Pretty Woman (1990)

Ahhh eindelijk een keer gezien. Lekker cliché en toch boeiend en aandoenlijk. Heel leuk!!

Hoe vaak je deze klassieker ook bekijkt, hij blijft leuk. Julia Roberts speelt waarschijnlijk de beste rol van haar leven en Richard Gere staat er gewoon als macho. Prima komedie met een uitmuntende soundtrack. Een van de grootste blockbusters begin jaren 90. 5 sterren, een score die weinig komedies gegund is.

Pretty Woman is natuurlijk een cultklassieker. Lang geleden dat ik hem ooit zag, dus een herziening voelde voor mij aan alsof ik 'm voor het eerst zag. In eerste instantie vroeg ik me af waar de film deze onderscheiding aan te danken aan heeft. Er bestaat immers niet zo gek veel onderscheid tussen deze en de honderden andere romantische komedies die gemaakt zijn.

Ik denk toch dat het samenspel tussen Richard Gere en Julia Roberts hier voornamelijk verantwoordelijk voor is. Er is oprecht sprake van chemie tussen de twee en dat is vaak een element dat niet genoeg aanwezig is bij films uit dit genre. Gere doet wat er van hem verwacht wordt: de elegante zakenman uithangen. Hij speelt overtuigend, maar het is Roberts die de lachwekkende, en daardoor ook meest memorabele, scènes uit de film weet op te eisen. Het leukste voorbeeld hiervan is die in het restaurant.

Het verhaal is verder wel leuk bedacht, maar de uitwerking vond ik bij vlagen wat minder. Het rolletje van Jason Alexander en diens aandeel in het plot vond ik tegen het einde storend worden. En jawel, dat is de bedoeling; maar dat wil niet zeggen dat het ook aanslaat. Verder had ik het idee dat er misschien nog wat meer gedaan had kunnen worden met het gegeven dat Vivian moet wennen aan het kakkerige leventje van Edward, maar ik was ook wel tevreden met wat ik hier te zien kreeg.

Het zijn slechts kleine puntjes van kritiek. Pretty Woman is gewoon een lekkere wegkijker met een feelgood sfeertje. Ondanks dat de eerste helft wel wat leuker is dan de tweede, gaat de film niet vervelen. Het is niet van een uitzonderlijk hoog niveau, maar ik snap de status van de film zeker wel. En de titelsong blijft natuurlijk ook leuk.

3*

Gewoon een leuke film, Julia Roberts geweldige actrice, en Richard Gere is natuurlijk super aantrekkelijk!! En op het eind leven ze nog lang en gelukkig, dat wil toch iedereen? Oké misschien niet via dat beroep..maar ach. Film al zeker 30 keer gezien, blijft leuk!

regisseur garry marshall is op 19 juli overleden met (81 jaar)

Prima romantische komedie, die je met een goed gevoel weer afzet. Lekker luchtig en prima voor tussendoor. Richard Gere en Julia Roberts zien er nog heerlijk jong uit (hoewel Gere toch al de 40 was gepasseerd).

Een enorm succes in de bioscoop destijds, maar ik wist hem altijd te vermijden. Tot gisteren dan. Niet dat het zo slecht is, maar het is duidelijk niet mijn genre, en ik ben geen fan van Julia Roberts. Zij was in deze film echter leuk en charmant, vreemd dat ik haar in andere films vaak zo irritant vind. Richard Gere ken ik als acteur nauwelijks, maar die maakte weinig indruk. Hij acteerde nogal afwezig, alsof hij bang was dat hij vergeten was het gasfornuis thuis uit te zetten.

Het verhaal stelt verder weinig voor. Eenvoudig meisje is ongemanierd en brutaal, maar ook eerlijk en oprecht, ontmoet rijke man, die dan wel succes heeft maar eigenlijk ongelukkig is, en zo leren ze van elkaar. Zoals zo veel Amerikaanse films uit dit tijdperk wordt het ontsierd door een vervelende soft-rock soundtrack met als dieptepunt de gelukkig vergeten band Roxette.

Toch maar een keer gekeken. Goeie film in z'n genre. Naast Erin Brockovich beste film van Julia Roberts. Knap hoe een standaard liefdesverhaal goed is uitgewerkt.

Hee, ik ben nieuw op deze site en weet dus hier totaal niks vanaf en wat je er allemaal op kan doen. Kan je hier wel een film op downloaden? Groetjes Kim

Hier kan je alleen praten over de films, en niks downloaden. Maar we geven hier ook geen enkele tips daarvoor.

Een echte liefhebber download niet, die kijkt het origineel.

De beste film.

Deze film heb ik zovaak gezien. Mijn oma was helemaal verslaafd aan deze film wat was dat mooi om te zien!

Opvallend genietbare film. De twee grootste kwaliteiten zijn het goed geschreven script (op enkele kleine uitglijders na) en, dat ik het ooit zou zeggen, de rollen van Roberts en Gere. Jammer vooral dat het einde weer zo clichématig is. (En Jason Alexander kan nooit een andere rol spelen dan George Costanza. Nooit.)

George wie? Ohhhh....je bedoelt de stem van Duckman!

Oké.

Ik heb de film denk ik nooit eerder gezien, of het moet echt zó lang geleden geweest zijn dat ik me er helemaal niks meer van herinner. Ergens in mijn brein zit deze film trouwens verstrengeld met Working Girl (en dan vooral met het nummer Lady in Red). Wie de link ziet, laat maar weten, ik ben ook benieuwd

Richard Gere, maar vooral ook Julia Roberts vind ik normaal redelijk onuitstaanbaar, in deze film valt dat nog enigszins mee. Beetje moeilijk uit te leggen waarom. Misschien omdat Gere in het begin al ietwat losjes is en Roberts zich ook niet compleet sletterig gedraagt. Het maakt hun relatie net dat beetje aanvaardbaarder dan wanneer er een nog grotere ommekeer nodig zou geweest zijn.

Visueel is het nog best 80s, ook de soundtrack past goed in dat plaatje. Niet bepaald mijn ding, al zou ik dan nog eerder kiezen voor het Roxette nummer dan de title song. Echt geweldig geregisseerd is het ook niet, best braaf en onopvallend allemaal, maar toch weet Marshall er wel enige vaart en luchtigheid in te houden, ook daar waar je het niet altijd verwacht.

Da's wat deze film uiteindelijk nog wel draagbaar maakt, ondanks dat 2 uur toch best wat te lang is voor het simpele verhaaltje. Het plot mag dan uiterst voorspelbaar zijn en Gere's carriere is echt énorm suf voor een film als deze, maar tussen de twee is er wel enige chemie. Tel daarbij wat feel-good bijpersonages (de hotelmanager onder andere) en je hebt een film die af en toe wel een glimlachje onttrekt. Veel meer dan dat is het echter niet.

2.5*

Binnen het genre een vrij degelijke film. Het kijkt best aardig weg, met name door de chemie tussen Gere en Roberts. Qua verhaal stelt het weinig voor en het wordt ook nogal clichématig uitgewerkt.

Redelijk.

Tijdje geleden gezien toen die op televisie passeerde. Intussen al ver in gedachten, maar bon. De film is iets beter dan ik verwachtte. Het zeikgehalte dat ik vreesde ligt verrassend laag en hoewel nog redelijk binnen de lijntjes kleuren - op zowat elk vlak - is het zelfs anno 2017 nog best verfrissend in het land van de overwegend plakkerige feelgoodfilms. Enige chemie tussen grijze muis Richard Gere en weengezichtje Julia Roberts is bestaande, hetgeen ook niet onaangenaam is om naar te kijken.

3

Haha, die poster. Gere met zwart haar (ik ken hem alleen grijs) en Roberts in lieslaarzen. Vreselijk.

“I want the fairy tale.”

Chemie is iets ongrijpbaars. Het kan een film maken of breken, en op dat front heeft Pretty Woman een home run geslagen. Gere en Roberts hebben een bijna vanzelfsprekende chemie en ze zorgen er met hun tweetjes voor dat Pretty Woman genietbaar blijft. Want verhaaltechnisch is de film niet erg speciaal en het einde is clichématig. Maar Gere en Roberts weten het allemaal wel te verkopen. Roberts weet met Vivian ook een sterk personage neer te zetten waar je makkelijk een zwak voor krijgt. Gere wordt onderschat en weet een eentonige rol toch kleur te geven. De iconische muziek maakt het af.

best feel good movie ever

Pretty woman is nog zo een klassieker die over de generaties heen aanslaat binnen het genre. En dat heeft verschillende verklaringen. In eerste instantie slaat het concept aan. Het spreekt tot de verbeelding en echt heeft iets sprookjesachtig om verliefd te worden op een escorte. De film is ook nooit of nimmer vulgair of seksueel getint (lees: naakt) waardoor de film erg toegankelijk is voor alle leeftijden. Verder is de vonk tussen Julia Roberts en Richard Gere een schot in de roos. Wow, wat een duo! Het amusement en speelsheid druipt er vanaf en is bovendien erg geloofwaardig. Het is ook de reden waarom dit een klassieker is geworden.

Het verhaal stelt niet veel voor, maar voor dit genre hoef je het ook niet te gecompliceerd te maken. Hier en daar een leuk momentje waarbij een glimlach getrokken kan worden en je hebt je prima vermaakt (bvb door de hotelmanager, enkele leuke scène zoals het restaurant, enz ...). De sfeer zit gewoon erg goed. En Marshall neemt er ook zijn tijd voor zoals de eerste scène in de hotelkamer tussen Edward en Viviane. Eerst (en vooral) blabla ook al had zij andere ideeën. Het zorgt voor sympathie en oprechtheid voor/van beide personages.

leuk

Hm.

Uiteindelijk blijft dit een klassieker, maar dit soort films doen me in het algemeen gewoon heel weinig. De meeste hou ik niet eens van, maar door de klassiekerstatus toch maar eens aangezet en kijken of ik misschien iets kan ontdekken.

Gere vond ik leuk. Speelt echt wel met charme, en ik zag eindelijk het denkgezicht van hem ook niet echt meer terug. Hij weet alles best kalm eruit te gooien, en dat is knap, want dit soort rollen zijn niet altijd even makkelijk om te spelen.

Roberts wankelt af en toe wat. In het algemeen blijft ze heel enthousiast en trekt alle aandacht naar haar toe. En toch zag ik hier en daar een aantal momenten waarvan ik dacht: dat is dan weer jammer. Maar in het algemeen heb ik er weinig op te zeggen.

Verhaal is redelijk origineel bedacht, toegegeven. Hooker en rijke baas heb ik tot nu toe nog nooit eerder gezien. Zal vast wel bestaan, maar nog niet gezien. Uitwerking is niet al te origineel, ondanks een aantal momenten die wel wat originaliteit bevatten.

Ik mis vooral dat gevoel, die klik in de romantiek. Normaal gesproken krijgen dit soort verhaaltjes me op emotioneel gebied ook wel eens mee, en als dat gebeurd heb je als film goud in je handen. Hier echter ver van, ik werd er ook niet perse blij van.

Vond het te gewoontjes qua beleving uiteindelijk. Maar wel extra punten voor het acteerwerk en sommige leuke dingen.

Een film die zeker zijn momenten heeft; alles met Julia Roberts (die echt de show steelt), de romance tussen de twee en de kwetsbare momentjes werken best goed. Ook leuk om nu de mode van die tijd te zien, en sowieso is het ook best een leuk uitgangspunt.

Alleen heel jammer dat Richard Gere een ontzettend slaapverwekkende rol speelt. Sowieso vind ik hem als acteur al een van de meest gezapige saaie kerels die er zijn, en dan heeft hij in deze film ook nog eens vreselijk saaie scènes met al dat zaken-gedoe. De film is al aan de lange kant, dus er had perfect in geknipt kunnen worden.

3*, had 3,5* kunnen zijn als het iets meer fun en wat minder saai was geweest.

Ik had 'm nog nooit gewaardeerd,

Ik en mijn vrouw hebben 'm destijds in de bios gezien,was toen echt een super film,nu is ie misschien gedateerd maar hij is toch zeker het kijken waard .

Het mooiste in dit stuk vind ik toch die domme advocaat van Gere,

als die een bezoekje brengt aan Roberts in het appartement van Gere

Een beetje lang, maar niet onaardig voor dit soort type films waar ik over het algemeen weinig mee heb.

Vooral Roberts heeft een leuke rol; het is wat lastiger om grip op het personage van Gere te krijgen. De hele omgang met Roberts' personage zet iets bij hem in gang, maar heel diep wordt er niet op ingegaan, al is het resultaat ervan duidelijk. En ondanks dat er wat onenigheden zijn vanwege haar beroep, blijven die minimaal en oppervlakkig. Het is uiteindelijk toch vooral een sprookje en de film komt daar redelijk goed mee weg.

Niet heel erg grappig, maar het heeft wel zo z'n charme, en gelukkig ontbreekt de slapstick die dit soort films vaak kenmerkt grotendeels (ik kan me alleen de escargot herinneren en dat was eigenlijk nog wel leuk gedaan). Maar ook af en toe nogal gezapig, waardoor het dus een beetje aan de lange kant aanvoelt. 2*.

Dit is gewoon een film die af is.

30 jaar oud zeg, 30j geleden ook gezien.

Blijft top.

Schitterend verhaal en meermaals moeten lachen, nog steeds.

Dit is echt nostalgie.

In zijn genre en zeker toen de beste film , sowieso. Zelfs nu na 30 jaren geniet ik er nog heel erg van , de chemie tussen die 2 is van een hoog niveau en ze dragen echt de film naar een hoger niveau.

Bizar dat iemand poste: ik ken Richard Gere niet zo goed, heel bizar omdat de man in veel bekende films heeft meegespeeld, denk maar aan primal fear, an officier and a gentleman, unfaithful, american gigilo, first knight, the jackal met Bruce Willis, runaway bride ook met Julia Roberts en nog een boel andere, die heeft in heel veel goeie films meegespeeld.

Cinderella meets Beauty & The beast meets Pygmalion. Feelgood kerstfilm… met een HOER. haha…

Lekker onzin, natuurlijk en ik geef toe dat mijn tenen zich regelmatig schrap zetten om te gaan krullen, maar die ontspanden zich nog net op tijd, want men maakte het nooit té bont. Hij leert haar manieren, zij opent zijn hart. Allemaal redelijk braaf, wel. (er hadden wel wat meer grappen van het kaliber "hey pops, 50 bucks, 75 and your wife gets to watch." mogen inzitten).

Julia Roberts is zo'n vrouw die zo vanzelfsprekend mooi is, dat je er al bijna niet meer van opkijkt. Er is niet veel aan te ontdekken, en da's jammer. Want ze IS heel mooi en we zouden bijna vergeten dat ze ook verdomd goed kan acteren (zie Erin Brockovich)

Maar echt WOW of verrassend wordt het nergens. Dat ik eigenlijk nog het hardst gelachen heb met een BMW cabrio waar vader en zoontje met twee bakbeesten van draagbare telefoons aan hun oor door de straat reden, zegt genoeg…

Al bij al sympathieke komedie American style met een goede Richard Gere en een briljante Julia Roberts.

Uitgegroeid tot een klassieker waarvan het grote publiek er precies nooit genoeg van krijgt, getuige de vele herhalingen op televisie.

Als ik dan toch een romco met mijn wederhelft moet zien dan is deze wel een goeie.

Uiteraard zitten er heel wat typisch Amerikaanse bedenkelijk heden in, vooral dan als het over vooroordelen en geld gaat, maar is dat niet in alle romcoms? Hier valt het alvast nog heel goed mee.

Het leukste aan deze film vind ik de opmerking die ik ooit las onder een topic "what happens in movie x when watched backwards": pretty women is een film waar een puissant rijke man van zijn elegante vrouw een hoer maakt. Heerlijk!