Rest Stop: Don't Look Back (2008)

Slecht vervolg op een matige horror.

Het is aardig om een hoop zaken te spotten uit de eerste film, al moet ik zeggen dat er al veel erg ver weg zat. Langzaam kwam alles wel terug en in ruwe lijnen werd er aardig verdergebouwd op deel 1.

De martelscenes zijn redelijk maar weinig indrukwekkend en zeker niet overvloedig aanwezig. Leuk stukje met die spijkers, verder viel er toch niet erg veel te zien.

Daar eindigt meteen ook zowat het positieve. Acteerwerk is hier echt brak, Papazian heeft nog een verre weg te gaan qua regie en het verhaaltje is echt all over the place.

Het wordt vooral vervelend wanneer 4 of 5 keer dezelfde plot twist gebracht wordt. Zo zit je de helft van de tijd naar niet gebeurde zaken te kijken, maar van spanning is er helemaal geen sprake (het is best sfeerlos gebracht allemaal) dus het werkt voor geen meter.

Zo wordt het een onnodig tweede deel waar een hoop gezwets over ogen en indianenlegendes bij wordt gehaald. Al is het misschien wel een tip voor aankomend horror talent. Stop de clou van je film gewoon in deel 2, dan verpest je het eerste deel er in ieder geval niet mee.

Kleine 1.5*, aardig hergebruik van elementen uit de eerste film en een paar degelijke gore scenes, maar verder helemaal niks te beleven.

Een aardig vervolg maar het geweldige eerste deel evenaren is dan ook wel een mission impossible. Heerlijk om weer terug te gaan naar het onheilspellende rest stop net aan de rand van Californie. Acteerwerk is niet echt goed maar slecht acteerwerk vindt ik toch wel één van de charmes van dit genre. Het gore gehalte is in orde maar de torture segments vallen een beetje in herhaling. Ook het hele verhaal achter die trucker vond ik een beetje overbodig en een behoorlijke dooddoener. Al met al zeer vermakelijk omdat ik het eerste deel een warm hart toedraag. 3,5*

Als ik eerlijk mag zijn vind ik dit deel leuker dan deel 1, wat een regelrechte flop was. Gek dat ik en mijn kameraad waren gingen we deze ook maar kijken, puur om het lekker af te kraken. Maar zowaar zitten er gewoon een aantal betere elementen in, laat ik maar met het allerbelangrijkste beginnen:
De hoofdrolspelers doen geen domme en onlogische dingen en blijven niet op dezelfde plek rondhangen, wat dat meisje in deel 1 dus wel de hele tijd deed. Dit scheelt echt een slok op de borrel en maakt het al een stuk aangenamer om naar te kijken. Ook het gebruik van de muziek is hier iets minder ergerlijk(en dan vooral de beginscene), al blijf ik die roadmovie muziek compleet misplaatst vinden in dit genre, haalt toch een boel spanning weg. Maar het is i.i.g. iets beter dan in het 1e deel.
Zelfs ben ik een paar keer geschrokken, iets wat deel 1 me ook al niet flikte, vooral de scene dat die jongen in die dixie wc die arm ziet. Mooi momentje.

Tuurlijk is de film verder niet al te best, er wordt nu weer TE veel duidelijk gemaakt, het hele background verhaal en de spookachtige twist konden mij niet zoveel bekoren, heb het liever niet zo paranormaal in dit soort films. Ook het gedrag in de dixie wc was niet geloofwaardig, die dingen meuren als de pest, vooral die waar de poep zelfs boven dreef en die jongen ging rustig even een boekje lezen, grappig, maar ongeloofwaardig

Het einde daarintegen was wel weer ok, lekker verassend en verneukeratief, leuke vondst

Voor de rest een niet al te sterke horrorfilm, maar zeker een hele verbetering t.o.v. het zeer zwakke deel 1.

2*

Ongeveer dezelfde slotsom als het eerste deel; groots is het allemaal niet, er valt het nodige op aan te merken, maar vervelen of ergeren doet het nou ook weer niet. Wel is er een ander verschil. Waar deel 1 in nevelen gehuld bleef, legt dit deel het mysterie wel bloot.

Niet dat dat de film naar een hoger plan tilt, daarvoor blijft het te schraal. Zo vergeet het een tergend spelletje tussen killer en zijn roadkill op te voeren. Een gespannen sfeertje haalt het dan ook niet. Wel is er de nodige en gebruikelijke horror-gein zodat het niet helemaal in elkaar zakt. Had wel wat freakier gemogen, maar wel te doen voor een keertje.

Zeer degelijk vervolg. Het verhaal gaat verder waar het eerste deel gestopt was, en ik vond het ook erg prettig om veel dezelfde acteurs weer terug te zien. (Denk aan dat verschrikkelijke gezin). Net als in Rest Stop vond ik ze creepy en angstaanjagend. Gelukkig bevat deze sequel opnieuw enkele prima gorescènes en zitten er genoeg spanningsmomenten in die de kijker geboeid weten te houden. Op de special effects zijn goed te pruimen en de ondersteuning van de muziek stelt ook niet teleur. Als je een liefhebber bent van folterconsoorten is dit zeker geen slechte film. Dat het verhaal iets minder is dan het eerste deel, vergeet je dan ook snel.

Dat je een vervolg wilt maken op het nietszeggende eerste deel is mij een raadsel. Echter is dit deel toch een tikkie beter, maar een hoogvlieger is het nog steeds niet.

De film is een direct vervolg met terugkerende castmembers ( hoewel Nicole nu door Mond gespeeld wordt). Ik vond Jessie Ward erg leuk waar Colgate-smile Tillman en de roodharige Gyllenhaal look-a-like er niet uitsprongen. Opvallend dat de personages geen gekke dingen doen, wat zo te zien meteen resulteert in een lage bodycount. Misschien volgende keer toch maar weer jezelf opsluiten op het toilet? Of misschien een grappige neger meenemen in het gezelschap?

Hoewel, erg goed brengen ze het er niet vanaf, maar dat spookgedoe werd op een gegeven moment echt te flauw. Vind het nog steeds een beetje ongepast. Het achtergrondverhaal wordt duidelijker maar wereldschokkend is het zeker niet. Qua gore valt het ook allemaal mee (of tegen). Geen echt noemenswaardige scenes verder, en zeker geen bijzondere film.

Waar velen deze beter vonden dan de eerste,vond ik de eerste toch echt beter.

Wel wat leuke scènes en dat we te weten komen hoe het nou echt in elkaar steekt was ook wel oké.

“You poor, poor young thing. Running out of gasoline on such a hot day.”

Het eerste deel was eigenlijk om te janken, dit tweede deel was niet veel beter te noemen. Het probleem is eigenlijk voornamelijk dat men besluit het niveau van het eerste deel en dat is misschien wel een grove fout. Hoewel de film wederom leuk begon, en ook weer met een vrij slappe seksscéne, is deze film wederom gewoon echt saai te noemen. Het probleem misschien is wel, dat ook deze film eigenlijk doelt op niks. Het verhaal is niet onderbouwd, en is gewoon echt saai te noemen, en ook het concept is slecht. Deel één kende nog een vrij sfeervollere en leukere sfeer, wat daadwerkelijk om de ‘Rest Stop’ ging, dat was hier dan gewoon helemaal niet meer aan de orde. Ook was mijn verwachtingen hoger dan het eerste deel, ook omdat men hier wat meer over te spreken waren en het gemiddelde beter is.

Het enige waar deze film misschien iéts beter in scoort, is dat er wat meer gore te zien is, en dus ook een stuk meer bloed. Neem bijvoorbeeld dat Tom werd meegenomen door de moordenaar, en daarna bewerkt werd met spijkers, of hoe Marilyn werd bewerkt met een boormachine in haar been, wat Jared moest doen verplicht van de moordenaar. Dit zijn overigens wel gelijk alle bloederige scenes in deze film, meer kun je ook niet verwachten.

Acteerwerk is overigens ook niet heel bijzonder. Ik vond die familie in de camper op het begin wel vermakelijk genoeg maar, de film is zo'n enorme puinhoop dat je gewoon niet kan volgen wat ze nu precies willen in deze film. De film begint vrij leuk met wat moorden, die mensen kom je later weer vrolijk tegen in de film. Het is een totale warboel, en ik vond het maar niks. Had er meer van verwacht maar, je kreeg bagger. Ik wou eigenlijk nog wel wat meer films van Raw Feed kijken, ik laat dat denk ik nu een beetje achter me liggen. Tikkeltje beter dan deel één, nog steeds niet goed.

Rommelige, inferieure sequel die in de ene na de andere valkuil stapt. Voornaamste probleem is het volledig ontbreken van spanningsopbouw. Bloederige toestanden genoeg, maar deze worden zonder enige logica of gevoel voor dosering op de nietsvermoedende kijker losgelaten. Het punt van verzadiging is dan snel bereikt. De matige cast helpt ook niet mee, met slechts de karakteristieke foute kop van Steve Railsback als lichtpuntje.