Het Leven uit een Dag (2009)

Technisch gezien bij vlagen briljant, al leidt het split screen zo nu en dan ook wel af, doordat je niet weet waar je je aandacht op moet vestigen. Wel erg mooi, wanneer de twee beelden met elkaar in contrast staan of juist met elkaar in één lijn -soms letterlijk- liggen.

Inhoudelijk gezien schort er nog wel het één en ander aan. Het was mooier geweest als de twee elkaar vaker écht waren misgelopen, al had ik wellicht liever de verhaallijn van het boek interessanter gevonden. Dit einde was wel lekker, maar het boek liet je met een wranger gevoel achter...

3*

De eerste drie kwartier waarin de wereld waarin alles in één dag gebeurt keihard door je strot worden geduwd waren absoluut geweldig en behoorden tot de mooiste van afgelopen filmfestival. Met het splitscreen principe zelf had ik weinig problemen en ik stoorde me er niet echt aan maar vanaf dit moment zakt het verhaal helaas enorm in. Bovendien vraag ik me af wat de toegevoegde waarde van dit trucje is aangezien de aandacht van de kijker toch gestuurd wordt waardoor er telkens één helft van het scherm er nogal levenloos bij hangt. Ik had het vele malen mooier gevonden als de film gewoon die ene dag had gevolgd en al het herkenbare in vlot tempo (net als in het begin) had volgehouden. Nu worden we nogal wrang achtergelaten met een weinig passend einde. Het Leven Uit Een Dag is een uitstekende film maar had veel meer potentie.

Het is eeuwig zonde dat dat eerste, debiele half uur er aan zit. Deze film kent namelijk qua verhaal ongekend veel problemen. Deze problemen liggen vooral in het feit dat het leven uit een dag bestaat. Dit wordt niet verder uitgewerkt dan dat er iemand zegt: 'Het leven bestaat uit 1 dag' en denkt: 'zoek het verder maar uit, wij gaan een ander verhaal vertellen.' Het hele feit dat het leven uit 1 dag bestaat roept alleen maar vragen op. Deze vragen worden dan ook nergens beantwoord. Op deze manier kom je in het begin nergens in de film. Nergens. Dan zal daar vast wel een achter liggende gedachten achter zitten. Dat gaat vast heel diep en is bovendien ook heel mooi. Maar is dat zo? Ik heb geen idee, want ik denk alleen maar, Hoe kan een volwassene (die maar een halve dag volwassen is) bijvoorbeeld een auto maken, of de euro introduceren (want ja, ook in de andere dimensie betalen ze met euro's.) Ik zag er niets diepers in, achter of waar dit zich dan ook mag bevinden.

Dit is jammer, omdat dit maar een half uurtje in beslag neemt. Dan denk ik, of plak er een half uur voor zodat je een betere uitleg kunt geven over het leven in 1 dag, óf pleur dat hele eerste half uur, inclusief gezever of het plegen van de moord, zo de kliko in. Want het resterende uur is namelijk niet verkeerd. Oke, dat verfuckte splitscreen haalt een groot aantal procent van je meeleef- en/of inbeeldingsvermogen weg, maar het steekt allemaal prima in elkaar. De acteer prestaties zijn erg sterk en zowel het camera werk als de montage zijn zeer goed. Het verhaal is vanaf 'de echte wereld' aka 'de hel' prima te volgen en heeft uiteindelijk veel vermaak en het nodige drama te bieden. Hoewel je door het debiele eerste half uur (welke gek heeft dit verzonnen?) en de splitscreen (welke gek heeft dit verzonnen?) je niet een erg goede film gezien hebt. Misschien moet er eens een hartig woordje gesproken worden met de regisseur, die te 'uniek, kunstzinnig of apart' wilt zijn?

Ik keek erg uit naar de film. De insteek was er namelijk wel. Het had potentie, maar doet lijden onder het feit dat uitwerking op met name het scenario gebied onwijs te kort komt. Had ik al verteld dat het eerste half uur debiel is?

Mooie film met, voor Hagenaars, veel herkenbare locaties.

Het verschil tussen hemel en hel is bijzonder.

Hemel of hel is afhankelijk van welke kant je er tegen aan kijkt.

Fantasie!

Zo, dan hoeven we nu niet meer in te gaan op al het belachelijke commentaar waarin getornt wordt aan het uitgangspunt van deze film.

Mark de Cloe is een held! Het eerste half uur waarin een stel jongeren een aantal dingen voor het eerst ( en het laatst?! ) in hun leven beleven wordt uitgedragen dankzij veel beeldtaal. De verwondering op ieders gezicht tijdens het doorlopen van bepaalde stadia in een mensenleven is immens! Mark de Cloe is geen stilist ala Jeunet, maar weet op visueel gebied gemakkelijk te overtuigen.

Als de 2 hoofdpersonages in een splitscreenwereld belanden weet De Cloe feilloos het juiste ritme te vinden. De splitscreenbeelden zijn perfect op elkaar afgestemd qua compositie en qua kleur. Daarnaast versterken de splitscreenbeelden het gevoel van 2 mensen die zielsveel van elkaar houden, maar noodgedwongen niet bij elkaar kunnen zijn.

Het Leven uit een Dag is een oprecht mooie ode aan de liefde. De film predikt nergens uitleggerig te willen zijn en neemt de wereld zoals hij is door nimmer te tornen aan het uitgangspunt. Dat sommige personages inzicht geven in bepaalde werelden was in die zin dan ook niet storend.

Het taalgebruik in deze film is poëtisch bedoeld. Het was dan ook jammer dat hoofdrolspeler Matthijs van de Sande Bakhuyzen enkele keren opzichtig liep te vloeken.

Verder wil ik nog even vermelden dat ik na het aanschouwen van deze film snel op zoek ben gegaan naar Boy meets Girl Stories, een speelse voorbode van deze langspeelfilm. Een dikke 4*

Volgens mij hebben ze dit product ook in een dag gemaakt...

Uit dit verhaal - ook al is het te krankzinnig - hadden ze veel meer kunnen halen. Ongelooflijk dat iemand als Lois de Jong een rol aangeboden krijgt, want alles wat ze fout kan doen, doet ze fout. Ze heeft geen greintje talent, en ook Matthijs van de Sande Bakhuyzen bakt er bijzonder weinig van, waardoor alle scenes die er toe moeten doen - aangezweept met opgeblazen muziek - enorm nep aanvoelen.

Het had best mooi kunnen zijn, maar Mark de Cloe maakt er een rotzooitje van. A.F.Th. van der Heijden kan nooit blij geweest zijn met deze film.

Film overigens net gezien en viel jammer genoeg nogal tegen. Het idee was goed maar werd in het eerst gedeelte erg slecht uitgewerkt. Daarna werd het een standaard film vertolkt door 2 zeer matig acterende personages dat naar een voorspelbaar einde toewerkt.

Visueel was het wel redelijk en de muziek was ook aardig.

2,5*

Een film met een wel heel bijzonder en opmerkelijk verhaal. Je moet wel heel erg veel inlevingsvermogen en verbeeldingskracht hebben om er in mee te kunnen gaan, Het ontgaat mij misschien maar als ze in een wereld leven waarin je maar 1 keer met een geliefde mag zijn, waarom waren de ouders van Benny en Gini dan wel nog bij elkaar? Als het leven maar een dag duurt hoe komt het dat mensen kinderen hebben en dat soort dingen..... Het is vast een verhaal waarbij je helemaal niet na moet denken maar ik vond het toch tè bizar en warrig allemaal.

Het gedeelte waarbij je het verhaal van Ginni en Benny in een opsplitst beeld zag vond ik wel knap gedaan. Tygo Gernandt vond ik zijn rol best redelijk neerzetten. Zijn beetje overdreven manier van acteren vond ik wel bij de film passen.

Als je een dergelijk expirimenteel en wazig verhaal neerzet kan je daar beter een heleboel mooie shots en heel sterk acteerwerk neerzetten en dat miste ik wel. Het was allemaal wel redelijk maar het bleef wel behoorlijk op de vlakte.

Soms heb je van die films die zo verschrikkelijk slecht zijn dat je er geen woorden voor hebt. Het leven uit een dag is daar een goed voorbeeld van. Zelden een film gezien die zo verschrikkelijk pretentieus en kitcherig is als deze. Nu ben ik sowieso al geen fan van AftH en ik heb het boek waar deze film op is gebaseerd ook niet gelezen maar naar het zien van dit gedrocht komt daar ook geen verandering in. Laat ik hier verder kort over zijn: alles aan deze film is zwaar ondermaats en roept grote ergernis op.

Deze mag van mij met stip naar de top 5 van de flop 100.

Aardig filmpje voor tussendoor. Matthijs vind ik altijd wel een sympathieke gozer, Lois nog nooit gezien maar irriteerde wel op het begin, des de film vordert, des te leuker of... ehm... normaler ze word. Totaan het splitscreen was het een rampzalig stuk film, erg slechte dialogen, heel slecht acteerwerk en zeer snel komt het verhaal op gang (wat in tegenstelling tot het andere deel van de film, nogal raar overkomt). Gelukkig zag ik nog enig herstel in de film en kreeg het een soort artistieke houding wat mij wel beviel. Ze hebben het in ieder geval leuk geprobeerd, wat bij mij nog redelijk goed overkwam. 3 sterren

Verre van perfect maar wel heel interessant. Eigenlijk zoals het boek ook was (al is het heel wat dagen geleden dat ik dat las, ik schat zo'n 6000).

De Cloe barst van het talent en laat mooie en soms ontroerende dingen zien, maar wil soms iets te graag. Lijkt soms een beetje onzeker. De film zit iets te vol met iets te dominante muziek, de splitscreens zijn soms net iets te perfect, de emoties worden nog net wat te vaak uitgesproken terwijl ze ook te zien zijn.

Buiten die kritiek is Het leven Uit Een Dag erg boeiend, gedurfd (en dit keer echt eens vrij onnederlands) en bij vlagen heel erg mooi. Boy Meets Girli Stories destijds gemist, maar van De Cloe wil ik nu wel meer gaan zien (Shocking Blue trekt me wel). Iets losser, misschien nog wat minder plot en iets meer ervaring misschien, maar met dezelfde lef en originaliteit en er zit nog iets mooiers in 'm.

3.5*

Wel een redelijke Nederlandse film die wel op vele momenten mier en mier zoet is. Maar de montage en het idee zijn wel erg mooi. Met hier en daar potentiele sf-elementjes. En let op: waneer Bennie en Gini in de "hel" terechtkomen, krijgen we de rest van de film in splitscreen te zien. Zowel het leven van Bennie als het leven van Gini. Opzich is dit natuurlijk weer de zoveelste Nederlandse liefdesfilm in alweer een ander jasje maar toch weten de vele montages en elementjes (die soms zelfs een beetje aan Noe doen denken) de film nog wel eens uit het drijfzand te trekken. De personages spelen best ok en de "hel" (wat eigenlijk gewoon de wereld is waarin wij leven) is wel erg pessimistisch neergezet. Ook de bijrol van Tygo is bijzonder. Zou overgens wel leuk zijn als je in een korte tijd een straaljagerpiloot kan worden of een auto kan besturen, lees hemel.

Opzich een geslaagde romantiekfilm met fijne elementjes.

3,5*

Een matige verfilming van het boek, zowel in acteerwerk als verhaal.

Waar in het boek totaal onvermeld blijft waar Gini is na hun executie, verhaalt de film hier wel over. De split-screen weergave van beide levens vond ik niet storend; zelfs wel mooi. Zo bleef het lang onduidelijk of ze zich in dezelfde wereld bevonden of niet, of ze beide wel in de hel terechtgekomen waren. Maar ook hier viel meer uit te halen: het verschil tussen beide werelden: hemel en hel had bijvoorbeeld naar het einde toe steeds duidelijker kunnen kunnen worden. In plaats van scènes waarin ze elkaar net mislopen oneindig te herhalen, hadden ze zich steeds wat meer kunnen differentiëren. Maar dat zou met het bewerkte einde natuurlijk niet passen.

Het einde dus. Het boek heeft het over een lichtflits tijdens een onweersbui waarin Benny Gini nog 1x denkt terug te zien; de film doet alsof het allemaal weer goedkomt. Geen vuiltje aan de lucht. Dat maakte het boek mijns inziens juist in 1 klap alsnog de moeite waard, na de daarin eindeloos herhaalde seksscènes. (hoewel die in de film juist wél enige toegevoegde waarde lijken te hebben)

Mja. 1*

Wat een boutfilm. Wist me nou werkelijk niet te interesseren. Achterlijke personages, rare handelingen, zweefkees gedoe. Niks voor mij. Matthijs ging nog enigszins, maar Lois.. wat een verschrikking! Dat meisje haar acteerwerk was werkelijk zwaar beneden de maat.

Ik had op voorhand kunnen weten dat het me niet zou bekoren. De manier van filmen was wel interessant, beide 'werelden' naast elkaar in beeld gebracht, maar verder niet boeiend genoeg.

Na dik veertig minuten begin je in een cirkel terecht te komen, veelal hetzelfde. Wazig, warrig, en te dramatisch. Die muziek erbij ook telkens, dat werkte me zo op mijn zenuwen, dat dik aangezette gezwam in mijn oren telkens, ga toch weg.

Leuk geprobeerd, maar helaas. Met overtuigender acteerwerk was het mijn inziens beter geweest en had het meer potentie gehad.

Redelijke film waarin het leven maar uit één dag bestaat. Een origineel liefdesverhaal waarbij de aanpak tijdens het tweede gedeelte (de zoektocht van twee geliefden naar elkaar) gedurfd is. Deze is namelijk geheel in split-screen. Op zich allemaal wel goed en ook mooi uitgewerkt, maar beiden gedeeltes worden naar het einde toe wel wat eentonig.

Ik vind de film zeer slecht. Vooral de vrouwelijke hoofdrolspeelster is erg saai en is geen lust voor het oog. Ook zeer langdradig. Heel jammer. Ik weet nu wel, eerder ook, dat ik hier op aarde geniet. Iedere dag.

Ja, de uitwerking van het verhaal kent teveel losse eindjes.

En ja, te vaak waren de acteerprestaties behoorlijk onder niveau.

Maar tegelijkertijd heb ik naar een gedurfde film gekeken.

En hoewel de interactie tussen beide hoofdrolspelers nog meer diepgang had kunnen krijgen,

toch werd je door de opzet en de muziek meegenomen in het verlangen.

Gewaagd, intens, met de nodige schoonheidsfoutjes: * 3,5

Het boek heb ik (nog) niet gelezen, maar de film vind ik bijzonder. Ik vind het zo mooi, dromerig, artistiek en poëtisch. Het split screen maakt het specialer, de dialogen vind ik goed, en het acteerwerk eveneens. Leuk om de opname locaties in Den Haag te herkennen. Ik ben het duidelijk niet eens met de lage scores, want dit kon mij erg bekoren, het heeft mij geraakt en veel indruk op mij gemaakt. Daarom een 9. 4,5*

Buitengewoon idee wordt sterk uitgewerkt in deze fantasievolle film. Benny lepelt zijn teksten op alsof hij ze van blad opleest en dat geeft tezamen met andere elementen een dromerige sfeer aan deze film. Mooie camerabeelden met soms prachtige onscherpte in mooie kleuren afgewerkt. De splitscreen, sounddesign en muziek geven de film een geheel eigen karakter; uniek in de Nederlandse filmgeschiedenis. Ik ben erg blij dat ik deze film heb gezien.