Recount (2008)

Erg boeiende film, knap hoe de spanning wordt opgebouwd terwijl je al weet hoe het afloopt. Leuk beeld van de bizarre discussies over al dan niet compleet doorgedrukte perforatie en brieven zonder datumstempel. Van Bush en Gore zie je alleen af en toe een rug, afgewisseld met echte CNN beelden uit de tijd krijgt het allemaal een erg authentiek sfeertje.

Van de reeks topacteurs is vooral Dern geweldig als Katherine Harris.

Een HBO-film over een waargebeurde politieke gebeurtenis.

Dan moet je wel een zeer grote plaat voor je kop hebben als je een cinematografisch hoogstandje of een vernieuwende arthouse-film verwacht.

De film doet precies wat al dat soort HBO-films doen, namelijk een zeer degelijke en vakkundige weergave geven, ondersteund door een hele resem topacteurs.

Echt heel veel nieuws is deze gebeurtenis natuurlijk niet (details daargelaten) maar toch zeker wel interessant en soms verbijsterend.

Controversiële thema's boeien me altijd wel en ook deze boeit.

Een groot politiek schandaal wordt in Recount goed op een rijtje gezet. In 2000 was ik pas 9 en dat is een beetje jong om dit allemaal op de voet te volgen maar volgen kon ik wel, zeer goede achtergrond informatie dus. En ik blijf erbij dat Al Gore de winnaar was als alles eerlijk was verlopen.

De cast doet het goed en niemand is slecht te noemen maar echt sublieme rollen zijn er ook niet bij.

Leuk als het thema je boeit anders laat je deze maar links liggen.

3,5*

Bijzonder leuk filmpje dat ondanks de al bekende afloop toch bijzonder spannend blijft. Kevin Spacey blijft altijd een prettige acteur om aan het werk te zien en ook de rest van de cast is goed op dreef. Wel een film die overduidelijk door een democraat gemaakt is maar dat mag de pret niet drukken.

4*

Geinig dat deze film geschreven is door die fantastische beroepsloser in Buffy the Vampire Slayer. Ongelooflijk goed geschreven trouwens, waarbij hij vooral een vreselijk plezier moet hebben gehad in het schrijven van het karakter en handelen van Katherine Harris, die het meest een karikatuur is, maar toch interessant blijft dankzij Laura Dern. Ook Ed Begley en Denis Leary maken een feestje van hun karakters, en Tom Wilkinson had natuurlijk allang een of andere oscar moeten krijgen.

Knap om zo'n ingewikkeld steekspel zo duidelijk neer te zetten. Uiteraard met vele gechargeerde momenten en karakters, maar toch weet het geloofwaardig, en uiterst vermakelijk, te blijven. Het oog voor detail, zoals het inzoomen op hoe zo'n foutief stembiljet er nu eigenlijk uitziet en waarom het verwarrend is, heeft een grote toevoegende waarde, en zorgt dat je erbij betrokken blijft, dat het geen abstract gevecht wordt, maar dat je snapt dat het daadwerkelijk om de keuzes van mensen gaat wier stem vervolgens ontnomen wordt.

Het blijft verbijsterend dat het Hooggerechtshof destijds een eenmalige uitspraak heeft durven doen. Volgens Jeffrey Toobin (consultant voor de film) is dat een van de redenen dat David Souter het geloof verloor in zijn mederechters (specifiek de vijf die het hertellen afgelastten en aldus tegen het recht van de kiezer stemden), aldus zijn boek The Nine. Overigens is het net zo verbijsterend dat zo veel kiesdistricten, vooral arme, democratische, slecht functionerende stemmachines toegewezen werden. Dat mag de democraten verweten worden, dat ze daar niet scherper op waren en zijn. In die zin mag er wel gezegd worden dat ze het deels aan zichzelf te danken hebben, maar dan nog: daar heeft de kiezer geen boodschap aan, en zoals advocaat Boies het terecht verwoordde in zijn pleidoor voor het Hooggerechtshof: de intentie van de kiezer moet uiteindelijk het enige zijn dat telt.

Nog klein dingetje: waarom heeft justice Stevens in het individuele fragment (waar hij zijn dissent voorleest) geen strikje om? Stevens heeft al-tijd een strikje om...

Ik herinner mij nog dat ik in november en december 2000 's avonds laat samen met mijn zoon ieder avond tot halverwege de nacht via CNN de ontwikkelingen in Florida probeerde te volgen. Wij vonden dat destijds beide superspannend.

Iets van die spanning is nog wel terug te vinden in de film, maar omdat de afloop bekend is, is het toch een stuk minder dan de werkelijkheid van toen. Niettemin een goede film met een topcast. Maar, zoals gezegd, je weet vooraf al hoe het verhaal eindigt en dat is best jammer.

Uitstekende film over de betwiste uitslag van de Amerikaanse Presidentsverkiezing in 2000. Boeiend en leuk om te zien hoe beiden partijen de wetten verschillend interpreteren naar hun eigen belang, en hoe de verantwoordelijkheden iedere keer worden afgeschoven. Soms zakt de film wat in omdat de gebeurtenissen wat in herhaling vallen. Verder een prima cast.

Zelden een film gezien gebaseerd op ware gebeurtenissen en personages met zulke bordkartonnen karakters, gevoed door abominabel acteerwerk. En als je een politieke film onderhoudend wilt maken doe het dan op een manier die uitgaat van enige intelligentie bij de kijker (bv JFK van Oliver Stone of Munich van Steven Spielberg).

Zie deze recensie voor een heldere uiteeenzetting van dit misbaksel:

Recount | TV Review | Slant Magazine - slantmagazine.com

Intrigerende HBO-film met een eersteklas cast over de roemruchte amerikaanse verkiezingen van 2000. In de staat Florida ging destijds heel veel fout, waarna duizenden stemmen opnieuw geteld moesten worden, met alle gevolgen van dien. De sympathie van de filmmakers ligt duidelijk bij de democraten; de republikeinen komen er weer eens bekaaid af, vooral door de maffe rol van Laura Dern. Qua dialogen en politiek gekonkel zeer de moeite waard, al stelt de film op visueel vlak niet zo veel voor en had één en ander nog wel wat strakker gemonteerd kunnen worden. Regisseur Jay Roach maakte hierna nog een politiek geladen film voor HBO, het sterke (en vaak hilarische) Game Change.