• 15.833 nieuwsartikelen
  • 178.414 films
  • 12.229 series
  • 34.010 seizoenen
  • 647.724 acteurs
  • 199.119 gebruikers
  • 9.378.621 stemmen
Avatar
 
banner banner

La Vie Parisienne (1936)

Komedie | 95 minuten
-
Nog geen stemmen

Genre: Komedie

Speelduur: 95 minuten

Alternatieve titel: The Parisian Life

Oorsprong: Frankrijk

Geregisseerd door: Robert Siodmak

Met onder meer: Max Dearly, Conchita Montenegro, George Rigaud

IMDb beoordeling: 4,9 (52)

Gesproken taal: Frans en Engels

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot La Vie Parisienne

De rijke Braziliaan Ramiro Mendoza bezocht rond 1900 Parijs en had een liefdesaffaire met Helenita, de ster uit Offenbach's "La Vie Parisienne", wat toen gespeeld werd. Vijfendertig jaar later keert Ramiro naar Parijs terug met zijn zoon Jacques en kleindochter, die met een Fransman verloofd is. Jacques is echter tegen het huwelijk van zijn dochter. Ramiro en Helenita spannen samen met hun vrienden om Jacques van mening te doen veranderen en laten hem kennis maken met het "Parijse leven".

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van pippo il buffone

pippo il buffone

  • 2745 berichten
  • 0 stemmen

Er bestaan er veel van : bewerkingen van "la vie Parisienne " van Offenbach...dit is er weer zo eentje en wel van auteur Siodmak. Niet meteen iemand die je met musicals associeert verder, niet geheel terecht want het jaar daarvoor was la crise est finie uitgebracht, kaskraker. Siodmak mocht het na dit succes nog eens in het genre proberen, en kreeg daarbij hulp van...Emeric Pressburger en Marcel Carné voor het scenario ! 3 auteurs in eendrachtelijke samenwerking, dat moest wel verkeerd aflopen, zou je zeggen.

Is natuurlijk ook zo, het betreft hier een erg ongeinspireerd spoedklusje. Ja, ook in die tijd al waren confectiefilms aan de orde van de dag, dit is wel een typisch voorbeeld. Het eerste half uur beloofde nog redelijk te worden, maar toen waren de ideeen schijnbaar op en volgt een uiterst suffige romkom, typisch voor die tijd. Romkom zeg ik, tot mijn verbazing geen musical, wat ik- gelet op de Offenbach inspiratie- toch verwachtte. Een semi- musical hooguit, er is weliswaar heel veel diëgetische muziek maar om de 1 of andere reden nergens een echt volwaardig musicalnummer, toch tamelijk bizar in een operette bewerking, zou je zeggen. Buitendien : Montenegro die er toch een Hollywoodcarrière als musicalsterretje- dacht ik- op had zitten, zingt hier niet 1 keer ! Misschien was het een financiële kwestie.

Al draait de film toch om haar amour fou met...een piepjonge Jorge Rigaud, playboy, geloof het of niet. Om dat en haar opa Dearly, een zgn. Braziliaan die om onduidelijke redenen met Spaans accent spreekt en zijn jeugd uit het belle époque wil laten herleven op seniele wijze. Sowieso tamelijk onuitstaanbaar bezig, die Dearly.

Overigens : zonder pedant te worden kunnen we zeggen dat je hier al een voorafschaduwing- haha- van Siodmaks latere werk kunt zien : men lette op de pre- noir scènes waarin Rigaud en Montenegro elkaar voor het eerst ontmoeten, bij nacht uiteraard, in het hotel. Wat wel een beetje weinig is om deze film aan te bevelen, die een uiterst slordige en afgeraffelde indruk maakt. Duidelijk van minder niveau dan la crise est finie, al was dat op zich ook niet meteen mijn ding.

À propos: de score is niet direct van Offenbach zelf, maar bewerkingen ervan door Jaubert. Ook de can can ja. Die zien we trouwens maar even, en zou zelfs de Hays code zijn gepasseerd !