The Birdcage (1996)

Ik heb redelijk veel gelachen bij deze film.

Toch leuk dat Robin Williams een keer niet het verwijfde type is.

..grappig...vermakelijk.. meer niet.2 sterren

leuke film met een hoop (nette) homo-humor.

Lekker flauw en vermakelijk.

Gewoon een lache film.3.5 ster ook omdat er zeer goed geacteerd wordt.

Leuker dan het origineel

Deze film is echt een giller. Robin als een gay guy, WOOW! Echt ze hadden niemand beter uit kunnen kiezen. Ik moet zeggen dat ik Nathan Lane ook wel aardig vond, maar als je hem een keer in een interview hebt gezien, blijkt het dat hij gewoon zo is. Verder valt het verhaal toch nog even stil vlak voor het einde. Verder vond ik het echt om te lachen, gieren, brullen.

fu ny

Laat me raden... Dat betekent: 'Heel goed'.

Ik vond het origineel toch leuker. Ik begrijp die Amerikanen niet, waarom moet elke leuke Europese film opnieuw gemaakt worden in het Engels, zijn het allemaal analfabeten?

Terwijl ze in dit geval het origineel overtroffen, mijns inziens.

Flauw, flauwer, flauwst...1,5*

Vreemd dat de film toch nooit echt vleugels krijgt - ondanks al dat talent dat echt z'n best staat te doen... Mike Nichols is een heel goeie acteursregisseur, Elaine May is zijn jarenlange maatje op schrijfgebied... Robin Williams, Gene Hackman, Dianne Wiest... allemaal eersteklas.

En toch mist het echte noodzaak of inspiratie. Misschien omdat het een geleend idee is ?

Oneens, Hugo. Een van de leukere comedy's uit Hollywood uit de jaren '90, vind ik. Goed, het is geen Some like it Hot, The Lady Eve of The Apartment, maar het origineel wordt toch maar mooi overtroffen. Goed gecast ook. Typisch zou het geweest zijn om Williams de rol van Williams te geven, maar gelukkig deed men dat niet. Williams speelt uitermate goed en laat Lane de show stelen. Uitermate geslaagd, mijns inziens.

Dat is je volste recht. Er IS ook goed gecast, en ik neem graag aan dat het het origineel overtreft (ken ik niet) - maar ik mis iets wat zich moeilijk onder woorden laat brengen.

In de (aller)leukste comedies ontstaat er gaandeweg een soort losheid en een soort anarchie die alle morele oordelen en zwaarwichtigheid even 'opheft'. Dat is verrukkelijk. Een soort gewichtloosheid bij de kijker, laat ik maar zeggen.

Alles kan, alles mag - zolang de film duurt.

Logica is nauwelijks belangrijk. Kinderlijk gedrag is toegestaan.

Soms werkt die anarchie zelfs ontroerend, gek genoeg. Bij mij althans : het heeft me jaren gekost om het cultureel correcte idee af te schudden dat comedy natuurlijk nooit zo hoog kan stijgen als diepgravende ideeënfilms van Bergman of Tarkovski (die ik wel degelijk hoog aansla). Een goeie comedy waarin alles werkt, ter heilzame bevrijding van de kijker, is misschien een groter wonder dan een geslaagde serieuze film.

Zo. Dat staat er toch maar even. Nu ga ik daar es lang over nadenken.

Laten we vooral het mysterie in tact laten.

Bij de allerleukste comedies kan je niet meer ophouden van het lachen, dan zijn ze voor mij iig geslaagd.

Tja, je hebt komedies (Dumb & Dumber) en je hebt komedies (The Big Lebowski).

En dit is het type comedy waarbij je moet oppassen dat je geen rugklachten overhoud.

Zucht. Dank je Hugo. Je hebt heel mooi mijn passie voor komedies onder woorden gebracht.

Overigens laat ik graag de mythe intact, maar wat betreft The Birdcage (wat ik een hopeloos irritant filmproduct vond) is het probleem misschien dat het zo 'frame'achtig is: de typische homoseksueel met het handje, de geduldige vriend, de (invloed)rijke man en zijn preutse vrouw, de dochter met de grote ogen. Het is bijna te goed (lees: te voorspelbaar) gecast. Het verhaal komt niet los van die types. Komedie moet het natuurlijk vaak hebben van typetjes maar uiteindelijk staan die wel ten dienste van het verhaal, lijkt mij. Nou ja, zoiets. Het is ook al wat jaartjes geleden dat ik deze film zag en ik wilde 'm graag vergeten.

Geweldige film!!!! Vooral Robin Williams en Nathan Lane zijn de sterren van de film als homo koppel. Kijk uit voor je lachspieren! 5.0 dus.

Damn ik dacht vanmorgen vroeg laat ik deze maar weer eens opzetten. Veel leuker dan ik mij kon herinneren. verhoogd naar 3.5 sterren

Voor de derde keer gezien. Blijft toch wel een grappige film, met twee zeer goede hoofdrollen (Armand & Albert). Alhoewel, ik kon er niet om lachen... Desondanks *** welverdiende sneeuwvlokken.

Het heeft even geduurd maar ik heb er weer 1 geschreven

The Birdcage.

De film opent in The Birdcage, de nachtclub van Armand Goldman (Robin Williams). In de eerste vijf minuten krijg je een goede indruk van de familie Goldman. Armand bezit de nachtclub en zijn levenspartner Albert is daar de ster als de lieftallige Starina. Terwijl Albert aan het optreden is komt de zoon van Armand, Val (Dan Futterman) langs om zijn vader te vertellen dat hij gaat trouwen. Val wil trouwen met Barbara Keeley (Calista Flockhart) de dochter van Senator Kevin Keeley (Gene Hackman). De senator die net midden een politiek schandaal terecht is gekomen ziet het niet zitten om een trouwerij te organiseren. Wanneer zijn vrouw, Louise Keeley (Dianne Wiest) voorstelt om het toch te doen, voor zijn imago, stemt hij ermee in. De Keeley’s ontmoeten de Goldman's die zich voordoen als het perfecte gezin. Het verhaal van de film is afgeleid van het franse “La Cage Aux Folles” en verder bewerkt door Elaine May. Wat een leuk, boeiend en hedendaags verhaal oplevert. Er zit veel humor in het verhaal en het opvallende van deze film vond ik de oneliners aan het einde van de scène(s). Het acteerwerk is erg goed en van erg hoog niveau. Ieder personage krijgt van de acteur een boeiend leven en een hele humoristische draai. In vergelijking met het script komen er in de film veel meer grappen aan bod dankzij de acteurs. Om bij de kleinere rollen te beginnen vond ik Calista Flockhart erg weinig aanwezig zelfs in de scènes waarbij ze wel aanwezig was en dat bedoel ik positief omdat dat precies bij haar personage paste dus erg mooi uitgewerkt. Dan Futterman is als Val Goldman eveneens erg weinig aanwezig, heeft weinig scènes, maar weet in die bepaalde scènes wel de aandacht te trekken en houdt zich goed staande tussen Williams en Lane. Hank Azaria geeft een heel sterk staaltje acteerwerk weg wat zeker de aandacht weet te trekken als de huishoudster Agador. Het viel mij op hoe goed en met hoeveel passie hij deze rol speelde. Het kleinste rolletje onder de “bekenden” moest die van Christine Baranski zijn geweest als Val’s moeder. De rollen die ik tot nu toe van haar heb gezien zijn niet zo groot en daar voegt deze dus mooi bij aan. Dan de grote vier waarvan als eerste Dianne Wiest. Ik vond het opvallend dat ondanks dat zij erg weinig tekst of schermtijd had als de andere drie ze zich erg goed staande wist te houden als vrouw tegenover deze drie mannen. (No offense hoor dames maar als je tegenover Lane, Williams en Hackman staat wordt er wel wat van je verwacht vond ik wel tenminste.) En dan weet zij zich heel goed staande te houden. Zij weet met haar humor en haar blikken je te laten lachen op momenten dat je het niet verwacht; bijvoorbeeld tijdens de dood van senator Jackson. Gene Hackman is als Senator Kevin Keeley perfect gecast. Hackman geeft het stukje rust in de film maar is door zijn acties en opmerkingen toch ook een komisch personage in de film. Een leuke draai in het verhaal vond ik dat af en toe Kevin Keeley (Hackman) van zijn vrouw (Wiest) te horen kreeg wat er gedaan ging worden waardoor zij op dat moment de touwtjes in handen had. Dan de twee heren die werkelijk alle lof verdienen en die de reden zijn dat de film zo goed scoorde: Robin Williams en Nathan Lane. Ze zijn werkelijk zo goed en zo geloofwaardig als homokoppel dat je erg aan beide gaat twijfelen: That’s great acting!. Williams heeft een hele juiste keuze gemaakt door de rol van Albert af te slaan en voor te stellen die van Armand te spelen. Wat goed uitkwam voor Lane. Williams is als Armand Goldman heel erg bizar goed en helemaal in zijn element. De humor van Williams kennen we wel maar springt er hier wederom weer uit waardoor je als kijker merkt dat er duidelijk is geïmproviseerd door Williams wat geweldige scènes en oneliners oplevert. De blikken van Williams zijn zeer scherp en houden je bij de film omdat je benieuwd bent naar de reactie van zijn tegenspeler. (Met name in de scène waarin Armand probeert om Albert uit huis te houden terwijl het huis opgeknapt wordt. Als ze toch boven komen en Albert hoort dat hij weg moet, zijn de blikken van Williams heel mooi en tegelijkertijd spannend.) De grote ster van de film is het duo maar de absolute ster is toch echt Nathan Lane als Albert Goldman daar kan niemand om heen. Met zijn loopje, houding, stem en ga zo maar door is hij de perfecte Albert. De meeste humor komt van hem of door hem. Door middel van de kleine bewegingen of gilletjes: “oh my god I pierced the toast!”, lag ik werkelijk dubbel. De regie door Mike Nichols is erg goed hij weet met name de relatie van Armand en Albert erg mooi in beeld te brengen. Met close ups wisselt hij af wat mooi uitkomt in het geheel. De muziek in de film maakt het hele plaatje compleet en past er dus perfect bij. De beste en tevens mooiste scène is het diner van de twee families samen. In deze scène zit heel veel humor, spanning en emotie. Top film! 5*

Sinds wanneer heeft deze film een alternatieve titel?! Is me nog nooit eerder opgevallen...

ik America deed hij het erg goed volgens mij, dus was wel benieuwd. Nou ik heb me echt moeten bedwingen hem niet halverwege af te zetten... BOUT! hier moet je duidelijk een liefhebber van zijn

ik ben een liefhebber van Robin Williams, maar deze had hij wat mij betreft over mogen slaan. 1½*

Met de heerlijke nummer "We are family".

Ik vind dat echt een vre-se-lijk nummer.

Vind ik dan eigenlijk ook een klein minpunt van deze geweldige film.

3*

Vond hem wel lachen, maar dat verwijfde type werd best irritant

Hank Azaria

Geweldige comedy, vind Albert gewellllllllllldig, zijn John Wayne looopje weergaloos. En natuurlijk niet te vergeten de "Guatamalaness' van de hulp. Zelf Hackman is leuk, een van de betere comedies

Wederom gekeken en mijn stem gaat iets omhoog. Zulke leuke humor ! Misschien geen hoogstandje maar toch heel vermakelijk om naar te kijken. De typetjes zijn ook waanzinnig goed neergezet. Meer weet ik er eigenlijk niet over te zeggen.