The Racket (1928)

Een vroege gangsterfilm. De eerste helft van de film bevat behoorlijk wat actie, wat bepaalde verwachtingen schept. Nadien zakt de spanningsboog echter een beetje in, met vooral veel over en weer gepraat (in een silent dus). Niettemin de moeite waard om eens te bekijken. Alle elementen van de gangsterfilm zijn reeds aanwezig - politie die wil maar niet kan, gecorrumpeerde overheid, boeventronies, onderliggend cynisme - en bovendien is deze film gemaakt over en tijdens één van de favoriete periodes van het genre: de drooglegging. De acteurs - mij niet bekend - doen hun job goed, zonder overdreven theatraal te zijn. Lof voor regisseur Lewis Milestone voor de prima shooting van de actiescenes. Zijn cameraman Tony Gaudio (hij draagt de perfecte voornaam voor het gangstergenre) zou nadien nog meewerken aan klassiekers als Little Caesar en High Sierra.

De allereerste Oscars ooit.

Het schijnt dat King Vidor plotseling het podium besteeg en Fritz Lang met vlakke hand in het gezicht sloeg, toen die een ongepaste grap maakte over zijn vrouw, en daarmee was een traditie geboren! Zonder gekheid, het ging er toen nog anders aan toe. En dan bedoel ik niet dit soort drama, maar ook de Oscars zelf. The Racket was genomineerd voor Best Picture, Production met 7th Heaven en Wings (winnaar) en verloor deze strijd terecht. Daarnaast was er nog de categorie Best Picture, Unique and Artistic Production, waar The Crowd, Chang: A Drama of the Wilderness en Sunrise: A Song of Two Humans. Die laatste won geheel terecht in die categorie.

4 van de tien films hierboven zijn terecht nog steeds grote namen, die ook door nieuwe generaties herontdekt worden. Chang en The Racket zijn dat iets minder. Lewis Milestone zou twee jaar later wel excelleren met All Quiet on the Western Front (1930). Maar van deze vroege gangsterfilm zal ik volgend jaar niet veel herinneren, vrees ik.

3,2*

Één van de drie genomineerden voor beste film op de Oscars van 1927-1928. Deze won toen niet, maar blijft wel een degelijke stomme film. Gaande over het kat en muisspel tussen een maffiabaas en een politie-inspecteur. Misschien ook niet onbelangrijk is de setting en tijdsgewricht van de Drooglegging waarbij de verboden alcohol (productie en consumptie) de illegale markt op ging.

Een degelijke gangsterfilm, zonder meer. Of de nominatie verdiend was, kan ik niet zeggen, wel dat het prima was dat het de Oscar niét won, zonder afbreuk te willen doen aan de film. Best wel een interessant plot, maar zeker niet memorabel. Fijn om eens gezien te hebben. Camerawerk bijvoorbeeld zeker op niveau rekening houdend met de tand des tijds.