Chelovek s Kino-Apparatom (1929)

Beroemd, maar saai.

Toch heel erg nieuwsgierig...

En terecht. Geweldig samenspel tussen beeld en geluid. Vooral de montage is erg goed.

In tegenstelling tot Jos2 heb ik mij geen seconde verveeld. Een heerlijke stroom van beelden en af en toe wat spel met de camera, waarbij overlappende beelden een bepaald effect creeeren.

Ik geloof dat er verschillende soundtracks in omloop zijn en denk wel dat dit in grote mate bepaald hoe de film overkomt. Degene die ik gezien heb had in ieder geval een perfect samenspel met de stroom beelden.

De film is in 2003 voor een Portugees festival opnieuw gescored door The Cinematic Orchestra.

Ik had de soundtrack al een tijdje in huis en ik kon me niet voorstellen dat beelden van een film uit 1929, zo'n dynamische en opzwepende score zou kunnen bijbenen.

Beginnend met een publiek dat er klaar voor gaat zitten in een bioscoop, waar het orkest op de dirigent wacht.

En dan begint het. Het rustige opbouw, het ontwaken van de vrouw, vloeit dankzij de briljante montage over naar de drukte van het allerdaagse leven, met productiemachines, treinen, automobielen tot aan atleten in actie.

In het begin 'waarschuwt' de maker ons al dat het een experiment is;

Het streven naar de absolute taal van cinema, onafhankelijk van de taal van theater en literatuur. In dat opzet is hij geslaagd, want we zien een schouwspel, puur gebaseerd op ritme en beweging [en in de 2003-versie geluid], waar je vol fascinatie naar blijft kijken.

Mooie poster.

Een constructivistisch hoogtepunt. Meesterlijk. 5*

Moskwood komt met de DVD.

Die dvd is al een tijd uit trouwens.

Welke muziek zit er onder?

Michael Nyman.

Ik vond de muziekscore van Nyman niet altijd geslaagd overigens. Ik meen me te herinneren dat hij zich heeft "laten inspireren" door notities van de hand van de regisseur omtrent de muziek voor The Man with the Movie Camera.

Belangrijker (en interessanter) is de film zelf. Een razendsnelle montage, in elkaar vloeiende en uiteenspattende scenes, en dit alles doorspekt met de nodige komedie en tragedie. Een fascinerende en amusante beeldenstorm. Voorbij voordat je het eigenlijk in de gaten hebt, net als het leven zelf.

Misschien niet helemaal legitiem, maar dit deed me wat denken aan de -qatsi trilogie. Dat komt met name door de beeldenstoom in combinatie met de score van Cinematic Orchestra, die erg mooi is.

Het meest opvallende is de supersnelle montage van de meest uiteenlopende shots, waarbij de cameraman zich als een volleerd acrobaat/stuntman in allerlei bochten wringt om originele shots te maken. Het vele knutselwerk achteraf verdient ook zeker waardering: Beelden die in elkaar overvloeien, repeterende shots, vertraagde en versnelde beelden, splitscreens, animatie, het passeert allemaal de revu. De beeld(opvolging)en zijn af en toe ook heerlijk suggestief.

Tegenwoordig zijn we een beetje verwend, maar destijds moet het een eye-opener van jewelste geweest zijn. Ik heb echter geen vergelijkingsmateriaal uit 1928 en eerder, dus misschien heb ik ongelijk.

Als experiment, zeer geslaagd. En ook in de 21e eeuw interessant om te bekijken!

de verwachtingen waren aanzienlijk hoog gespannen en ik moet nageven dat het wel degelijk een klein meesterwerkje is.

tal van vernieuwende technieken en een aanzienlijk knappe montage.

ik kan het zelf niet beter zeggen

Daarbovenop is de muziek enorm ondersteunend. Echt fenomenaal goed. Ik heb zelf de moskwood-uitgave in huis gehaald met de muziek van michael nyman. Erg sterk. Ik vraag me nu echter af of de muziek ook apart verkrijgbaar is op cd?

Bestaan er dan ook uitgaven met de cinematic orchestra muziek?

kortom, een film die zeker de moeite waard is om eens te bekijken (ook nu nog) en in zekere zin zelfs een must is voor de liefhebber

Technisch gezien een ongekend meesterwerk. Freeze frames, jump cuts, slow motion, split screen, versnelde beelden, terugspelende beelden, double exposure, close-ups, long shots....verzin het maar op en deze film heeft het. De film versnelt en vertraagt voortdurend, en heeft enkele terugkerende 'scenes' (telefonistes, trams). En dat alles op duizelingwekkende wijze aan elkaar gemonteerd. Ik zag de film compleet zonder soundtrack en werd nog helemaal meegezogen in de tornado van beelden die over het scherm vliegen.

Er zijn geen tussentitels, geen plot, geen acteurs. Een buitengewoon interessant experiment voor zijn tijd.

Daarnaast is de film ook historisch gezien interessant. Alle facetten van de Russische samenleving, en alle lagen van de bevolking komen aan bod. Dat de film een bolwerk is van Sovjet propaganda goes without saying. Mooi voorbeeld vond ik de vrouw die met brede lach op haar gezicht aan de lopende band sigaretten inpakt.

Zonder twijfel de volle 5*

Erg mooie en boeiende film. Prachtige camerabeelden en muziek, dat je met zo weinig zo'n goede film kan maken is erg knap. Misschien dat ik hem bij een 2e kijkbeurt zelfs als meesterwerk beschouw.

Voor nu 4 dikke sterren.

Heel erg beroemd en mooi, maar wat te saai.... De camerabeelden en het mooie knutselwerk zorgt voor een erg goede film, jammer dat weinig mensen deze film kennen....

****

Hij is helemaal niet saai.

Juist doordat het 'oog' (camera) steeds thema's en motieven aan elkaar linkt en contrasteert, maakt het tot een boeiend visueel spektakel. Maw. je wordt steeds op iets nieuws getrakteerd. Is dat saai?

Vooral door dat muziek was het niet saai en al die beelden van mensen .

Wat een fascinerende film! Ik heb altijd wel een zwak gehad voor real-life beelden van voor en tijdens WW-II, Maar dit was grotendeels prachtig...

Heb deze film gezien op video.google.com, achteraf misschien zonde omdat het zoveel mindere kwaliteit is dan DVD, maar anders had ik hem vast nooit gezien.

Deze film toont, zoals bekend, het leven. We zien geboorte, sterfte, trouwerijen, sport, ziekte, ongelukken we zien alles!

Wat voor mij de film zo prachtig maakt is vooral de combinatie van de beelden met de muziek. De toon werd meteen gezet vanaf seconde 1. Bij de versie die ik keek zat beslist geen muziek uit de jaren 20' deze muziek was volgens mij redelijk recent erbij gezet, maar het klopt helemaal! De combinatie tussen de beelden en de nieuwere muziek is prachtig en maakte de film voor mij vaak ontroerend. De slow-motion's, de stills, alles werd perfect ondersteund door de muziek! De muziek tilde de beelden van gewone plaatjes naar hogere kunst!

Maar het blijven erg losstaande beelden en op een moment is het spannende eraf. Gelukkig duurde de film maar iets meer dan een uurtje, maar dat was dus meer dan genoeg.

Dus dan probeer je uiteindelijk een punt te geven, en dat is bij deze film zeer moeilijk. Het eerste half uur was voor mij een ongelooflijke 5. de 30 minuten die volgen zijn dus ietsjes minder maar het einde, als de muziek weer een beetje omslaat, is weer prachtig.

Het word dus een punt tussen de 4 en de 4,5.

Als deze film je mooi/interessant lijkt: Kijken!

trouwens, ik heb de muziek nu op de achtergrond aanstaan...heerlijk!

Bizarre film, met een haast perfecte montage. Vooral de laatste tien seconden vind ik goed, als alles plots sneller gaat en de montage hoogtij viert.

Zoals Ruudje al zei staat deze documentaire gewoon op video.google.com. (Zoals ook veel andere documentaires)

Link: http://video.google.nl/videoplay?docid=-3322867758578475961&q=vertov&total=108&start=0&num=10&so=0&type=search&plindex=0

Ik weet echter niet wie de score verzorgd bij deze versie. Kan iemand daar duidelijkheid over verschaffen?

Goede vraag. Je hebt de score van Nyman ( uiteindelijk toch de beste vond ik), de score van het Cinematic orchestra, en dan heb je nog een derde, maar ik heb geen idee van wie deze is.

(op video.google is de versie van cinematic orchestra en de anonieme derde soundtrack te horen)

Blijkbaar zou er binnenkort een nieuwe DVD moeten uitkomen waar alledrie de scores opstaan, dat zal verheldering brengen

Hier kon ik dan weer niet zo gek veel mee. Op zich is het wel leuk dat Vertov een lofzang op cinema wil geven met deze film, met alle mogelijke truukjes die je je maar kunt bedenken, maar ik wordt maar voor een klein deel meegesleurt in zijn enthousiasme. Sommige vondsten zijn leuk, zoals de geanimeerde camera die zichzelf installeert en zelfs een dansje doet, of de momenten waarop de cameraman zichzelf als het ware monteert op plaatsen waar hij niet kan echt kan staan, bijvoorbeeld in een glas bier.

Maar over het algemeen overheerst de saaiheid. Hoewel het allemaal ontegenzeggelijk mooi geschoten is, is het allemaal nu wel redelijk standaard geworden. Veel ideëen zijn later nog honderden malen in films herhaald en naar mijn mening vaak ook interessanter toegepast. Deze grote collage beelden weet mij verder totaal niet te raken. Daarvoor is er te weinig te zien wat ik echt bijzonder vind. En na het zoveelste shot waarin weer een tram te zien is weet ik het ook wel weer. Verveling slaat regelmatig toe. De paar vondsten die nog altijd leuk zijn, maken de film nog uit te zitten, maar echt genoten heb ik niet. Niet mijn ding, kortom.

2*

Erg knappe film, geen seconde verveeld. De versie die ik zag was met muziek van Nyman en die was allesbehalve slecht.

edit: Wat een prachtige poster!

Ik zag na de eerste kijkbeurt ook nog één scène met die muziek en ik moet toegeven dat die muziek de film zowat tot een heel andere ervaring maakte. Ik zag de film in zijn geheel met live-pianobegeleiding. Klinkt leuk, maar het was nogal een suf melodietje.

[quote]FinkPloyd schreef:

Knappe montage, mooie beelden, maar buiten de stop motion met de opbouwende camera nergens echt verbluffend. Wel erg interessant om eens te zien, al had ik me er misschien iets meer van voorgesteld.

3*.

Pak je camera en ga aan de slag met de (global) remake van deze klassieker: http://dziga.perrybard.net/

Uit technisch en historisch oogpunt interessant maar verder erg braaf.

3,5