Babysitter Wanted (2008)

Inderdaad geen tegenvaller maar dat kind..... Als ik thuis zo eentje had, naar de opvang!

Leuke middagvuller.

Horror van de B-garnituur wordt nog steeds in grote getale geproduceerd. Veel van die films zijn middelmatig. Nog meer films zijn bagger. Gelukkig komt er ook wel eens iets vrij dat de middelmaat ontstijgt. Deze film doet dat niet.

De film brengt niets nieuws. Elk cliché passeert. Onheilspellende telefoontjes. Gossip over vermiste schoolmeisjes. Het doelloze optreden van de plaatselijke zwakhoofdige sherrif. En natuurlijk de geheimzinnige onbekende die stalkt en bespioneert.

Hoewel er dus niets nieuws onder de zon is, moet ik eerlijk zeggen dat ik het best naar m‘n zin had tot ver in de film. Niet uitzinnig van vreugde, maar gewoon tevreden. Deze imitatie van honderden slasherende voorgangers kijkt eigenlijk wel aangenaam weg. Het acteerwerk is prima. Er is wat humor. Beetje suspense. Beetje schrik. Leuke vrouwelijke hoofdrol.

Maar toch. Er zijn ook zwakke en vervelende dingetjes. De gore blijft slechts beperkt tot een enkele scène. De leuke hoofdrol houdt de kleertjes aan. De combinatie 'creepy kid' en 'film met religieuze referenties' is heel erg onmiskenbaar. De acties van creepy kid grenzen aan saaiheid. De rol van de geheimzinnige onbekende ontspoort en belandt in het belachelijke. Het zijn zo maar wat voorbeelden.

Er is echter één ding dat al die voorbeelden nog overtreft. Eén ding dat erger is. Dat is de inzet van de muziek. Die slaat echt alles. De muziek wordt bijzonder overmatig ingezet om een spannend moment aan te kondigen. En met overmatig, bedoel ik echt buitenproportioneel. Nooit uitgekiend of subtiel. Nee, nooit. Het gaat als volgt. De muziek wordt luider en luider. "Oh god", denk je dan al. "Een spannend moment is aanstaande. Daar gaat vast een jumpscare komen". De muziek wordt nog iets luider en dan…..

Boem! Met een enorme uithaal van alle beschikbare instrumentarium, zien we hoe de babysitter de koelkast opent en... er iets uitpakt. Geen reden tot schrik. Er kan weer geademd worden. Kom op! Wat een overkill. Ik vind een jumpscare op z'n tijd leuk, maar dan wel graag met reden. Dit doet pijn en slaat de plank erg mis.

Ok. Rustig nu. Op naar de slotconclusie: De film kijkt over het algemeen leuk weg, maar na verloop van tijd kunnen de zwakkere dingetjes in de film steeds minder goed gecamoufleerd en genegeerd worden. De prettige elementen wegen te weinig op tegen de vervelende. Het schuurt. Als aan het eind de voorspelbare afloop inderdaad ook echt gebeurt, ben ik er wel klaar mee.

'Babysitter Wanted' is een heel aardige film (hier begint de muziek in te zetten en aan te zwellen) met teveel zwakheden om de film tot het einde vreugdevol en kritiekloos te kunnen uitzitten (muziek zwelt nog steeds aan). Aan het eind rest een gevoel van (oorverdovend klinkt het nu) teleurstelling! (Muziek gaat nu in afwachting van de slotzin in één fenomenale toon door de geluidsbarrièrre). Komt ie. Het eindoordeel: HET VIEL WAT TEGEN! (Stilte volgt).

Kan ik mooi even zeggen dat dit m'n 1000e mening was en ik daar wel een beetje trots op ben.

Matig vermaak.

Van Babysitter Wanted had ik vooraf een simplistische horrorfilm verwacht die ook wel echt genrewerk is. Vaak zijn dit soort films echter van een soort die te veel hooi op hun vork nemen door allerlei dramaelementen toe te voegen aan het verhaal. Gelukkig heeft deze film daar wat minder last van.

Deze film gooit zichzelf na 45 minuten, de helft dus, namelijk omver en gaat een hele andere richting op zonder te veel drama toe te voegen. Aangezien beide richtingen erg verschillend van elkaar zijn kan ik niet zeggen dat de switch goed gaat. Daar ligt dan ook het pijnpunt. Apart van mekaar zijn de verschillende richtingen lekker vermaak, maar elkaar weten ze niet goed aan te vullen.

Acteerwerk is niet al te best, maar ook niet al te slecht. Typisch een horrorfilm waarin het meeste werk middelmaat is. Er zitten geen uitzonderlijk goede prestaties tussen en dat komt vooral omdat de cast geen ruimte krijgt. Een volvoorkomend probleem met horrorfilms, en deze film is daar geen uitzondering op.

Qua horror zelf is het nog wel aardig. Cinematografisch niet de mooist gestileerde film, maar het mag er best zijn. Aardige belichting en een redelijk sfeertje. De spanning zit er niet echt in, maar de film mikt daar gelukkig maar voor een beperkte tijd op voordat het zichzelf omgooit. De gore mag er best wezen en is voelbaar, dat weet het spanningsloze gedeelte van de film wat te compenseren.

Ik kwam er vlot doorheen en de film duurt niet al te lang, maar eigenlijk had het beide richtingen wat beter moeten uitwerken. Spannender en wat harder, met een iets nuchterder verhaaltje. Dit voelt namelijk nogal samengeraapt en rommelig aan. Alsof de schrijvers wel interessant wilde doen, maar geen zin hadden om het helemaal naar behoren uit te werken. Aardig als vermaak, maar niet hoogstaand.

Een echt goedkoop en pover filmpje dit, met idem 'acteerprestaties'. Je kunt de film niet serieus nemen, maar zelfs dan nog, ist pijnlijk om zien en er doorheen te komen en is het echt zo'n totaal overbodige film.

“Sam, you don't have to eat me.”

Heerlijk, zo'n horrorloze horrorfilm. Althans voornamelijk de eerste drie kwartier, misschien wel het eerste hele uur. Want deze film brengt maar weinig horror met zich mee, en wordt eigenlijk in de laatste dertig minuten echt leuk. Geen idee waarom maar, hij staat in mijn watchlist dus ik wou hem blijkbaar graag een keer zien, ja qua plot klinkt het misschien best vermakelijk maar, de film zelf is behoorlijk saai te noemen. Het script van deze film is gewoon een herhaalconcept van verschillende andere films in het genre die het overigens tien keer beter doen. Deze zogenaamde house invasion of kannibalenfilm hoe je het maar wilt noemen, is nou niet van hoog niveau. Ik zou er bijna geen B-niveau aan kunnen knopen, omdat de film gewoon echt heel weinig te bieden heeft.

Het acteerwerk is van laag niveau, en echt niet bijzonder te noemen. Het verhaal is onwijs saai, en het concept is niets bijzonders. Daarnaast heeft deze film gewoon bijna niks op horrorgebied te bieden. We zien hooguit één keer hoe iemand gevilt wordt, en zelfs dat krijg je niet helemaal te zien. Jammer, wanneer de regisseur(s) er nooit veel uit durft te halen, bang dan de film te erg wordt? De film had als de gore beter was, veel meer te bieden. Aangezien het script nou ook gewoon niet spannend was, je ziet alles gebeuren vooraf, en het is gewoon heel erg voorspelbaar.

In mijn ogen totale tijdsverlies deze film. Ook dat kind is gewoon echt zo ontiegelijk irritant, dat haalt mij gewoon over om een halve ster van de film af te halen. Geen geslaagde horrorfilm in ieder geval, hier kon ik echt helemaal niks. En dat is best jammer. Want de film begon nog best interessant, en was nog best hoopvol, en ook de laatste dertig minuten waren best gaaf, wanneer er eindelijk eens wat bloed in voor kwam.