JCVD (2008)

deze film is heel aardig gelukt, aan de ene kant moet je hem kijken met een vette knipoog, maar aan de andere kant zit er echt knap acteerwerk in.

3***

Een acteur die met zichzelf kan spotten, daar heb ik wel respect voor, zoiets had ik nooit verwacht van Van Damme.

JCVD begint als een hele grappige, originele film. De humor baseert zich vooral op de verhoudingen tussen de 'gewone' mensen en een ster zoals Van Damme en dat is zeer goed uitgewerkt in deze film. Maar naar het einde toe loopt het ineens alleen mis.

Het gaat al de foute kant op met die monoloog, dat stuk vond ik echt niet passen in de film. Een beetje zelfspot is goed, maar jezelf zo blootleggen? Ik zie gewoon niet in wat het met de rest van de film te maken had. Dan gaat het van kwaad naar erger: het einde komt abrupt en is zowel veel te dramatisch als ongeloofwaardig. Dit past echt niet bij de voor de rest zeer luchtige sfeer in JCVD.

Van Damme speelt makkelijk de beste rol uit z,n carriere tot zover. De vermoeidheid, pijn, schuld en verdriet is van z,n gezicht af te lezen. En dat komt ook vooral naar voren tijdens de monoloog. De film zelf is doorspekt met de nodige zelfspot en humor, ook dankzij z,n onderwerp. Alleen blijft de film zelf wat achter zoals de belichting en enkele bijrollen. Het bleef soms amateuristisch overkomen zodat de mokerslag uitblijft. Maar ben aangenaam verrast door deze film.

*** 1/2.

Ik heb de film zojuist bekeken. Had hem al een tijdje liggen maar niet aan toe gekomen.

Heb me (als JCVD fan) prima vermaakt met de film. Van Damme vind ik erg goed spelen.

Echter .. zat ik wel te wachten tot hij een keer een flinke stoot uitdeelde. Tuurlijk, hij speelt 'zichzelf' en geen super-hero maar hij verteld dat hij 20 jaar karate ervaring heeft en dan verwacht ik wel dat hij toch iets probeert

3.5 *

Las net in humo dat Tarantino dit de beste film vond die hij vorig jaar gezien heeft. Zelf de film nog niet gezien.

Heb deze gekeken. Het lijkt ook een beetje op een Biografie film. Van Damme is daarom ook erg goed in deze film.

heb al het eerste deel van de film gezien, best wel saai en hoogst voorspelbaar, tot nu toe was er niet één gebeurtenis die niet te verwachten viel

Saaie film. Maar dat versterkte wel de kneuterigheid van de realiteit versus de fantasie van de gemiddelde JCVD actiefilm. De monoloog probeerde de film op te tillen naar arthouse, wat ik totaal overbodig vond en bovendien was het zeer langdradig.

Idee van de film was zeer goed bedacht, maar vond resultaat te weinig boeien om goed te zijn.

Aardige film van de Muscles from Brussels. Het eerste uur is het allemaal leuk om te volgen alleen wordt de film daarna wat saai en langdradig. Toch een voldoende.

Beste Jean-Claude van Damme film ooit

Het getuigt van veel moed en zelfspot om jezelf te spelen. Leuke recensies over gelezen. Ben best wel benieuwd hiernaar!

Prima film, goed bedacht, alleen het absolute einde viel wat tegen.

Niks dan lof voor een film waarin een B-acteur een plot tevoorschijn tovert waar hij zijn ongenoegen over zijn eigen leven in kwijt kan terwijl hij toch ook binnen zijn eigen genre blijft.

Memorabele momenten zijn toch wel de vrij intense monoloog en het filmische moment wanneer het postkantoor verlaten wordt, kippenvel.

Ik hoop nog veel van Jean-Claude te horen

Jean-Claude Van Damme is de trots van België, en hij is weer helemaal terug.
Hij speelt hier gewoon zichzelf en dat lukt hem prima. Wat hij hier allemaal meemaakt, het is een echte pechdag voor hem. Hij vecht rechtszaken uit, hij is al lang wakker en moe van het reizen. Steven Seagal kaapt een hoofdrol in één of andere actiefilm weg voor de neus van Van Damme. Nu komt onze sympathieke Belg in Brussel terecht, en als je denkt dat je het ergste gehad hebt slaat het noodlot toe. Jean-Claude Van Damme heeft geld nodig en stapt toevallig een postkantoor binnen waar er net een overval bezig is. En door omstandigheden wordt hij ervan verdacht de overvaller te zijn.
Dit alles zorgt voor erg grappige situaties en een erg aparte Jean-Claude Van Damme. Heel anders dan we hem kennen. Hij haalt hier geen heldhaftige acties uit, maar zoals gezegd is hij gewoon zichzelf.
Naast de grappige momenten zijn er ook erg serieuze momenten, en dat werkt allemaal prima. Tja, er zit heel wat in de film, ik kan me voorstellen dat de meesten er wel positieve zaken in terugzien. Zelf ben ik wel een fan van de Van Damme films, vooral zijn oudere films, maar dit lijkt me dus ook wel een prima film voor de mensen die niet van zijn "vechtfilms" houden.
Ik moet zeggen dat Jean-Claude Van Damme hier echt op een mooie manier reclame voor zichzelf heeft gemaakt. En zeker niet in die zin dat hij zichzelf enkel als een geweldig mens heeft willen profileren. Neen hoor, integendeel zelfs. Hij is in deze film heel open en daarbovenop toont hij zichzelf ook als een prima acteur.

Er is ook nog een acteur die Zinedine Soualem heet, hij is één van de overvallers. De naam doet niet meteen een belletje rinkelen, maar de gelijkenis met John Cazale is treffend. Tel daar de overval en het publiek bij op, en de link met de film Dog Day Afternoon is snel gemaakt.

JCVD is in elk geval een prima film geworden, ik vind het dan ook een aanrader. Ik hoop dan ook dat Jean-Claude Van Damme deze lijn kan verderzetten en ons in de toekomst weer kan trakteren op enkele mooie films. Dat mogen actiefilms zijn, maar hier heeft hij ook bewezen dat hij andere rollen aankan. Hij kan dus alle richtingen uit, het is nu afwachten wat de toekomst brengt. Voor deze film verdient hij in elk geval respect.

Mooi stukje Nomak

Bedankt.

Ik dacht dat het een documentaire zou zijn. Toen het begon als actiefilm was ik dan ook verbaasd. Toch is het eigenlijk wel een documentaire: gewoon een film waarin je als kijker meekijkt in het "echte leven" van Jean Claude.

Ik vond de monoloog juist het sterkste stukje van de film. Hij geeft hierin zijn pijn, onzekerheid, gevoelens bloot. Ik keek zijn films vroeger niet om zijn acteertalent, maar omdat hij een stoere vent was. Hij blijkt in deze monoloog echter wel degelijk echt te kunnen acteren. Dit stuk tilt de film echt uit de middenmoot.

Eén van de acteurs (misschien wel meerdere) van deze film speelt nu in de nieuwe Belgische komedie "Les Barons" die zeker de moeite waard is.

Beide verhalen spelen zich dan ook af in Brussel en dat is het lokaal talent vermoed ik dan. Ook Taxi 4 zou hij in gespeeld hebben maar die heb ik niet gezien.

Deze jongeman dus Incompatible Browser | Facebook

Ik was als puber een grote van van Van Damme, had al zijn films gezien. Vooral omdat er in gevochten werd en ook omdat hij als Belg het toch best wel hoog geschopt heeft in Hollywood, vooral als je zijn levensverhaal kent hoe hij in de eerste jaren moest rondkomen in Amerika. Films als Wrong Bet, Bloodsport, Double Impact waren mijn favorieten. Maar daarna raakte Van Damme in de vergetelheid. Zijn films waren niet aantrekkelijk meer. Ik moet eerlijk toegeven dat ik daarna ook niet zijn films wou zien omdat ik al dacht dat het toch al niets zou zijn. Over deze film had ik wat meer positieve reacties gehoord. En heb hem dus bekeken. Van Damme is gewoon zichzelf in deze film en dat doe ie prima. Hij laat dus zien hoe het in zijn dagelijkse leven er aan toe gaat. Hoe hij op straat aangesproken wordt, dat mensen zijn handtekening willen. Er wordt niet gevochten, maar hij raakt wel betrokken bij een roofoverval. Zelfs een aantal overvallers hebben respect voor deze man. Om een lang verhaal kort te maken. Een onverwacht redelijk tot goede film. Best het kijken waard, ook voor mensen die niet van gewelddadige knok films houden.

Ik gun het Van Damme van harte en vond het idee voor deze film erg leuk maar de uitwerking is helaas minder. Hier en daar zijn er wel wat aardige momenten maar het is allemaal erg druk chaotisch en onsamenhangend en dat gaat ten koste van het kijkplezier. Desondanks doet Van Damme het heel goed en de zelfspot kan ik zeer waarderen.

5 = idee/originaliteit van het verhaal

4 = acteerwerk VanDamme

2 = uitvoering film, superzonde want het film-idee is superorigineel!

rond ik het af naar een mooie = 3,5

film ziet er spuuglelijk uit maar jean claude van damme maakt veel goed en dan vooral door die blik in zijn ogen. goed gespeeld.

Best een aardige film inderdaad, met een origineel uitgangspunt.

JCVD is een film die je natuurlijk niet al te serieus moet nemen, er wordt redelijk tot goed in geacteerd en het uitgangspunt van een over de top acteur die persoonlijke problemen heeft is niet zo origineel, behalve het feit dat het ook echt om zichzelf gaat. Dat stelt alles toch in een ander perspectief.

Het is verder lastig voor me om te zeggen wat ik er precies goed aan vond ,heb me gewoon prima vermaakt.

Punt van kritiek is wel de naïviteit van de politie in Brussel, zo makkelijk er van uit gaan dat JcvD het postkantoor overvalt en de vrijgelaten gijzelaars niet eens ondervragen over de gijzelnemers. Het einde wekte dus ook wel enige vraagtekens bij me op, beetje raar dat JcvD soort van "de lul" is aan het einde.

Wekte toch wel enige irritaties bij me op, jammer want voor de rest is het van onderhoudend niveau en 1 van de betere JcvD films die ik heb gezien.

3*

Hij werd gearresteerd vanwege de belastingfraude hoor.

Ja wat een onzin zeg, allemaal gebeurd tijdens een gijzeling, wat een crimineel moet van Damme dan zijn zeg

Toch wel een leuke film dit. Ik wist vooraf niet echt wat ik nu precies moest verwachten, alleen dat het zeker geen ouderwetse knokfilm zou zijn. Nee van Damme speelt in deze film zichzelf en hij acteert eigenlijk met verve. Zijn eigen Franse taal en omgeving doet de Belg zichtbaar goed, al is dit zeker niet altijd een vrolijke film. Van Damme toont klasse door zelfspot te hebben en deinst er deze keer niet voor terug om zowel letterlijk als figuurlijk flinke klappen te krijgen. De monoloog is behoorlijk sterk en hoewel niet iedereen in deze film even goed is, is van Damme dat in ieder geval wel. Het soort van groene filter dat in deze film gebruikt wordt geeft de film soms nog wat extra sombers mee. Al met al een sterke zet van van Damme en hopelijk voor hem is dit het begin van een soort van comeback van "The Muscles from Brussels".

3,0*

Wel grappig dat de politieagent die tegenover Van Damme staat hier Bruges heet. Damme is een deelgemeente van Brugge.

Jean-Claude Van Damme mag dan al behoorlijk acteren in deze prent, mij sprak het totaal niet aan.

Ik vond het geheel een saaie bedoening.

Ik ben al geen liefhebber van Franse (oftewel Franstalige) filmen, op enkele uitzonderingen na, en deze was dus ook niet iets waar ik opgetogen van ben.

Zijn Amerikaanse filmen mogen dan meer op actie gericht zijn en minder inhoud hebben wat betreft scenario, maar toch zie ik dat nog liever dan deze prent.

Neen, not my cup of thee dit...

Ik vind van Damme altijd leuk acteren. Maar deze film sloeg bij mij de plank mis.

Van Damme heeft zelfspot, humor en kan acteren. Vooral als komedie erg geslaagd. Bijv. de openingsscene, de sigaretentrapscene, de Steven Seagal references en sowieso de vele (actie)film verwijzingen zijn een klein feestje. Verder is de al besproken monoloog natuurlijk het (gevoelig) hoogtepunt uit de film en sowieso uit zijn carriere. Weet iemand of hij dit zelf heeft geschreven?

Hoewel de film behoorlijk uniek is, wordt het als geheel niet echt bijzonder. Apart eigenlijk. Het overvalverhaaltje is natuurlijk ook ondergeschikt en met een vette knipoog, maar toch. Het voogdij verhaal was zelfs strontvervelend. Overall had het ook wat uitbundiger en scherper gemogen, van mij.

Maar toch een paar keer heel hard gelachen en overwegend gewoon met grote glimlach gekeken. Ruime 3,5 sterren.