All or Nothing (2002)

vandaag in de sneak gezien. typisch leigh. sociaal drama, soms zo pijnlijk dat je er om moet lachen. er zit een overduidelijke boodschap in en die is nog waar ook. niet zo grappig als career girls, niet zo cynisch als naked. maar zeker de moeite waard. 3,5 sterren....

ps.stond een interessant stuk over mike leigh en deze film in de filmkrant. mooi hoe hij het aanpakt.

Ik ben erg benieuwd. Ik ga hier zeker naar toe.

gaat het zien mensen. hij is mooi.....

Hopen ellende, frustratie, domheid en verdriet in een mooie, eerlijke film ...

***' 3,5 op 5 ***'

Mike Leigh liet zijn gedachten gaan over de betekenis van het woord 'ondraaglijk' en maakte vervolgens de vleesgeworden betekenis ervan. Hij trekt alle registers open om zijn verhaal in deze buitengewone en tegelijk soms zo realistische omgeving te vertellen. Intens, gevoelig en doorspekt met wrange humor. Met name de dialoog met de Franse Cécile in de taxi is een lichtpuntje voor Phil én de kijker in de droefgeestige sleur waarvan we deelgenoot worden. Naar het einde toe loopt Leigh het risico een te happy end aan dit drama te koppelen. Het verhaal vraagt een ommekeer bij de kleinsteedse mensen en riskeerd daarmee al snel vals sentiment. Maar wat een geluk; vóór het te klef wordt wordt de kijker getoond wie verantwoordelijk is voor al het voorgaande. Aanrader voor de liefhebbers - als altijd.

Eigenlijk een diep tragische film, waar af en toe wat humor om de hoek komt kijken. een glansrol van timothy spall trouwens. 3.5 sterren

zit er wel een happy end aan deze film?

ik huur normaal nooit een drama film, maar jullie zijn aardig positief over deze film dus ben ik van plan om hem dit weekend te huren

ja en nee. ik vond zelf het einde een beetje onbevredigend.

Anders huur je hem niet

Ik wil altijd het liefst zo min mogelijk weten over een film voor ik 'm kijk en zeker over het einde.

daar zit wel wat in ja

maar ik baal altijd wel als het een film is met een open eind, ik vind dan dat ze een vervolg moeten maken.

Een vervolg op een film van Mike Leigh, dat zou nog eens de grap van het jaar zijn

Volgend jaar in de filmhuizen; "Secrets and Lies, the following" of "More Secrets and Lies"

Lies en Secrets stond toch op het programma

hoezo???

leigh is nou niet bepaald zo'n typische regisseur die vervolgfilms maakt.

hartverscheurend. Leigh is 1 vd weinige regiseurs die films maakt over ´gewone´ mensen. En die zijn heel wat beter dan de gemiddelde Hollywood troep.

Eigenlijk voel je je bijna een voyeur, zo echt lijken de mensen.

Bijzonder goed drama.

De indringendste film van Mike Leigh die ik tot nu toe gezien heb.

Ik heb nooit eerder een film gezien met zoveel ongelukkige mensen. Mensen die niet meer op een normale manier met elkaar kunnen communiceren. Er is veel onderhuidse spanning en frustratie.

De film komt heel levensecht over. Een uitermate knappe prestatie van Leigh.

Goede film. Steeds zie je sombere gezichten van mensen die totaal geen zin meer in het leven lijken te hebben, maar dat is niet zo gek als je kijkt naar de omstandigheden. Af en toe moet je er gewoon om lachen.

Zoals kappeuter al zei: de film komt heel levensecht over. Ook zeker door goed acteerwerk! Alleen dat gezicht van Phill al... past er perfect bij. 4*

Phil

Mike Leigh heeft het bij mij weer voor elkaar. Wat een fantastische film. Meesterlijke rollen van Timothy Spall en Lesley Manville. Ook de enige positieve rol van Ruth Sheen als Maureen.

Muziek is weer perfect van Huis-regisseur van Mike Leigh: Andrew Dickson. En nu ook de fotografie Dick Pope ziet er erg goed uit.

Zo diep kruipt Leigh weer op zijn karakters dat het bijna een documentaire wordt. Een grauwe maar werkelijke, authentieke wereld wordt getoond.

En Spall als minimale filosoof is werkelijk subliem.

Vele harde scenes, de zwangerschap en de brute vriend. De ziekenhuisopname, zo prachtig gedaan, en voor mij heel herkenbaar, en na het ziekenhuisbezoek de thuiskomst, zelden zoiets meesterlijks gezien in films. En wat een Meesterlijk Einde. Voor mij 5 sterren.

Damn. Ik moet echt een wat meer van Leigh gaan zien. Eerst Secrets and Lies maar eens gaan herzien...

Mike Leigh is een van mijn favoriete regisseurs inmiddels.

Na Secrets and Lies (die ik snel moet herzien) en het ietwat tegenvallende Naked (don't hit me!), weer een erg sterk sociaal-drama van Leigh. Ik val wellicht in herhaling, maar Leigh weet in de films die ik gezien heb, zo'n band met de kijker te creëren dat je de gehele film mee lacht, huilt, scheldt en treurt om wat de hoofdpersonen allemaal meemaken; wellicht helpt het ook, doordat Leigh een toch vrij stilistische manier van filmen heeft, maar filmt over famillies die het slechter dan slecht hebben. Dit is misschien wel de combinatie om zulke films te maken.

4* voor nu...

Zie nu trouwens dat ik Naked ook op 4 heb staan...

Wat een geweldige mooie film was dit een dikke negen dus 4.5*

Zo'n beetje de eerste helft van de film had ik nogal wat moeite om met de diverse personen in te leven, laat staan mee te leven. De film lijkt de kijker (bewust?) op afstand te houden.

Vanaf het moment dat Donna vertelt over haar zwangerschap en ook andere personages zich moeizaam beginnen te uiten, begint de film toegankelijker te worden.

Maar wat een moed van Mike Leigh om deze mensen en hun moeilijkheden zo realistisch in een film neer te zetten. Duizenden, zoniet miljoenen mensen leven zoals deze mensen in de film, maar volgens mij is hij de eerste (en enige?) die dit in een speelfilm laat zien.

4*

Zijkanten afgeknipt bij Ned 3

Bij elke herziening wordt de film dieper en briljanter, helaas heb ik al 5 gegeven.

...en dat neem ik geheel terug.

Verhoogd naar 5*