische gevolgen zou hebben was al lang duidelijk maar hoe het uiteindelijk wordt uitgewerkt was toch weer verrassend -het oude besje die gewoon 'vergif' op een van de potten had gekalkt.

Een Japanse new wave variant op tegelijk het demasque van suburbia en ook een vroeg voorbeeld van het subgenre waar een buitenstaander het evenwicht in een gezin dusdanig verstoord dat alles uit de hand loopt. Lekker stevig aangezet en zichtbaar met veel villein plezier gemaat. Iets aan de lange kant, maar het einde is echt heel leuk.