Geheimnisse einer Seele (1926)

Freuds psychoanalyse [kijken naar het onderbewuste, hoofdzakelijk dromen en interpretatie daarvan] vierde hoogtij in de jaren 20, niet alleen in de wetenschap, maar ook in de kunst. Het surrealisme kwam op.

Pabsts Geheimnisse einer Seele combineert de wetenschap en de kunst, dat maakt het al uniek. De gekunstelde droomsequenties zijn sterk surrealistisch, terwijl een dokter alle aspecten gaat uitleggen, zodat meneer 'genezen' verklaard kan worden. Geheimnisse einer Seele is te zien als een lange reclame-spot, dat anno 2008 weinig stof zal laten opwaaien. De dromen zijn om van te smullen.

De psychoanalyse / surrealistische droom kwam nog wel een aantal keren voor in de cinema. Meest bekend zijn wel Spellbound van Hitchcock (20 jaar later) en Wilde Aardbeien van Bergman (meer dan 30 jaar later).

Een mindere Pabst dit. Op zich wel interessant om te zien dat destijds zoveel verwacht werd van de psychoanalyse, althans volgens deze film. Een droom, ja die kunnen we tegenwoordig perfect analyseren, vertel maar. Ook grappig, het moment dat de patiënt een mes pakt en op zijn denkbeeldige vrouw insteekt is het signaal dat hij is genezen. Misschien was die angst om messen aan te raken zo gek nog niet? Het einde suggereert dat niet alleen de psychische problemen werden opgelost dankzij Freud's leer, maar ook de onvervulde kinderwens.

De droomsequentie is wel knap gemaakt, verder was het toch een beetje een saaie bedoening, met gelukkig een genadige speelduur.