Motherhood (2009)

Een zeer matige film dit. Allereerst wordt je door de genreaanduiding vooraf al op het verkeerde been gezet, want zoals enkele anderen ook al aangeven is dit geen komedie maar meer een drama. Het spel van Uma Thurman is wel redelijk, maar ook een personage, die het onheil af en toe zelf over zich afroept. Daardoor kon ik er ook maar weinig sympathie voor voelen. Ik werd op een gegeven moment moe van het constante gezucht, gesteun en geklaag van haar en de constante chaos waarin ze telkens weer terechtkomt.

Verder kabbelt het verhaaltje voort zoals je van tevoren kunt verwachten. Voorspelbaar en met nauwelijks verrassingen. Visueel is de film ook erg karig en qua muziek is het ook niet echt goed. Alleen het snelle muzikale begin was nog wel aardig. Verder zijn de ontmoetingen met Minnie Driver de schaarse hoogtepunten van de film. Ja snel vergeten dit en achteraf niet raar dat dit zo’n enorme flop is geworden. Ik las dat er in heel Groot-Brittannië in totaal maar 11 mensen voor naar de bioscoop zijn geweest.

Nou, dan heb ik toch nog een keertje moeten lachen om de film.

1,0*

Als man zijnde kon ik er in ieder geval niet om lachen. Misschien dat hectische vrouwen in dezelfde situatie dat wel kunnen.

Film is overigens niet heel slecht en is ook nog wel te bekijken maar als totaal plaatje stelt het weinig voor. Verhaal is flauw en de muziek is inderdaad vreselijk en totaal niet toepasselijk. Uma Thurman en Minnie Driver doen het best leuk en redden de film enigszins.

Best aardig om het leven in Manhattan eens vanuit een moederkant te zien. Natuurlijk is alles wat overdreven, al zal je in nyc best situaties hebben die hierin aardig zijn nagebootst. Desondanks een klucht van de eerste orde en de film heeft inderdaad nergens iets van een glimlach op mijn gezicht kunnen toveren. Wat wel grappig is, is dat het soms ietwat trieste leventje van moeders te kijk wordt gezet.

Minnie Driver is leuk in deze film!

Voor mij persoonlijk zag ik veel herkenbare senario's in deze film wat betreft het moederzijn. Vooral rond de periode van een verjaardagsfeestje. Veel is ook wat overdreven maar dat maakt het wat interessanter en leuker om naar te kijken.Het neigt af en toe wel een beetje naar de zeurderige kant. Verder blijft het verhaal behoorlijk saai. Het humoristische gedeelte blijft ook zeer beperkt. Door het sterke acteerwerk van Thurman en Driver wil ik het geen vette onvoldoende geven maar een aanrader vind ik deze film absoluut niet.

Niet veel soeps. Het begin was nog enigszins te doen, het drukke gezinsleven, de echtgenoot die nauwelijks meehelpt, kinderen die ondeugend zijn en de hectiek die een huishouden met zich meebrengt.. etc. Helaas werd het naarmate de film vorderde alleen maar oninteressanter en vroeg je je af waar moedertjelief mee bezig was. Uma speelde wel vrij goed, ze deed met het personage wat ze kon en wist er toch nog een redelijk iets van te maken, maar ze zal nooit een van mijn favoriete actrices worden. Ze heeft iets over zich heen waardoor ik snel mijn interesse verlies en afgeleid raak, ze weet me als kijker niet vast te houden.

Het verjaardagsfeestje zelf, met al die schattige kleine meisjes, was dan wel weer leuk. Ik hou van kinderen, hun onschuld, hun speelsheid en ook hun geniepigheid, want die kleintjes kunnen zo snel zijn als de wind wanneer ze iets uit willen spoken. Heerlijk!

Ook de zwangere beste vriendin was een leuke verschijning, in tegenstelling tot de echtgenoot, die op het einde van de film plots het licht heeft gezien.

Chaotisch verhaal. Lange niets zeggende dialogen. Na een uur kijken is er in feite niets gebeurd.

Een aangename en zachtaardige vrolijke lichtvoetige komedie film.

Met enige drama ook erin.

Een feel good film, met een weer erg fijn spelende Uma Thurman ook weer leuk Anthony Edwards weer is te zien, vroeger een grote eighties ster.

Waaronder de onvergetelijke eigties classic Gotcha.

En niet te vergeten Goose uit Top Gun.

Deze film verdient meer waardering, als dat deze film hier gemiddeld krijgt.

Van genoten.