The Mob (1951)

Een film noir met het undercover-thema of hoe ge op non-actief kunt worden gezet en terzelfdertijd van dezelfde baas een levensgevaarlijke opdracht krijgt toegeschoven. Niet de enige verrassing. Er zouden er nog wel wat volgen in het goed uitgewerkte plot.

Opvallend zijn ook de goede, typische rolverwerkingen in dit genre, de spitse dialogen en de humor die af en toe doorsijpelt en het ook lichter doet aanvoelen. Het slot volgt trouwens gedwee dit allure. Goed, maar ver van outstanding.

Gisteren hadden we een zeer ervaren regisseur, vandaag een rookie die pas aan zijn tweede film toe was. Robert Parrish, hij werd niet bepaald een legende als regisseur. Zijn grootste filmische verdiensten en zijn ervaring lag in montage, Hij was een van de vaste editors van John Ford. Ging films regisseren en kwam uit bij de betere TV (The Twilight Zone bijvoorbeeld). Hij schreef in 1976 een boek over Hollywood dat nogal leuk schijnt te zijn. Deze film zit vol met toneelacteurs die film uitprobeerden en een flink aantal deden er veel meer.

The Mob is weer een beetje een no-nonsense noir, zonder veel stilistische versiering. Maar ergens ook een wat rauwe (voor zijn tijd) voorloper op een 70's politiefilm of een aflevering van een anti-held achtige politieserie van daarna. Broderick Crawford speelt een agent die een fout maakt en vervolgens undercover moet. Hij rommelt wat met een vrouw, er wordt gesuggereerd dat hij geen keurig net leven lijdt. De film bevat ook een vroege bijrol van Ernest Borgnine voordat hij een paar jaar later doorbrak en een hele vroege cameo van Charles Bronson. Het is een film waar alles en iedereen zich anders voordoet als hij is. Zowel de politie als de boeven en de grens is vrij dun. De film speelt zich in een havendecor en heeft nogal wat twists en turns, wat de geloofwaardigheid niet ten goede komt, maar eigenlijk best fun is. Het einde is een beetje te snel en had wat meer vlees op de botten kunnen gebruiken.

Let op hoe de politieagenten zorgen dat ze een auto kunnen achtervolgen.