Tyson (2008)

Geregisseerd door Mike Tyson.

Oh nee, toch niet. Ondanks dat Mike wel erg goed uit de verf komt in deze docu zat er schijnbaar iemand anders op de regiestoel. En dat moet je maar even weten. Serieuze misstappen worden namelijk nogal afgedaan met het feit dat Mike vindt dat hij blackouts had of bang was voor vernedering. Dit laatste omdat een buurtjongen zijn bril had afgepakt toen hij nog een klein jongetje was.

Je hoeft geen psychologie te hebben gestudeerd om te zien dat Tyson nog steeds de weg kwijt is. Een nooit gediagnosticeerde stoornis in combi met zijn junkgewoonten hebben een hoger realiteitsgehalte wanneer we het hebben over de achterbuurtjongen die miljonair werd.

Wat je ook van Tyson vindt, deze docu is erg eenzijdig belicht. Er wordt vrijwel niemand anders aan het woord gelaten dan de ex-boxer zelf. En echt goede vragen stellen is de interviewer schijnbaar niet gelukt. Ook de bokspartijen komen vluchtig en slecht in beeld gebracht aan bod. Als het dan echt een pro-Mike filmpje moet zijn, belicht de kopstoten van Holyfield dan wat beter. Wel eens van zoom en slowmotion gehoord?

Helemaal een gemiste kans is dat er nergens inhoudelijk wordt ingegaan op het drugsgebruik. Zo doen de Nederlandse ondertitels ons geloven dat Mike een jointje rookte na het bijt-incident met Holyfield, maar hij zegt alleen dat hij high werd, niet waarvan. De vertalers geven hun eigen interpretatie. Gezien het feit dat hij aan het begin van de docu verteld dat hij op jonge leeftijd al wiet en coke kocht bij een dealer die hij later zou beroven, was ik wel erg benieuwd naar een vraag omtrent hardrugs. Wat en hoeveel?

Kortom, de film laat meer vragen achter dan een goede documentaire zou moeten betamen.

Jammer, want zelfs een man als Tyson had beter verdiend.

Op zich wel aardige docu. Niet erg verrassend verder, je ziet zo'n beetje wat je altijd over hem gezien en gelezen hebt: een beetje een sullige kerel, niet al te snugger die vaak met de verkeerde mensen omging en tegen zijn eigen demonen strijdt.

Het gaat verder allemaal niet veel dieper. Tyson wil het 1 en ander voor zichzelf goedpraten, maar dat lukt allemaal niet zo goed.

Wat wel mooi is zijn de beelden van de oude Tyson. . Wat een bokser was hij toch, geweldig wat een power.

Aardige documentaire waarin de controversiele bokser Mike Tyson over zichzelf en over zijn leven praat. Het is al snel duidelijk dat zijn leven vele hoge ups en lage downs kent. Maar jammer genoeg blijft Tyson vrij opervlakkig over de downs en laat hij veel in het midden. En ook al is het een nogal eenzijdige kijk op zijn leven (Tyson is de enige die aan het woord is), blijft het toch redelijk boeiend.

Tyson over Tyson. Ergens wel logisch, want onderweg geeft Iron Mike aan dat hij geen mens vertrouwt en niemand hem echt kent. Misschien geldt het ook wel voor de man zelf. Na het zien van de docu ben je in ieder geval niet veel wijzer. De woelige jaren worden gepareerd met inkoppertjes, pogingen om wat meer duiding en dergelijke te geven, komen niet erg ver. Een soort oppervlakkige openhartigheid.

Erg diep wordt er dus niet gegraven. Leven en carrière zijn gelukkig sappig genoeg om het draaiende te houden, maar net had allemaal ook wel wat levendiger gekund. Zo zijn de split screens wel erg pover en dan is het een kleine verademing wanneer er geschakeld wordt naar footage van binnen en buiten de ring. De meest beladen woorden zijn te horen na zijn laatste partij. Het zijn archiefbeelden..

Opmerkelijk saaie documentaire over Mike Tyson die in mijns inziens ingestudeerde zinnen zijn verhaal doet. Een half uurtje youtuben met Mike Tyson in de zoekbalk levert meer vertier en verdieping.