Empire (1964)

ik vind het net zo sterk dat in Warhol's Empire het gebouw de acteur vd film wordt, iets zonder leven dat toch levend blijkt te worden, magnifiek vind ik dat

Ik had al moeite de youtube clip niet door te spoelen laat staan dat ik de volle 8 uur moest bekijken. Saaier kan men het toch niet maken?

Neen, niks voor mij dit. Snap ook het punt er niet van. Andy Warhol was een speciaal persoon, dit bevestigd het alleen maar.

0,5*

Ik kan best minimalisme waarderen en ook het grenzen opzoeken. Daarbij moet het dan tot mij spreken en dat kan bij iedereen verschillend zijn. Het argument dat het zo simpel is dat ik het ook zou kunnen maken kun je dus als persoonlijk opvatten. Ik stel daar zelf een grens.

Ik zie geen persoonlijke touch bij deze film. Ik zou liever iets persoonlijks ervaren, een connectie voelen.

Je moet er maar opkomen vind ik zelf weer geen argument. Het moet daarbij ook je interesse hebben. Als ik erop gekomen was om een gebouw 8 uur lang te filmen zou ik het niet doen omdat het mijn interesse niet heeft. Ook dat is persoonlijk. Dus als een ander het doet vind ik het net zo niet-boeiend.

Ook een argument als: het is nog nooit gedaan, zegt mij bv niet zoveel, is op zich niet voldoende voor mij.

Het is m.i. net als bij humor. Ik hou van absurd en bv niet van plat of flauw. Deze film zou ikzelf als sterk neigend naar flauw bestempelen.

Het stuk van Danto over waar de grens ligt in kunst, wanneer het hetzelfde is of wordt als een dagelijks gebruiksvoorwerp en wie bepaalt wat kunst is, kan inderdaad interessante filosofische discussies opwerpen