Sauna (2008)

De sfeer is inderdaad erg sterk, maar die wordt grotendeels teniet gedaan door het rommelige en weinig interessante script. Jammer, want het einde vond ik echt heel erg sterk. Wat een fantastisch design van dat ding in de sauna.
2,5*

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Sauna (2008, Antti-Jussi Annila) - dvd recensie - cultmoviesreviewed.com

Wat een vreselijke saaie film. Met een ontzettend 'vaag' verhaal. Totaal niet de moeite waard om te kijken. De natuur opnames zijn nog wel mooi, maar daarvoor ga je een film niet alleen kijken. Het zal wel weer in de kunstenaarswereld een goede 'art' film zijn, maar ik vond de film helemaal niks.

Sauna, een voor mij totaal onbekende film van een voor mij onbekende regisseur. Het verhaal zag er op het eerste gezicht uit als zoveel films in het horrorgenre. Dit blijkt toch niet zo te zijn. De uitwerking van het verhaal is onderscheidend ten opzichte van vele andere films in dit genre. Dat vind ik een sterk punt, ondanks ik het niet een sterke uitwerking vind. Het deed niets met me. De film moet het voor een groot deel hebben van de omgeving en de fijne beelden in de bossen. Een omgeving die altijd werkt in het horrorgenre en ook in Sauna werkt het als een toegevoegde waarde. Kortom; redelijke film als je van het genre houd, 2,5*.

Erg interessante film met een zeer goede, grimmige sfeer met bijbehorende setting en echt uitstekend acteerwerk van Virtanen.

Alleen zijn er niet echt grootste ontwikkelingen te bespeuren met uitzondering op het sterke eind na dan.

Dit is echt zo een film die je moet beleven zonder al te veel voorkennis.

3,5 Sterren.

Wat een dubbel gevoel bij deze film.De setting is lekker creepy en de sfeer heerlijk naargeestig.Het verhaal had wat beter uitgewerkt kunnen worden want het is af en toe niet te volgen.De sauna is fenomenaal net als het einde maar daarentegen snap ik daar niet veel van.Iemand een verklaarbare suggestie?

Al dat geneuzel over de locatie. Een horrorfilm moet je toch wel een beetje de stuipen op het lijf jagen en dat deed Sauna geen seconde. Het verhaal stelde maar weinig voor en al snel zat ik meer de klok dan de film in de gaten te houden. Het enige leuke aan Sauna is de Finse humor die je soms voor de kiezen krijgt. De keren dat de Russische soldaat het moet ontgelden, deden me erg glimlachen. Misschien had de ontknoping nog iets cools, maar dat heb ik vanuit mijn ooghoeken niet gezien. Veel Finse herfstlandschappen en deprimerende hutten, maar weinig soeps.

Twee maal in één week gezien, met veel vragen blijven zitten, alle message boards van IMDb doorgespit, en daarna waren niet alleen mijn oude vragen lang niet allemaal beantwoord maar waren er ook nog eens nieuwe onduidelijkheden gerezen. En toch doet dat niets af aan mijn waardering van deze film: plot, camerawerk, spel (met die bijzonder intense en enge Ville Virtanen voorop), algemene sfeer en de manier waarop de film steeds meer doordesemd raakt met een gevoel van ongedelgde schuld en bijbehorend onheil op til geeft er toch een urgentie aan waar de hermetische vorm in het geheel niets aan afdoet. Ik zou best graag een aantal vragen beantwoord zien, maar op de een of andere manier kan ik toch ook heel goed leven met de film zoals die er nu is.

Mooi begin, het trok mij direct het verhaal in. Donkere gure dagen in het gure Finland. Een vreemd begin, dat wel. Het onherbergzaam maar mooi gebied wordt goed in beeld gebracht en de soundtrack bouwt flink mee aan de duistere sfeer van paranoia. Al snel krijg je door dat men een geweten meesleurt waar ze flink last van hebben.

Waar gaat het nu allemaal heen en waarom? Dat zijn de vragen die meteen rijzen. Onze ijskoude hoofdrolspeler is een Russenhater en laat dat duidelijk merken aan zijn metgezellen. Langzaam maar zeker komt er meer en meer onheil op hun pad en voortekenen zijn her en der.

Een soort roadtrip is het geworden, de prent is zuinig in het uitdelen van actie en horror. Na een kleine half uur komen we wat meer te weten over het hoe en waarom. Daar is dan ook het onderwerp van de film te vinden; de sauna in the middle of nowhere, het midden van het uitgestrekt moeras. Vlakbij is een dorp gelegen met geheimzinnige af/herkomst. Hier begint de ellende pas echt. Langzaam wordt het allemaal duidelijk, ja geweldig wat voor opbouwend karakter de film kent. Je mag dan ook echt niks missen van het script, alles steekt in elkaar en staat in verband. Sterk is een woord waar ik het mee wil bestempelen.

Een film waarbij perceptie, de kijk op zaken, duidelijk centraal staat. De bril als kijkglas staat symbool voor die perceptie, het verschil tussen een helder beeld of vertroebeld. Is iets er nou wel of niet. Daarnaast behandeld de film absolutie en vergelding voor gedane zaken.

Prachtig camerawerk met een sterke regie geeft een goede grimmige sfeer weer. Het sterke acteerwerk voelt de film geweldig aan. Daarnaast is het de soundtrack die de punten op de i zet, geweldig allemaal hoe alles elkaar aanvoelt, aanvult en simpelweg versterkt. Dat het geen gore en echte horror bevat blijkt me koud te laten want de film is een trekpleister in sfeer. Het bezit een zuigende kracht en laat je niet los. Ook is het aardig origineel waar de prent natuurlijk ook punten mee scoort.

Al met al een heerlijk werkje die ik zonder aarzelen 3.5** toebedeel en op een schaal van tien een dikke 7.5 waard. Misschien wordt dat bij een herziening nog wel eens 4**. Deze gaat nog vele malen uitgezonden worden op mijn tv.

Prachtig die alternatieve titel, bijna beter dan het origineel.

Lekker filmpje.

Valt een beetje in hetzelfde straatje als Valhalla Rising en Black Death. Gestileerde groezeligheid, mistige contreien, en een schare aan ongeschoren barbaren met norse tronie. En ook hier levert het een extreem sfeervolle film op, met als enige echte manco dat het - naast het ronduit sensationele einde - een beetje ontbeert aan stevige uitschieters.

Verder een bijzonder interessant werkje. Visueel erg sterk, al wordt een groot deel van de sfeer hoofdzakelijk uit de smoezelige omgevingen gepuurd. Vooral die 'sauna' zelf is een heerlijk sinistere vondst. De duistere soundtrack weerspiegelt dit alles uitstekend, en de knalprestatie van Virtanen maakt de film als geheel nog krachtiger.

Maarja, geef iets het predicaat 'horror', en voor je het weet komen de kijkers azende op een hoop sappig horrorvertier uit alle hoeken en gaatjes gekropen. Vandaar vermoedelijk het bezopen gemiddelde; de film verdient echt beter dan een karige 2,63. Het cijfer op IMDb is dan al een stuk representatiever voor de kwaliteit.

Anyway; volop van genoten, deze Sauna, mijn eerste Finse film overigens. Ruime 3,5*.

Wel fijn, maar dit soort films werken het sterkst als het ook strak is uitgevoerd. Grotendeels slaagt Annila hierin, maar ik werd steeds door allerlei (bedoelde?) anachronismen uit de film gehaald. De film speelt in 1595, maar er waren meerdere dingen die daar niet bij pasten, zoals de bril (met veren), het kompas met glas, de fakkels etc. dat hoef je niet eens na te zoeken, dat voel je zo al aan. Beetje spijkers op laag water zoeken wellicht, maar het kwam op mij nogal goedkoop over. Verder wel mooi strak - al vond ik het einde niet zo passen - mystiek had mij beter gepast.

Een film die door sommigen aan de kant wordt gelegd vanwege de taal. Gelukkig hebben wij dat niet gedaan en om eerlijk te zijn, hij viel absoluut niet tegen.

Voor liefhebbers van horror, een mooie film!

Alternatieve titel van "Evil Rising" toegevoegd.

Geen idee waar ik naar heb zitten kijken. Ook geen idee wat ik er van vond. Ga hier ook geen waardering voor geven, of misschien toch. Deze film kruipt wel onder je huid. Maar horror zou ik dit toch niet willen noemen. Mystery is een betere genre aanduiding denk ik, al is het niet zo belangrijk. Die bril (met veren) kan inderdaad niet, al bestond een bril toen al wel.

Natuurlijk wel ijzersterk acteerwerk van Ville Virtanen en prachtig camarawerk van een schitterende natuur. Verder laat deze film je natuurlijk wel met heel veel vragen achter. Maar de vraag is, of dat zo erg is. Heb desondanks geboeid zitten kijken. Is zeker geen alledaagse film.

Hmm, een film die mij vooral een tweeledige gevoel gaf. Enerzijds zijn er fantastische, sombere beelden, van een groep mannen die aan het eind van de Russisch-Zweedse oorlog in 1595 de nieuwe grenzen vaststellen. Grandioze niet alledaagse setting, dat was zeker een pluspunt. Daarnaast hield het plot mij tot het einde gefascineerd. Anderzijds was de film ook frustrerend, meerdere keren worden er beelden getoond waarbij je denk dat ze ergens naartoe leiden, maar dat gebeurt dan niet. En sommige dingen die in de film gebeuren, gaven me een sterk gevoel dat ik ergens iets miste. Niet dat dingen nu uit het niets kwamen, maar meer uit het gevoel dat de film lijkt te berusten op een achtergrond met basisaannames die ik niet ken of deelde. Dit ging ten kosten van de spanning. Tja, en dan komt het einde voor mij als kijker ook niet echt hard aan. De film geef ik dus het voordeel van mijn twijfel!

Sauna is stilistisch van hoogwaardig niveau. De film is terughoudend in verklarend en verhalend opzicht. Er gebeurt eigenlijk vrij weinig. Met de gebeurtenissen die wèl plaats vinden, moet de kijker zich maar zien te redden. En zo duurt het enige tijd voordat enigszins duidelijk wordt wat het verhaal inhoudt. Meer intrinsiek is het de bedoeling dat de kijker grotendeels zelf aan het interpreteren slaat. Die manier van filmkijken moet je liggen. Ik houd er wel van als niet alles je op een presenteerblad wordt aangereikt.

Horror zegt het label nogal overtuigend. Die rubricering dekt de lading niet. Het bovennattuurijke aspect van de film neemt geen extreme of overheersende plek in. Het aspect is veel subtieler aanwezig. Het schemert en blijft raadselachtig. Het is somsl op de achtergrond aanwezig. Soms ook niet. Niet heel erg, want dat is ook de bedoeling van regisseur Annila, bij wie de horrorelementen niet op de eerste plaats staan. De aandacht gaat voornamelijk uit naar de dramatische verwikkelingen en naar de interessante personages.

Het verhaal over een groep Russische en Zweedse functionarissen dat in 1595 na een oorlog tussen beide naties opnieuw de grens tussen Rusland en Zweden moet bepalen, bezit met zijn personages al zoveel spannend potentieel dat een schemerende horrorgeschiedenis eigenlijk helemaal niet nodig was geweest. Ieder personage heeft scherpe en gelaagde kantjes. ieder personage is een verhaal op zich. Dat betekent niet dat de horror overbodig is. Ik hou nu eenmaal van horror, maar ik kan me deze film ook goed voorstellen zonder bovennatuurlijke elementen.

De strijd tussen de ego‘s levert op zich voldoende stof voor een interessante film op. Bovendien biedt het grauwe, doodse, weidse landschap al zoveel mysterieuze toonzetting dat je de flm sowieso met een bovenzintuigelijke verwachting en een duister gevoel bekijkt. Een extra accentuering in de vorm van daadwerkelijke horror had van mij niet per sé gehoeven.

Sauna is een prima film met een eigen gezicht die alleen daarom al de doorsnee kwaliteit van vele horrorproducties ontstijgt. De film vangt zijn gebeurtenissen op optisch schitterende wijze en maakt perfect gebruik van de mystieke lading die het onaantrekkelijke landschap oproept. Menselijke ondeugden als wantrouwen, (on)eer en leugenarij die zich in deze vijandige omgeving sterk openbaren, hadden wat mij betreft inniger uitgespeeld mogen worden. In dat geval had de film waarschijnlijk een aardser einde gekend en zou de filmtitel een andere zijn geweest. Ik was eerlijk gezegd niet bijzonder onder de indruk van het mysterieuze einde met een centrale rol voor de sauna. Optisch prachtig, maar niet veel meer dan dat.

Ik ben horrorfan, maar de rol die de horror hier speelt, had voor mij ook door het inniger uitspelen van menselijke driften mogen gebeuren. Het acteerwerk was er goed genoeg voor.

Genoeg gezeverd. Uiteindelijk is Sauna gewoon een prima film.