De Helaasheid der Dingen (2009)

Die zwart-wit filters vond ik ook overbodig. De rest van de film kon me echter wel bekoren. Vooral de jonge Gunther speelt erg goed, de pa vind ik dan weer het minst overtuigend maar de broers lijken ook zo uit het leven gegrepen. In mijn ogen een echt Vlaamse film.

Waarom moeten mensen die het boek hebben gelezen (waaronder ikzelf) altijd benadrukken dat ze het boek beter vinden , ik bedoel dat is toch appels met peren vergelijken?

Zelf vind ik de film juist een compliment voor het boek.

Had er veel van verwacht, maar kreeg waar voor mijn geld(al ben ik wel met een gratis ticket van de HUMO geweest )

Zeer goede vertolkingen in een mooie middleclass-tragikomedie met supervertolkingen van De Graeve, De Bal en Hendrikx.. Ook de rest van de cast staat goed te acteren, en de film duurt geen minuut te lang. Eén klein minpuntje was de soms monotome voice-over.. Hadden ze een aangenamere stem voor mogen nemen.

4* en wederom een goede Belgische film

Terwijl uw commentaar redelijk bot is.

Da's toch geen middenklasse meer

kan ik alleen maar beamen, het is bij momenten echt neergaan van het lachen...

btw, daarnet vergeten te zeggen: ik vind het meer een komedie dan een drama

Met weinig verwachtingen naar de bios geweest en met heel veel lof voor deze film weer thuis gekomen !!

Een fantastische film, de waarheid die je in heel wat gezinnen terug kan vinden jammer genoeg.

Ik dacht dat het wat overdreven ging zijn, maar neen, het zat complet goed !

Chapeau !

Een echte aanrader ! Gaan kijken gewoon !!!

Gelukkig doet het boek van Verhulst wél vijf scheppen bovenop die van Brusselmans.

Mooi. Niet zo mooi als Dagen Zonder Lief -één die gerekend mag worden tot één van de betere Vlaamse films-, maar De Helaasheid der Dingen is een mooi sferisch portret van het vieze, ranzige en wonderschone Vlaanderen. Wij 'Ollanders zouden bijna gaan denken dat het daar echt zo wonderranzig is...

4*

Erg goede en rauwe Vlaamse film.

Zouden wij zo'n film gemaakt hebben, zouden we gauw vervallen in Tokkie/Flodder personages.

Hier had ik altijd het gevoel dat het functioneel aso was.

Een film waar ik toch al een tijdje naar uitkeek, hoewel ik niet goed wist waaraan me te verwachten.

Ik dacht vooral een nieuwe Ex-drummer voorgeschoteld te krijgen maar daar is De Helaasheid Der Dingen te serieus, te braaf en te plat voor. Wil ik echt het onderste uit de kan op gebied van marginaliteit zien dan zet ik gauw Ex-drummer weer op.

Met het grote verschil dat HDD véél serieuzer is dan Ex-drummer.

En op dat gebied slaagt HDD in al z'n opzet.

Het dialect werkt erg goed, maar die voice-over was vaak echt niet om aan te horen. Wat een averechts effect tussen het oerplatte Vlaamsch en dat gepolijste taaltje.

Eigenlijk vond ik de volwassen Gunther sowieso al niet echt een boeiend personage.

De humor en het drama doen goed hun werk en over de cast kan ik geen slecht woord zeggen.

Ondanks de paar minpunten heb ik erg genoten van deze film.

Zeker geen gemiste kans, hoewel Van Groeningen enkele jaren te laat op de proppen komt met deze film.

Kleine 4 *

hahahaha prachtige titel! deze moet ik binnenkort zien!

Deze heb ik afgelopen donderdag gezien in Kinepolis Brussel.

Tsjongejonge, wat een geweldige film
Het is lang geleden dat een Belgische film me nog zo heeft ontroerd én tegelijkertijd heeft doen lachen.

Alle marginale typetjes die hier worden neergezet herinner ik me steevast uit mijn jeugdjaren, ze leken er zelfs wat op Er wordt een hoop boertigheden en vetzakkerij op een hoop gesmeten maar toch houdt de melancholische sfeer de boventoon en voert je mee op een nostalgische trip naar de tijden van weleer.
Aaaah, die zoete herinneringen aan vervlogen jeugdjaren...

Gelukkig is het Vlaamse Dialect nog goed verstaanbaar, slechts af en toe zijn me enkele uitspraken ontgaan omdat het té onduidelijk werd gezegd, maar da's slechts een klein minpuntje. Onze Nederlandstalige Noorderburen daarentegen (de meerderheid hier...?) hebben absoluut nood aan een goeie ondertiteling. Hoe ze dat gaan aanpakken weet ik niet, want het is juist het vettige dialect dat de meeste uitspraken zo grappig maakt...

Ik begrijp best dat er wrevel ontstaan is over het veelvuldige gebruik van de voice-over, maar da's een klein minpuntje dat mij niet echt stoorde.

Ik heb het boek niet gelezen en kan dus niet vergelijken, da's ook niet nodig want het is hier een filmforum en geen boekenforum. Deze twee media verschillen dag en nacht van elkaar en zijn bijgevolg niet met elkaar te vergelijken, punt andere lijn

8/10.
Een uitstekende Tragi-Komedie die ik met plezier ga herbekijken
En denk eraan: "A Fock-A-Day keeps the Doctor away" , dat heb ik met opzet verkeerd gespeld

Filmsite : Menuet & IDTV Film presenteren: De Helaasheid Der Dingen, een film van Felix van Groeningen - dehelaasheidderdingen.be

Daar deze film zich afspeelt in de regio waar ik opgegroeid ben heb ik em ook met verhoogde interesse bekeken. Wat me echter meteen opviel was dat niet de hele cast het dialect onder de knie had. Bij Koen De Graeve, die van Mere afkomstig is, was dit uiteraard geen probleem en ik vond hem, in tegenstelling tot sommigen hier, meteen ook de meest indrukwekkende acteur. Buiten deze kleine bemerking was het toch vooral genieten, of, om in de sfeer te blijven, e fistjen baan ze skaan, 'k viel bekanst schief achterwesj oever van verboazink.

Hilarisch en triest tegelijk..

mooie film.

Dit is een film die naast de vetzakkerij erg veel (maatschappij) kritiek tentoon spreid en zelfs een wat diepzinniger verhaal weet neer te zetten. Ik heb vooral genoten van de uitstekende regie en de opeenvolging van gebeurtenissen. Soms kom je herkenbare dingen tegen die wel in elke familie net onder de oppervlakte in het collectieve bewustzijn sluimeren. De jaren '80 sfeer leek me wel goed gelukt. Toch mistte ik het "ex-drummer" effect. Daardoor had de film te weinig sfeer en werd het allemaal iets te ernstig voorgesteld.

Vergelijk je geen films die iets totaal verschillend beogen? 'De helaasheid der dingen' wil voor een groot stuk het leven tonen zoals het (geweest) is, al dan niet door het uitvergroten van kleine rituelen. Het sadistische en oerplatte 'Ex-Drummer' heeft daarentegen niets met de realiteit van doen. Toch...?

Inderdaad, die vergelijkingen met ex-drummer zijn echt wel bij de haren gesleurd omdat beide films iets totaal anders beogen (bewust zeer karikaturaal tegenover de karikatuur ten alle prijzen willen vermijden).

Een film als bv. Aanrijding in Moscou is al een beter referentiepunt.

Middle class?

Daar gaat het hier net NIET om.

Uitmuntende film met op het eerste oog erg humoristische scene's.

Maar als je er even bij stil staat, valt het op dat het allemaal zeer triest is.

Sterke film met ook tal van goede acteurprestaties. Misschien wel de beste Vlaamse film, tijdelijk

Ik heb het boek niet gelezen en had van de film alleen de spraakmakende trailer gezien. En dan blijkt de film een stuk conventioneler dan vooraf gedacht eigenlijk. Ik had meer absurdisme en een radicalere film verwacht. Ik kreeg een komisch getint drama waarin een milieu wat uitvergroot wordt in een film die vooral gaat over je dromen waarmaken en ontsnappen aan je milieu.

De film is ook te rechtlijnig. Eerst is de terugblik vooral liefdevol (het beste deel van de film trouwens), later wordt de terugblik wat grimmiger. Terwijl de film interessanter was geweest als dat wat meer door elkaar had gelopen, zoals echte herinneringen ook vaak doen. Een ander probleem is dat de scenes met de oude Günther weinig overtuigend zijn en en de gevoelige scenes tegen het einde.kwamen helaas niet echt aan.

Beste rollen zijn zonder meer die van de jonge Gúnther en in iets mindere mate die van zijn vader. De rest van de cast blijft iets te veel hangen in een eendimensionale karikatuur.

Zeker geen slechte film, maar niet zo sterk als gehoopt.

3.0*

Die waren zwart/wit-filters waren misschien overbodig, maar ik vond het wel mooi.

Een hele leuke maar ook mooie film! Ik vond het zeker de moeite waard.

Kom er net vandaan. Mijn god, wat een prachtfilm. Niets anders dan diepe complimenten voor de makers van de film en de schrijver van het boek. Het was alsof ik Bukowski van de lage landen zat te kijken. Rokkenjagen, zuipen, neuken en al die rauwheid die gewoon van het filmdoek afspuit. Maar zo ongelooflijk mooi gedaan en gebracht (vooral die jaren '80-sfeer was prachtig) met oude Franken, de lelijke wollen truien en de oude trainingspakken en wagens.

Het is enerzijds erg komisch, anders zijds erg triest om te zien hoe de onderbuik van de samenleving er eigenlijk écht uitziet. Hoefde hem niet ondertiteld te zien (ben er speciaal voor naar Maasmechelen gereden) aangezien ik 5 jaar in België heb gewoond en de hele cultuur kende. Op en top vermaakt! Topfilm.

5*

Het ene boerengehucht zal het andere dan wel niet zijn. Hier wordt toch echt "Jambersvolk" opgedragen, iets waar een Ex-Drummer uiteindelijk ook niet ver afligt. Beide films beogen inderdaad iets anders, alleen vind ik dat De Helaasheid der Dingen er niet al te best in slaagt, in het vaarwater van Ex-Drummer terechtkomt en daar sterk tekortschiet.

echt wel 1 vd beste Vlaamse films vd laatste jaren

Goed maar minder dan ik had gehoopt. Vind het boek van Dimitri Verhulst niets minder dan briljant en de vorige worpen van Felix van Groeningen mogen er ook meer dan wezen. Tel daar nog eens bij dat deze prent zeer goed is ontvangen en dus lagen mijn verwachtingen enorm hoog.

Misschien zelfs zodanig hoog dat De Helaasheid Der Dingen wel moést tegenvallen. De film is niet zo grappig en zeker niet zo ontroerend als verhoopt aangezien van Groeningen enerzijds wat te ver gaat in de dolle marginaliteit om echt diepgang te creëren maar anderzijds zeker niet ver genoeg om de kijker hilarische taferelen voor te schotelen. Nu valt hij voor mij wat tussen de twee in waardoor dit een beetje vlees noch vis is geworden.

Nu klink ik waarschijnlijk nogal streng maar er valt hier zeker wel wat te lachen, bijvoorbeeld met de hier al aangehaalde zuipwedstrijd: het gemak waarmee Koen Strobbe die naar zijn hand zet is bijzonder komisch, waarna hij nog losweg met de auto naar huis bolt.

Daarnaast bevat De Helaasheid eveneens enkele mooie, poëtische scènes, zoals die waarin Guntherke zijn straftekst moet voordragen aan de klas en de omgevingsgeluiden doven om plaats te maken voor een brok melancholische pianomuziek (van de hand van Jef Neve). Ook de shots vanuit de trein die ons Belgen met de neus op de charmante lelijkheid van ons land drukken verraden het talent van de regisseur. Jammer genoeg zijn die momenten iets te schaars en begrijp ik ook de schijnbaar willekeurig gekozen overgangen naar zwart-wit niet helemaal. Toch is deze derdeling zonder meer indrukwekkend op visueel vlak.

Om hier dan ook maar even de vergelijking te maken met Ex Drummer: het boek van Herman Brusselmans is duidelijk een pak minder dan de bestseller van Verhulst (hoewel het best fijn wegleest) maar Koen Mortier is er wat mij betreft beter in geslaagd er bijzondere cinema uit te puren. Een film die minder mikt op het hart, zeker, maar ook eentje die compromislozer is, grappiger en op audiovisueel vlak nog een stuk sterker.

Niettemin een puike prestatie, maar niet helemaal de ruwe parel waar ik zat op te wachten.

de scène met de dwerg in het café: ik lag letterlijk te gieren van het lachen. ja, je mag om zulke dingen niet lachen, maar door de manier waarop de regisseur het in beeld bracht, is duidelijk te zien dat hij hier een komisch effect wou bekomen, en dat is wat mij betreft alvast zeer geslaagd

Daar ben je mooi klaar mee, met zo’n familie. Met pa en nonkels op een kluitje in het huis van oma. Zuipen, zuipen en nog eens zuipen. Groei daar maar eens lekker tussen op, voilà! Wat doe je als je slechts één keuze hebt; je enige zekerheid ontvluchten, of meegaan in de helaasheid der dingen? Een briljante titel.

Alle personages zijn zonneklaar, maar nergens hol. Dat heet knap acteerwerk. Hoe verwerpelijk ook hun keuzes en daden, evident is dat zij simpelweg niet anders weten te kunnen. Het zijn net mensen. Hoewel juist hun dierlijke aspect een vreemd soort vertedering bezorgt.

Een buitengewoon komisch drama. Met toch een minpuntje; het vertelperspectief van de volwassen Gunther Strobbe, additioneel ten opzichte van het oorspronkelijke verhaal van Verhulst. Dat werkt als een stoorzender en voegt weinig toe. Mede door gebrek aan sympathie voor het weinig flamboyant gepresenteerde personage. Maar binnen het geheel nemen we die graag op de koop toe.