Giulietta degli Spiriti (1965)

Frisse film.

Fellini zijn eerste kleurenfilm lees ik hier, proficiat dan voor de man. Je eerste keer zo kunnen uitpakken met fris en doordacht kleurgebruik is klasse. Het frisse groen zorgt voor een zomerse sfeer. Verder ook goed camerawerk en frisse locaties.

De doordachtheid komt ook bij de score en geluid terug. Het voegt veel surrealisme toe waar nodig want het blijft een film uit 1965. Voor veel mensen zal het er allemaal misschien allemaal wat knullig uitzien.

Giulietta Masina heeft de grote rol en ze doet het met klasse. De film dragen is geen probleem voor haar en het is ook een zege voor andere acteurs.

Rest nog de minpunten en dat is dan enkel dat ik met sommige scènes niet veel aankon. Die scène bij die spirituele groep met dat oud vrouwtje die voor een geest spreekt vond ik echt een ondermaatse scène op elk gebied. Dan zeiden de droomscènes me veel meer.

Een film die nog veel gedraaid zal worden op mooie zomerdagen.

3,75 zou hier perfect zijn, ik rond het voorlopig naar boven af omwille van de techniek.

****

Typisch zo'n film die hoge waardering krijgt omdat men achter al die wazigheden wel iets heel diepzinnigs zou moeten vinden.

Alleen al omdat die film onder invloed van hallucinerende middelen gemaakt is geeft al aan dat er van echte diepte nauwelijks spraken is.

Fellini heeft een aantal psychologische thema's van de koude grond gepakt en vervolgens alle registers opengetrokken wat betreft kleur, psychedelische stijlmiddelen enzo.

Het is een poging z'n trip zo natuurgetrouw over te brengen op het witte doek.

Voorlopig misschien wel mijn favoriete film van Fellini, dit voornamelijk omwille van de visuele pracht. Het overdonderende kleurenpalet en de shotcomposities zijn van erg hoog niveau en een streling voor het oog van elke rechtgeaarde filmfan. Tevens voelde de film minder chaotisch en druk aan dan andere Fellinifilms als bv. 8 1/2, al was Giulietta degli Spiriti voor mij ook nog grotendeels ongrijpbaar en genoot ik vooral op zintuiglijk vlak en minder op het intellectuele niveau. Vaak zijn dat voor mij dan ook de meest geslaagde filmervaringen, waarbij film écht film kan zijn.

Ik heb zeer genoten van het kijken naar deze film (ook al was de verhaallijn niet 100% aan mij besteed), daarom een voorzichtige 4* en een voorlopige nummer één-positie binnen het oeuvre van Fellini (met nog heel wat films te gaan weliswaar).

4*