Three Kings (1999)

De film is een beetje op te splitsen in twee delen. Het eerste deel van de film is ontzettend grappig, het tweede deel is wat serieuzer. Dit is niet echt storend, het is een goed en spannend verhaal, er zitten hele koele scenes in en de film is erg mooi gefilmd. Three Kings krijgt 4 sterren.

Three Kings is meer satire dan pretentieloos vermaak. Een beter voorbeeld van datgeen wat jij noemt is te zien in Kelly's Heroes (niet geheel toevallig een film met hetzelfde verhaal inwezen, een stel soldaten die besluiten om maar eens even wat waardevols voor zichzelf te houden). Alleen in die is dat echt hun missie, met veel vermakelijke humor, maar die mist de kracht van een echte satire zoals bij deze van Russell.

Heb hem voor het eerst gezien, omdat ik wat vooroordelen had over de film (Amerikanen redden zielig volkje).

Uiteindelijk bleek het dus satire te zijn. Toch zag je heel goed dat men steeds niet té ver wilde gaan met de kritiek.

Verder aparte cameravoering en kleurgebruik.

Niet iedere amerikaanse vlag in een film duidt op nationalisme en zeker niet in Three Kings. Vind dat deze film behoorlijke stevige kritiek op het amerikaanse Irak beleidt van Bush Sr. bevat. Daarbij is dit een actiefilm van de bovenste plank met geweldige cynische humor en *diepe zucht* bovendien ook nog eens zwaar ondergewaardeerd hier met 3,30 gemiddeld.

Blijft wel leuk, alleen jammer dat de film naarmate het einde nadert in de nodige Hollywood clichè's terugvalt.

3*

Vreemde mix tussen genres die niet helemaal overtuigd. Vooral doordat ze niet goed door elkaar gemixt worden en het daarom nooit als een geheel voelt. Als komedie vond ik hem het minst geslaagd. Dat komt gewoon omdat dit niet mijn soort humor is, hoewel er hier en daar wel een geslaagd grapje is. Het drama werkt bij vlagen wel, maar de personages zijn niet diep genoeg om werkelijk indruk te maken. De actie daarentegen is geweldig, net als de daarbij horende oorlogsscènes.

Dit is ook een van de weinige films waarbij ik al dat gegoochel met visuele truukjes echt vind werken. Vreemd genoeg waarschuwde de dvd van te voren dat de kleuren aangepast waren voor de emotionele kracht van de film. Geen idee waarom ze dat erbij vertellen, want we zien het immers zelf al.

De acteurs doen het niet slecht, maar krijgen geen tijd om hun personages uit te diepen. Alleen Jonze vond ik miscast. Laat die man maar vooral regiseren.

Toch maakt de film wel indruk. Er zitten namelijk toch een paar sterke scènes is. Heel even leek de film zelfs op 4 sterren af te stevenen, maar na de grote actiescène ging de film te lang door, waardoor er een anticlimax ontstond. Mooie aanklacht tegen het Amerikaanse leger, dat wel.

3,5*

Aardig, maar niet meer dan dat. Het verhaal is op zich interessant maar het is voor mij een beetje een saaie film geworden.

3*

Na 8 jaar deze film weer eens herzien op gekochte dvd (werd toch wel eens een keer tijd) En het was opnieuw een uitstekende film. Met een hoop sarcasme en ook ondroeringen. De cast was inderdaad echt fantastisch. George Cloony is zowieso al een meester. Mark Wahlberg kan ook voor een perfect sfeertje zorgen en Ice Cube zorgt ook voor iets leuks met ook nog een leuk bijrolletje van Spike Jonze die er in mee gaat. Voor de verder rest een prima oorlogsfilm met een sarcastisch beeld op de golfoorlog (zoiets heb ik begrepen). En dan ook erg mooi dat het niet zo'n god bless America filmpje is en dat alle Irakezen losers zijn. Dit oogt meer op het feit dat iedereen de vrijheid terug wil winnen en hulp krijgen van Amerikanen die anti-Saddam zijn.

Humor mocht ook niet ondbreken: die grap met die koe oa. hahaha of die melkwagen.

Ook die Irakeze weduwnaar waarvan de vrouw is neergeschoten door Irakeze soldaten speelde een prachtig bijrol.

Met als resultaat: een zeer goede film die veel in zijn mars heeft: Spanning, ondroering en ook sarcastische humor. Voeg derbij nog 3 prachtacteurs toe...eeeh 4 en je hebt een pareltje van een film.

4,5*

Ietwat onevenwichtig maar uiterst vermakelijk filmpje met een prettige vleug humor. Het verhaal weet niet altijd even goed te boeien, maar de acteurs wel. Goed.

De eerste minuten van de film krijg je een aardig beeld van de gigantische verveling onder de Amerikaanse soldaten, á la Jarhead dus (hoewel Three Kings eerder was uiteraard).

Vervolgens de zoektocht naar goud, maar dat is niet het belangrijkste; de film laat de complete moedeloosheid en hulpeloze situatie van de Iraakse bevolking zien, die gebukt gaat onder het terreur zaaiende regime van Sadam, en de morele strijd die ieder van de "Three Kings" met zichzelf en elkaar hierover voeren. Enkele interessante gevechten en ontmoetingen die volgen.

De acteurs vertolken ieder hun rol zeer naar behoren en het verhaal kent veel actie en (inktzwarte) humor.

Eén van de betere films met Clooney en Wahlberg.

Ik vond dit een tegenvaller. Het staat hier niet aangegeven maar op de videohoes stond duidelijk 'komedie', en dat heb ik niet kunnen vinden in deze film. Verder is de film nogal traag een een beetje saai. Alleen op het einde, waarneer ze die mensen over de grens willen helpen en er een gevecht plaatsvind is het wel erg vermakelijk. Acteerwerk is ook wel goed.

3*

Aardige film die hier en daar wat saai is. Film deed me denken aan Kelly's Heroes maar die vond ik toch wat beter.

Grappige film met van alles wat. Het betreft een eenvoudig heistplot met de nodige actie, maar eveneens ruimte voor serieuze kritiek op het Amerikaanse beleid in de Golfoorlog. Vermakelijke film, die weinig fouts doet.

Aparte oorlogsfilm met aparte humor en schermutselingen.

Verhaal is erg creatief verzonnen, al dat gedoe over het goud tijdens (of net na) de Golfoorlog.
Het is erg verwarrend tijdens de confrontatie tussen de Amerikaanse tegen Irakeze soldaten. Ook de gevechten hier zijn erg chaotisch waar iedereen op elkaar en wat schiet. Wat ik wel merkwaardig vond is dat Saddam's overgebleven garde totaal geen aandacht gunde op de Amerikanen tijdens het inval in het dorp en bunkers. Pas alleen als er spanning tussen beide partijen ontstaan.

Qua acteerwerk speelde iedereen zijn rol goed. Ook was er drama aanwezig, de executie van de rebellenleider's vrouw, wat snel volgde op droevigheid van haar kleine dochter en gevangengenomen man. Erg hard!

De humor was redelijk. Er waren sommige grapjes dat ik wel leuk vond en andere weer wat minder.

Wel was het interessant om de Amerikaanse soldaten samen met rebellen tegen de overgebleven Iraakse leger te zien vechten. Het plan om Wahlberg te redden vond ik wel grappig; het gebruik maken van waar elke Irakeze soldaat bang voor is: Saddam.

Als laatst was het sterk om de dood van Conrad te zien en het gevangennemen van de overige Amerikaanse soldaten voor een grenspost naar Iran. Op Conrad na, was het ongeveer een goede happy ending voor iedereen.

Niet zo geweldig als vroeger, maar het is een avondje waard.

Toch wel een aparte oorlogsfilm, deze Three Kings. Het leek wel of de film zichzelf niet al te serieus wilde nemen op sommige momenten. Het verhaal is nochtans best aardig en kon me gedurende de volledige speeltijd boeien. Verder is de cast ook een positief punt van de film, waarbij ik vooral Mark Wahlberg echt goed vond acteren.

Een unieke film die verschillende genres als oorlog, komedie, actie en drama mixt. De film kent een aantal zeer grappige momenten, wat actiescènes en heeft ook drama-elementen, al komen die niet echt uit de verf omdat de film zichzelf niet helemaal serieus neemt. Dat is overigens ook een sterk punt van Three Kings

Mark Wahlberg zet een goede rol neer en ook George Clooney en Ice Cube doen het goed genoeg. Verder is er nog een grappige bijrol van Spike Jonze. Opvallend zijn vooral het aparte camerawerk en de kritiek die op de Amerikaanse rol in de oorlog wordt gegeven. Het verhaal is onderhoudend, al heeft het subplot met de journaliste geen toegevoegde waarde. Een zeer vermakelijke film, maar naar mijn mening wordt het nergens echt heel goed.

Three Kings speelt zich af tijdens het einde van operatie Desert Storm. Saddam Hussein en zijn aanhangers hebben een staakt het vuren verdrag ondertekend en dit wordt gevierd met een groot feest bij de Amerikanen zodat er in principe 2 filmgenres door elkaar lopen. Enerzijds is het een antioorlogsfilm die wijst op de gruwel en het realisme van oorlogstijden en anderzijds is Three Kings een actiefilm met op zijn tijd een aardige dosis humor. Regisseur Russel laat deze 2 verschillende genres door elkaar heen lopen zodat de film geen moment verveelt en nergens overgaat in al te grote clichés. Amerikanen worden deze keer eens niet neergezet als de helden die sterven voor het vaderland en voor vrijheid, maar als gewone mannen die een taak verrichtten. Hetzelfde geldt voor de Irakezen die niet worden neergezet als psychopathische zelfmoordcommando's. Iets wat je tegenwoordig niet tot zelden nog in een film ziet en mede hierom is de film zeer genietbaar.

Ook met de humor zit het wel goed. Zo hebben de heren op de voorkant van hun Humvee een grote Bart Simpson pop en zien we in de beginscène hoe soldaten onverschillig staan te roken, terwijl een paar meter verderop nog geschoten wordt. Deze grappige scènes waaronder ook de bestorming van een Irakees fort met limousines, worden afgewisseld met de harde realiteit, waarin het volk in opstand is gekomen tegen de onderdrukker en geen steun krijgen van de aanwezige troepen in Irak. Zonder teveel sentiment besluiten de mannen een groep inwoners te helpen om te vluchten naar de grens. Ook het acteerwerk in de film is goed van zowel Clooney als Wahlberg. Daarnaast irriteert Ice Cube een keertje niet, wat voor zijn doen al heel bijzonder is.

Een sterke mix van actie, humor en een kritische blik op de golfoorlog en mede daarom een bijzondere kijkervaring.

4,0*

Prima oorlogsfilm met een uitstekende cast! Wat me al snel opviel was dat dit geen standaard oorlogsfilm is geworden.

David O. Russell heeft er veel aan gedaan om het wat anders aan te pakken. Zo is de hoeveelheid humor opvallend en het camerawerk soms verrassend.

Ook wordt er gebruik gemaakt van slow-motion beelden. Deze punten maken de film anders en waren voor mij zeker pluspunten.

Het verhaal vond ik veel minder. Het gaat over een groep Amerikaanse soldaten die aan het einde van de Golfoorlog op zoek gaat naar goud met alle gevolgen van dien.

Gelukkig maakt de cast veel goed, vond vooral Wahlberg erg goed spelen, maar ook de sterke rol van Ice Cube viel me op.

Zie hem meestal in hele flauwe komedies, maar in deze film laat hij zien dat hij wel degelijk kan acteren.

Ik heb me hier prima mee vermaakt, voldoende!

Arme koe. Die Russell heeft best wel wat leuks op zijn naam staan. Ik vind dit zelfs een knappe film. Het is niet iedereen gegeven om zo'n beladen onderwerp te vermengen met scheuten humor en daar een gesmeerd geheel van te maken. Een oorlogsfilm die zowaar werkt op beide niveau's.

Het verhaaltje is op zich niet zo bijzonder, maar als kapstok voor al het andere is er weinig mis mee. Het heeft een statement, maar wel zo soepel geïntegreerd dat het geen preek wordt. Russel wil visueel nog wel eens wat proberen en met het geklootviool bouwt het onmiddellijk wat krediet op.

De film wordt gaandeweg serieuzer, maar het blijft een opmerkelijk nette balans houden tussen vlotte, geinige scènes en wrange en bittere zaken die zich daar in de woestijn afspeelden. Zo is er al heel wat gebeurd wanneer een discussie rondom auto's op hilarisch droge wijze wordt beslist.

De scène met de rebellen en hun gasmaskertjes is bijna surrealistisch en zo heeft het wel meer lichtjes bizarre, gekke, maar ook harde taferelen in huis. Zonder zeurende soundtrack en dat is ook wat waard. Vermakelijk en effectief in wat het wil, weinig mis mee. Afgezien van Michael Jackson.

Heb wat moeite met humor en de acteur Clooney in een oorlogsfilm, maar de film kijkt vrij goed weg.

Goede middelmaat. 3,5 sterren. Wel mooi camerawerk en mooie beelden dus

Apart.

In vele zaken een wat standaard oorlogsfilm, maar dan voorzien van een yippee kai yay vibe om U tegen te zeggen. Net daarin schuilt de kracht van deze film, want het is de perfecte kritiek op Amerika's vaak té zelfverzekerde houding. Ook in situaties die een pak serieuzer zijn dan een lompe actiefilm.

Clooney, Wahlberg en Ice Cube doen het goed, Jonze is jammer genoeg wat minder. Verder valt vooral het visuele spel op. Erg mooi kleurgebruik, apart camerawerk en slicke editing. Ook nog wat geklooi met de soundtrack, wat zowel mooie als een aantal grappige momenten oplevert.

Film sleept iets teveel aan op sommige momenten en ondanks de kritische nooit is het einde wél weer conform de wetten van Hollywood. Maar verder een zeer amusante film met een geslaagd scherp randje en een aantal opvallende scenes. Actiescènes mochten er trouwens ook echt wel zijn, al duurde die laatste wel iets te lang.

Had de film trouwens een stuk recenter ingeschat. Is ondertussen toch al meer dan 15 jaar oud, dat zie je er niet aan af.

3.5*

Three Kings

Ik heb Three Kings al een hele lange tijd op mijn kijk-lijst staan. Het leek me altijd al een super film en wou hem een keer heel erg graag zien. Netflix USA had hem toegevoegd dus heb hem direct gekeken, en met succes! Ik heb me uiteraard weer heel erg vermaakt dankzij Three Kings. Het is dit keer geen WOII maar daar kan ik prima mee leven, het hele Oorlog tintje aan films fascineren me al jaren, vind het opzich (buiten alle gruwelen om) een heel vet onderwerp en ik vind films erover ook erg gaaf, vooral een WOII tintje.

Het verhaal was nog best gaaf. Het verhaal gaat over een drietal soldaten in de Golfoorlog in het gebied van Koeweit. Ze gaan op een kaart af, die ze vinden tussen de bilspleet van een dorp vluchteling en daarop zien ze een soort 'schatkamer', waar het Irakese leger goud hebben verstopt van Koeweit. Ze gaan er na op zoek en komen het al gauw tegen. Met hoop wat bombarie, prima actie en een ontvoering scene is de film prima te zien.

Het concept is erg leuk en het verhaal vond ik gaaf. Acteerwerk was ook prima en ik heb een uitstekend film avondje gehad wat dat betreft. Leuke film en zeker het kijken waard onder de oorlog fanaten!

3.5*

“We three kings be stealin' the gold...”

Humoristische en actievolle film van David O. Russell. Ik ben wel een fan van zijn werk en ook Three Kings stelt niet teleur. Het verhaal over vier soldaten die in de nadagen van de Irak-oorlog nog even achter goud aangaan zit goed in elkaar en wordt met veel flair en energie gebracht.

De humor is soms gitzwart en dat kan ik meestal wel waarderen. Ook het samenspel tussen Clooney, Wahlberg, Cube en Jonze is sterk en ze vormen een vermakelijk kwartet. Het is wel jammer dat het tempo wat uit de film gaat nadat Wahlberg gekidnapt wordt (alhoewel die Michael Jackson monoloog briljant is) en het einde is iets te moralistisch naar mijn smaak. Toch het goede doen past bij een Amerikaanse film maar ik had liever gezien dat de wat ironische en zwartgallige toon van de film was doorgezet tot het einde. Een vermakelijke kijkervaring levert Three Kings zeker op.

Een film die al zijn spektakel en visuele geweld (Russell mag met recht wedijveren met Oliver Stone, ik wist niet dat het mogelijk was!) dusdanig op je afvuurt dat ie je tijdens het kijken ervan van al je capaciteiten van kritische beschouwer ontdoet. Achteraf valt er natuurlijk genoeg te analyseren, maar dat is in ieder geval een verdienste. Je weet niet wat je meemaakt, maar de regisseur heeft je bij de kladden.

Evident is in ieder geval dat de prent in ieder aspect bovengemiddeld is. De vraag is alleen of het niet te veel aspecten herbergt. In de aanloop naar het eigenlijke verhaal - waarin we de besognes van vier opportunistische soldaten in hun clandestiene queeste naar Saddam Hoessein's gestolen goud op de voet volgen- krijgen we een korte cultuurstudie van het Amerikaanse leger te zien. De Amerikaanse krijgsmacht heeft Saddam uit Koeweit verdreven dus krijgen de aanwezige soldaten nog even tijd om van hun vrije tijd te genieten en allerlei popi-jopi fratsen uit te halen. De personages worden een voor een geïntroduceerd met het populairste jongetje van de klas, Mark Wahlberg, het meest in het oog springend.

Je denkt dat je door deze cultuurschets de bedoeling van regisseur als gauw te pakken hebt, maar niets is minder waar. Als de vier hoofdpersonen op pad gaan ]neemt de film een wende waarin de regisseur het verhaal een Natural Born Killers jasje aandoet. Wederom denk je dat je begrijpt welke boodschap Russell wil uitdragen: 'oh, vier opportunisten in een milieu (de oorlogssituatie) waarin hun amoraliteit gedijt'. Niets is minder waar, want al spoedig komen de vier musketiers in situaties waarin hun scrupules op de proef worden gesteld. Een stadium later krijgt het morele vraagstuk een meer dan individueel gehalte, als er over zingeving geredetwist wordt in termen van het optreden van naties.

Zo krijgt dit merkwaardig pareltje meer thema's en dimensies dan ik ooit in een film heb gezien: character arc's, subcultuurtjes in het Amerikaanse leger, morele vraagstukken omtrent oorlogen, de politieke constellatie in het Midden-Oosten, absurditeiten die op de lachspieren werken, bombastische actie die normaliter niet gelijk met oorlog geassocieerd wordt, de lijdzame plaatselijke bevolking etc. Over de vraag of dit surplus een verrijking is of dat een selectere keuze de film nog beter had gemaakt, moet ik nog in beraad.

Ondanks een aantal bedenkelijke personages en een holywoodesque plotje, blijft deze film wonderwel overeind. Het enorme tempo is daar ongetwijfeld een van de oorzaken van. Verdient wellicht een hogere score, maar gevoelsmatig komt dit toch niet verder dan een krappe voldoende.

Op het eerste zicht een doorsnee Hollywood oorlogsfilm, maar dit kent de nodige zelfspot en genoeg creatieve pit (naar Hollywoodnormen) om het beter te laten worden dan het had mogen zijn. De hoofdrol werd geschreven met in gedachten Clint Eastwood, dan verjongt en herschreven op maat van Nicolas Cage maar toch toegewezen aan George Clooney. Een film tijdens de Golfoorlog met soldaten die goud zoeken, maar rebellen vinden.

De humor werkt wel met momenten, maar niet altijd. Een film met enkele goeie momenten, maar niet altijd samenhangend. En ook al durft het hier en daar wat buiten de lijntjes blijven, loopt het verhaal zelf op de gekende Hollywood manier. Maar Three Kings is een betere film dan je zou denken en heeft de tand des tijd best doorstaan.

Toch wel flauw.

Opgezet vanwege het genre, maar van zowel oorlog en actie is er niet al te veel te beleven. Meer een soort melige avoturenkomedie, en zelfs dat is niet heel bijzonder uitgewerkt. Juist omdat de types zo overdreven zijn dat je niets heel serieus kan nemen.

Clooney acteert wel prima, net als Wahlberg en Ice Cube, maar echt uitmuntend was het nergens. De heren zijn er overigens toch echt wel uitgespeeld door beperkte, maar keurig uitgevoerde rollen door Curtis en Taghmaoui. Die 2 waren toch echt wel de kleine sterren van de film.

Wat direct opvalt, is dat het visueel niet al te veel voorstelt. Het eerste deel doet nog een beetje zijn best wat leuke montage erin te gooien, maar dit mislukt eigenlijk gewoon omdat het er allemaal niet al te best uitziet. 1999, en het lijkt eigenlijk wel uit 1985 te komen.

Wel mooi kleurgebruik, maar al deze dingen vervagen behoorlijk in het tweede deel, waar meer ruimte voor de boodschap zelf wordt gemaakt. Gelukkig is die, door de eerder genoemde heren, goed uitgevoerd. Hoe Clooney en Wahlberg op hun plek worden gezet door de Curtis en Taghmaoui zijn zeer sterke momenten, zeker Wahlberg. Maar heel serieus kan je het door de eerste helft niet echt nemen.

Ook dat tromgeroffel was slecht geplaatst, en trekt alle sympathie en de emotie al snel weg van het scherm. Het past sowieso niet heel erg in een oorlogsfilm, zeker als de komedie zelf ook niet heel erg slaagt. die verslaggeefster was toch vervelend.

Maar, eerlijk is eerlijk, de film verveelt nergens en kent toch wel een vrij sterke laatste 10 minuten waar je toch wel begint mee te leven met de karakters en emotie wel degelijk om de hoek komt kijken. Ook voor sommige rollen grote pluspunten, die scenes komen echt wel binnen. Satire was uiteindelijk ook wel grappig. Het is voor wat het is.

Bijzonder. Het eerste uur is het vooral een soort half-absurdistische half-komische aanklacht tegen oorlogen, denk aan M*A*S*H meets Apocalypse Now meets 2e helft van Full Metal Jacket. De humor werkt helaas niet altijd, is soms mild grappig, maar nooit hilarisch. Het tweede uur wordt emotie en The Human Factor ingezet. Doeltreffend maar bij tijd en wijle wat kleffig en moraliserend. Gedurfde politieke stellingname voor Amerikaanse begrippen, maar wat kleffig.

Acteerwerk van Clooney degelijk, van Wahlberg wat karikaturaal (hij had z’n momenten maar ook nog wat te leren). Rest heeft eigenlijk bijrollen,

O, en de manier van filmen is wel erg nineties af en toe, met vertraagde beelden enzo die nu gedateerd overkomen.

Conclusie: redelijk gedurfde film die z’n momenten heeft (de ondervragingsscène) maar is ook regelmatig matigjes. Maar ook mét die nadelen is het dé film die ik iemand zou aanraden als diegene zou willen weten hoe men in de jaren negentig naar de Irak-oorlog keek.

Laatste keer dat ik Three Kings zag viel hij me toch tegen, vooral vergeleken met hoe ik de film ooit waardeerde. Na deze kijkbeurt van vanmiddag schat ik de film weer iets beter in maar de status die hij ooit had is verleden tijd.

Een komisch en absurdistisch beeld wordt gecreëerd rond de Golfoorlog en de afloop er van. Een nutteloos en doorgeslagen beeld van verveelde soldaten net als in Jarhead. Tussen al die verveling en het bare toekomstbeeld van hun saaie baantjes thuis, of zelfs geen baan, mooi beeld van de hopeloze en armoedige redneck trailertrash Vig briljante rol overigens van regisseur Spike Jones, ontstaat een plan om 'goed' thuis te komen. Een plan die niet zonder slag of stoot zal verlopen en waar de essentie richting het einde zal veranderen naar belangrijkere zaken.

Waar Three Kings vooral in opvalt is zijn visuele stijl die soms erg kleurloos met hoog contrast oogt om plotsklaps weer in veel kleur om te slaan. Erg apart. Dan is er de muziek, aardige nummers die vooral contrasteren met de omgeving in de vorm van The Beach Boys, Snap, Chicago en Public Enemy, niet te vergeten de prima acteerprestaties van oa Clooney, Wahlberg en Jones. Dan zijn er de gimmicks met het tonen van interne verwondingen, het beeld van de verdeeldheid binnen Irak zelf onder de bevolking, een subtiele aanklacht hoe bevolking tot opstand opgeroepen werd om ze daarna keihard te laten stikken. Dan is er het rauwe en harde beeld rond de behandeling van de bevolking, iets dat Troy later ook zal ervaren. Verder nog het noemen waard de spanning rond de shoot out, niet heel mooi gefilmd overigens met een wazig soort vertraging. Hoe de humvee op een mijn loopt en de bus verongelukt is ook erg mooi opgezet en gefilmd en het verlies van kameraden en verdriet later. Niet te vergeten de hilarische scene met de koe.

Three Kings is alles behalve een standaard oorlogsfilm en stipt een aantal pijnlijke punten aan, daarnaast mag de stijl en de acteurs genoemd worden. Toch heeft de film niet meer het vermogen over de gehele lengte te boeien wat opzich kan komen omdat ik hem al zo vaak gezien heb. Toch wijt ik het ook gedeeltelijk aan de overgang tussen het rauwe absurdisme het eerste uur naar een veel te serieuze toon om de bevolking plots te helpen. Desondanks blijft toch altijd weer leuk eens te doen.

Een film over de eerste oorlog. Je weet wel, toen mensen dingen nog in een weckfles deden om het houdbaar te maken. Toen Nederland nog neutraal was.

Enerzijds is het wel een grappige en onderhoudende film, met ondanks het motief van de 'helden' wel iets van een hart op de juiste plaats. Maar zeker met de historie van de tweede oorlog en hindsight, is het ook wel precies dit soort gedrag waarmee de VS zich zo onsterfelijk impopulair gemaakt heeft in de hele wereld.

Maar dit is dan ook wel weer de film die de oorsprong was van de titel Trained Professional die ik op mijn werk jarenlang gebruikt heb. Voor het stereotype soort mensen dat dan wellicht een titel of een papiertje had, maar verder te dom om te weten waar pleepapier voor dient. Elke gelijkenis berust vanzelf louter op toeval, en dat is zeker in dit geval waar, want ik zag dat ik de quote zelfs verkeerd onthouden heb.