Kiki, el Amor Se Hace (2016)

Tragikomedie over seksuele frustraties binnen relaties en de pogingen om daar wat aan te doen. De film is een remake van The Little Death (2014), maar een stuk minder dan het Australische origineel. Dat verschil wordt nog het meest duidelijk wanneer je de slotscènes over telefoonseks via een doventolk onderling met elkaar vergelijkt.

Remake van The Little Death [2014] over een verschillende Madrilenen die zich geconfronteerd zien met een stagnatie in hun seksuele relatie, of een bijzondere fetisjisme ontdekken en daar een plaats voor proberen te vinden in hun relatie. Natalia [Natalio de Molina] krijgt spontaan een orgasme tijdens een beroving en haar vriend [Àlex Garcia] doet er alles aan om haar dat gevoel te laten herbeleven; Paco [Paco León] en Ana [Ana Katz] proberen hun seksleven nieuw leven in te blazen met hulp van hun vriend in Belén [Belén Cuesta], die werkzaam is in een seksclub; Candela [Candela Peña] wil dolgraag kinderen, maar krijgt geen orgasme tijdens de seks met Antonio [Luis Callejo]; José Luis [Luis Bermejo] verlangt naar seks met zijn bittere, invalide vrouw [Maria Paz Sayago] en verzint daarvoor een list; en Sandra [Alexandra Jiménez] is een doventolk die verlangt naar een relatie. León benadrukt dat het gaat om wetenschappelijk onderbouwde fetisjismes, maar steekt er toch vooral de draak mee. Het enthousiaste spel van de cast helpt en voor wie open staat voor het onderwerp is er voor elk wat wils. Mijn favoriete moment: Sandra die namens een cliënt een gesprek met een sekslijn in bijzijn van collega’s moet vertalen.

Seksualiteit en relaties staat centraal in deze vijf verhalen die moeiteloos van het één naar het ander springen. Qua montage zit het dus wel goed. En ook de humor kon ik bij momenten wel smaken. Niet alles was in dit oogpunt geslaagd, maar het prima tempo hield de vaart er meer dan voldoende in.

Het meest interessante verhaal was ook voor mij het meest tragische. Daar waarbij de man zijn vrouw drogeerde om haar toch maar eens te kunnen aanraken, strelen, passioneel te verlangen ...

De andere verhalen waren wat met de haren getrokken en bevatten minder die tragische ondertoon en gingen meer richting het satirische. Het hele gedoe met die overvaller kon ik nog wel best smaken. En die ene scène met die doven achter de PC ging ook nog wel.

Hier en daar er naast, maar gelukkig bevatte de film ook leuke momenten. Fijne poging en initiatief. Goed om eens gezien te hebben.