Babysitter Wanted (2008)

Ik heb deze film gisteravond gezien en vond het echt geweldig!

Ik heb me zonet ingeschreven bij moviemeter, ik las de afgelopen tijd al vaak reacties van films maar ik weet nu zeker dat ik daar absoluut niet op af moet gaan.

Bij zowat alle films waar ik de reacties op las waren het alleen maar negatieve reacties, dit is niet goed dat is niet goed enz enz..

Ik snap niet dat jullie alleen maar negatief kunnen zijn!

Mensen als jullie deze film nog moeten kijken het is een absolute aanrader, met een heel onverwachts script ik wist absoluut niet dat het zo zou lopen echt een hele mooie film!

Aardig maar niks vernieuwend.

Redelijke spanning en verhaal.

3 sterren

Leuke titel natuurlijk, en de film brengt dan ook precies wat je kan verwachten, hoewel een beetje te soft. Angie heeft geld nodig en komt zo bij een familie op het platteland terecht om op hun kind te passen. Jammer dat het hier niet om een klassieke babysitter situatie ging. Dus geen kindje die de babysitter betrapt terwijl ze op de bank ligt te vozen met het ongewenste vriendje. Of stiekeme feestjes. In plaats daarvan voelt Angie, de werkelijk doodsaaie Angie, zich vanaf het begin al niet op haar gemak dus dat er stront aan de knikker kwam was voor mij en haar geen verrassing.

De 'wending' die hier zo wordt geroemd stelt geen reet voor. Het is ongeveer horrorregel nummer één; in een horrorfilm is niemand te vertrouwen. De ontknoping zag er zelfs belachelijk en ongeloofwaardig uit. Het verhaal zal geen potten breken en de soundtrack verpest alle spanning. Die is teveel aanwezig, klinkt niet anders dan andere horrors en stopt op momenten waarop een persoon iets denkt te zien of te horen.

De special effects waren een teleurstelling omdat wonden niet expliciet in beeld komen en wanneer er toch op een wond wordt ingezoomd wordt er duidelijk in vleeskleurig leer gesneden. Het moment waarop een lichaam wordt ontleed is wel tof gedaan, leuke geluidseffecten ook. Jammer dan weer dat de bodycount niet hoog is, en de make-up van de priester leken meer op cumshots dan littekens. En kan iemand me vertellen hoe die haak in de broek van Sam kwam? Wat een onzin zeg.

Acteerwerk stelde ook niks voor. Het leek vaak te ingestudeerd en het moment waarop Sam een haak in zijn broek heeft kijkt hij echt met een blik van: "Sarah, dit is het teken waarop je me omhoog takelt." Het joch is sowieso strontvervelend. Dan was die vent nog het overtuigendst. Voordat je hieraan begint hoop je op een enkele verrassing zodat je deze film lang zult heugen dan een avond, maar daarin zijn Barnes en Manasseri gefaald.

Geen wonder dat horror als genre zo'n bedenkelijke reputatie heeft, als je ziet wat voor stompzinnige films er op de markt gedumpt worden. Het lijkt wel alsof de makers zélf het genre + de fans niet eens serieus nemen. Dat leid ik althans af uit de werkelijk van de pot gerukte finale die compleet de mist in gaat door de stortvloed aan clichés die elkaar in sneltempo opvolgen. Neem bijvoorbeeld personages die het ene moment een bijl in hun ruggengraat geplant krijgen en het andere moment weer rondhuppelen alsof ze enkel wat stijfjes zijn van een uurtje joggen. Of de, overigens erg bevallige, heldin die haar belager met één messteek de genadeslag kan toebrengen, maar er toch voor kiest om hem in de voet te steken zodat hij op zijn minst nog een kans maakt. Nee, als je het publiek op het puntje van de stoel wil krijgen - hier duidelijk de bedoeling - moet het minder onbeholpen allemaal. Maar ook de rest is erg middelmatig tot pover. Daarnaast laat je beter het grootste deel over aan de suggestie, want het expliciete karakter bereikt hier net het omgekeerde van wat men beoogt. Kortom, erg slecht ondanks het potentieel.

Ti West heeft deze prent waarschijnlijk ook gezien en moet gedacht hebben: 'Dit kan ik beter.' Welnu, hij had gelijk, want House of the Devil is op alle vlakken superieur aan dit prul.

Matig filmpje die eigenlijk nog niet eens zo slecht begint. Er wordt in het begin ruim de tijd genomen maar mede door die stoner room-mate is dit totaal niet storend. Wanneer het babysitten en dus ook de horror begint wordt het jammer genoeg wel behoorlijk zwak.

De gebruikelijke trucjes worden weer uit de doos gehaald. Zo wordt ze meerde malen gebeld door een onbekende stalker. Buiten dat het niet spannend gebracht wordt werd het na een aantal keer ook nog eens strontvervelend. De schrikmomenten zijn buitengewoon zwak en totaal niet goed ge-timed. Buiten die éne scene waar de stalker binnen komt en in de deuropening staat wordt het hele stalker gebeuren totaal niet goed gebracht en lijkt nog het meest op een mislukte versie van The Strangers.

Daarna, nadat we hebben uitgevonden dat het irritante joch de zoon van de duivel is, begint het martelen. De gore is tegenvallend want buiten wat buiten wat slachtafval uit het lokale slachthuis wordt er niks full-screen getoond.

Tina Houtz is nergens echt overtuigend. Bruce Thomas acteert op zich heel aardig maar door het humoristische script is hij wel grappig maar nergens echt eng. Bill Moseley doet het ook wel leuk als de sheriff maar krijgt te weinig screen-tijd om er echt bovenuit te springen.

2,5*

Redelijk vermaakt, maar meer ook niet.

Vreselijk origineel, maar goed, hij keek verder lekker weg.

Dieptepunt was toch wel het oppaskind.... *2,5

Horror van de B-garnituur wordt nog steeds in grote getale geproduceerd. Veel van die films zijn middelmatig. Nog meer films zijn bagger. Gelukkig komt er ook wel eens iets vrij dat de middelmaat ontstijgt. Deze film doet dat niet.

De film brengt niets nieuws. Elk cliché passeert. Onheilspellende telefoontjes. Gossip over vermiste schoolmeisjes. Het doelloze optreden van de plaatselijke zwakhoofdige sherrif. En natuurlijk de geheimzinnige onbekende die stalkt en bespioneert.

Hoewel er dus niets nieuws onder de zon is, moet ik eerlijk zeggen dat ik het best naar m‘n zin had tot ver in de film. Niet uitzinnig van vreugde, maar gewoon tevreden. Deze imitatie van honderden slasherende voorgangers kijkt eigenlijk wel aangenaam weg. Het acteerwerk is prima. Er is wat humor. Beetje suspense. Beetje schrik. Leuke vrouwelijke hoofdrol.

Maar toch. Er zijn ook zwakke en vervelende dingetjes. De gore blijft slechts beperkt tot een enkele scène. De leuke hoofdrol houdt de kleertjes aan. De combinatie 'creepy kid' en 'film met religieuze referenties' is heel erg onmiskenbaar. De acties van creepy kid grenzen aan saaiheid. De rol van de geheimzinnige onbekende ontspoort en belandt in het belachelijke. Het zijn zo maar wat voorbeelden.

Er is echter één ding dat al die voorbeelden nog overtreft. Eén ding dat erger is. Dat is de inzet van de muziek. Die slaat echt alles. De muziek wordt bijzonder overmatig ingezet om een spannend moment aan te kondigen. En met overmatig, bedoel ik echt buitenproportioneel. Nooit uitgekiend of subtiel. Nee, nooit. Het gaat als volgt. De muziek wordt luider en luider. "Oh god", denk je dan al. "Een spannend moment is aanstaande. Daar gaat vast een jumpscare komen". De muziek wordt nog iets luider en dan…..

Boem! Met een enorme uithaal van alle beschikbare instrumentarium, zien we hoe de babysitter de koelkast opent en... er iets uitpakt. Geen reden tot schrik. Er kan weer geademd worden. Kom op! Wat een overkill. Ik vind een jumpscare op z'n tijd leuk, maar dan wel graag met reden. Dit doet pijn en slaat de plank erg mis.

Ok. Rustig nu. Op naar de slotconclusie: De film kijkt over het algemeen leuk weg, maar na verloop van tijd kunnen de zwakkere dingetjes in de film steeds minder goed gecamoufleerd en genegeerd worden. De prettige elementen wegen te weinig op tegen de vervelende. Het schuurt. Als aan het eind de voorspelbare afloop inderdaad ook echt gebeurt, ben ik er wel klaar mee.

'Babysitter Wanted' is een heel aardige film (hier begint de muziek in te zetten en aan te zwellen) met teveel zwakheden om de film tot het einde vreugdevol en kritiekloos te kunnen uitzitten (muziek zwelt nog steeds aan). Aan het eind rest een gevoel van (oorverdovend klinkt het nu) teleurstelling! (Muziek gaat nu in afwachting van de slotzin in één fenomenale toon door de geluidsbarrièrre). Komt ie. Het eindoordeel: HET VIEL WAT TEGEN! (Stilte volgt).

Kan ik mooi even zeggen dat dit m'n 1000e mening was en ik daar wel een beetje trots op ben.

Matig vermaak.

Van Babysitter Wanted had ik vooraf een simplistische horrorfilm verwacht die ook wel echt genrewerk is. Vaak zijn dit soort films echter van een soort die te veel hooi op hun vork nemen door allerlei dramaelementen toe te voegen aan het verhaal. Gelukkig heeft deze film daar wat minder last van.

Deze film gooit zichzelf na 45 minuten, de helft dus, namelijk omver en gaat een hele andere richting op zonder te veel drama toe te voegen. Aangezien beide richtingen erg verschillend van elkaar zijn kan ik niet zeggen dat de switch goed gaat. Daar ligt dan ook het pijnpunt. Apart van mekaar zijn de verschillende richtingen lekker vermaak, maar elkaar weten ze niet goed aan te vullen.

Acteerwerk is niet al te best, maar ook niet al te slecht. Typisch een horrorfilm waarin het meeste werk middelmaat is. Er zitten geen uitzonderlijk goede prestaties tussen en dat komt vooral omdat de cast geen ruimte krijgt. Een volvoorkomend probleem met horrorfilms, en deze film is daar geen uitzondering op.

Qua horror zelf is het nog wel aardig. Cinematografisch niet de mooist gestileerde film, maar het mag er best zijn. Aardige belichting en een redelijk sfeertje. De spanning zit er niet echt in, maar de film mikt daar gelukkig maar voor een beperkte tijd op voordat het zichzelf omgooit. De gore mag er best wezen en is voelbaar, dat weet het spanningsloze gedeelte van de film wat te compenseren.

Ik kwam er vlot doorheen en de film duurt niet al te lang, maar eigenlijk had het beide richtingen wat beter moeten uitwerken. Spannender en wat harder, met een iets nuchterder verhaaltje. Dit voelt namelijk nogal samengeraapt en rommelig aan. Alsof de schrijvers wel interessant wilde doen, maar geen zin hadden om het helemaal naar behoren uit te werken. Aardig als vermaak, maar niet hoogstaand.

Een echt goedkoop en pover filmpje dit, met idem 'acteerprestaties'. Je kunt de film niet serieus nemen, maar zelfs dan nog, ist pijnlijk om zien en er doorheen te komen en is het echt zo'n totaal overbodige film.

“Sam, you don't have to eat me.”

Heerlijk, zo'n horrorloze horrorfilm. Althans voornamelijk de eerste drie kwartier, misschien wel het eerste hele uur. Want deze film brengt maar weinig horror met zich mee, en wordt eigenlijk in de laatste dertig minuten echt leuk. Geen idee waarom maar, hij staat in mijn watchlist dus ik wou hem blijkbaar graag een keer zien, ja qua plot klinkt het misschien best vermakelijk maar, de film zelf is behoorlijk saai te noemen. Het script van deze film is gewoon een herhaalconcept van verschillende andere films in het genre die het overigens tien keer beter doen. Deze zogenaamde house invasion of kannibalenfilm hoe je het maar wilt noemen, is nou niet van hoog niveau. Ik zou er bijna geen B-niveau aan kunnen knopen, omdat de film gewoon echt heel weinig te bieden heeft.

Het acteerwerk is van laag niveau, en echt niet bijzonder te noemen. Het verhaal is onwijs saai, en het concept is niets bijzonders. Daarnaast heeft deze film gewoon bijna niks op horrorgebied te bieden. We zien hooguit één keer hoe iemand gevilt wordt, en zelfs dat krijg je niet helemaal te zien. Jammer, wanneer de regisseur(s) er nooit veel uit durft te halen, bang dan de film te erg wordt? De film had als de gore beter was, veel meer te bieden. Aangezien het script nou ook gewoon niet spannend was, je ziet alles gebeuren vooraf, en het is gewoon heel erg voorspelbaar.

In mijn ogen totale tijdsverlies deze film. Ook dat kind is gewoon echt zo ontiegelijk irritant, dat haalt mij gewoon over om een halve ster van de film af te halen. Geen geslaagde horrorfilm in ieder geval, hier kon ik echt helemaal niks. En dat is best jammer. Want de film begon nog best interessant, en was nog best hoopvol, en ook de laatste dertig minuten waren best gaaf, wanneer er eindelijk eens wat bloed in voor kwam.