Bereavement (2010)

Aardig.

Deze prequel van Malevolence is sterker dan zijn voorganger. Toch heeft de film meer potentie dan het uiteindelijke resultaat.

Film oogt goed en de acteurs zijn redelijk overtuigend. Verhaal is ook goed en best boeiend, de uitwerking helaas iets minder. Beetje dubbel. Van een kant lukt het aardig een realistisch overkomende thriller/drama neer te zetten, van de andere kant wordt dit weer deels teniet gedaan door een aantal horrorclichés en andere toevalligheden in het script. En dat is jammer... 6/10*

Matige horror en erg depressief de gore scenes zijn alleen maar mes steken en hebben we al beter gezien, verder gaat de film nergens naar toe en is erg onsymphatiek. De rol van John Savage als vader Ted doet denken aan zijn rol in de deerhunter na zijn ongeval en heeft geen enkele meerwaarde. Wel even blijven kijken na de aftiteling svp.

Meh.

Film die zich wat zielloos aansluit bij de wat succesloze 80s revival. Althans, dat doet een shotje van een walkman vermoeden, want heel veel verder komt deze film ook niet.

Al vanaf het begin beviel deze film me niet zo. Leuk voor de soccermoms die er waarschijnlijk meer reden in zien om hun kindje geen 2 seconden uit het oog te verliezen, ùaar verder is het gewoon weer dezelfde ongein. Komt op geen enkel moment geloofwaardig over.

De gore valt zwaar tegen, veel meer dan bloedspatters zijn er niet echt. Vast ook een verwijzing naar de 80s, want verder genoeg mesjes die in allerlei bogen door het scherm heenvliegen. Belichting is wel sfeervol maar de povere editing en de saaie soundtrack zorgen ervoor dat het nergens echt spanned, eng of goor wil worden.

Blijft een flauw martelhorrortje over. Honderden films die dit beter gedaan hebben, geen enkele reden om deze film te gaan bekijken.

1.5*

Ken je dat gevoel, dat wanneer je een film opzet, je de eerste paar minuten al aan de buis gekluisterd zit en telkens denkt: 'Ik wil weten wat er gaat gebeuren!'? Dat gevoel had ik bij Bereavement. Ook omdat ik dit soort films altijd heel interessant vind, maar grotendeels omdat het me wat het verhaal betrof een soort 'Criminal Minds' gevoel gaf. Vond de intro dan ook fascinerend.

Helaas zakte dit gevoel al snel in. Het was nog steeds prima kijkbaar, maar de echte spanning was verdwenen, de nieuwsgierigheid, het 'meer' willen. Voorspelbaarheid kwam daarvoor in de plaats. Nu is het normaal niet zo erg, maar wel jammer dat ik zinnen benoemde vlak voor ze ook daadwerkelijk gezegd werden.

Ik snap nooit zo goed dat vrouwen, wanneer ze ontsnappen, hard lopen te snikken en te kreunen/steunen. Je zou dan toch denken dat je zo stil mogelijk probeert te zijn, in plaats dat je het idee wekt dat de plaatselijke fanfare langs buldert. En tuurlijk joh, een kastdeur openmaken waar bloed op zit, alleen met een telefoon in je hand....

Het hele middenstuk is eigenlijk vrij droge kost. Af en toe een kill, maar niet zo spectaculair. De nodige clichés zie je voorbij komen; oom wordt neergeschoten, vriendje probeert haar te redden maar Mr Killer staat plots achter hem, het jongetje gaat ook op de killertour, etc, etc.

En ja, ze hebben inderdaad bezuinigd op BH's voor de hoofdrolspeelster. Maar dat moet dan waarschijnlijk extra 'opwindend' voor de mannen zijn, telkens die harde tepels door zo'n vies, wit truitje heen.

Enige wat best interessant blijft is het jonge ventje Martin. Je blijft hopen dat hij vroeg of laat zal kunnen ontsnappen.

3.0* nipte voldoende.

Horrorslasher over psycho die jonge gillende meiden afslacht , beetje gore en soms bruut, en zeker wel het kijken waard. Wat cliches natuurlijk, maar onderhoudend genoeg om te blijven kijken.

Bedroevend slechte horror die duidelijk zijn best heeft gedaan er niets origineels van te maken.

Een fatsoenlijk verhaal hoef je bij dit soort films vaak niet te verwachten. Toch is het idee is op zich redelijk maar wordt het allemaal veel te slap en zonder enige gore uitgewerkt waardoor van horror niet bepaald spraken is. Bijna 2 uur lang wordt er spanningsloos naar een climax toegewerkt die door z'n voorspelbaarheid het tegenovergesteld effect heeft. Zelfs de extra scenes na de aftiteling kunnen daar geen verandering in brengen. Doe daar een verzameling minder getalenteerde acteurs en actrice bij en je krijgt een horror die ik met pijn en moeite heb afgekeken.

Nee, geen beste film.

2*

Bereavement is weer eens een bevestiging dat meer geld en middelen geen garantie zijn voor een betere film. Het debuut van Mena, Malevolence, is op technisch vlak inferieur aan deze prequel, maar is het nog een uiting van passie voor het genre. Hoewel allesbehalve origineel had die film een soort van frisheid over zich. Met Bereavement doet Mena wat elke andere Amerikaanse big budget horror doet en dat is gewoon vreselijk saai. Inwisselbaar in elk aspect.

1,5*

Gestoord vaderfiguur.

Een weinig indrukwekkende griezelfilm die veel clichés bij langs loopt, maar toch ook wel weer zijn originele kanten kent. Het sfeertje is gelukkig dreigend, al houdt het verder niet over. Aardig zijn de ietwat misleidende zijstapjes, maar de rode draad blijft toch een ietwat teleurstellend verhaaltje omtrent een seriemoordenaar die zich als gestoord vaderfiguur opwerpt.

Redelijk.

Bereavement is een redelijke horror film die je niet lang zal bijblijven. Het verhaal hebben we uiteraard al vele malen gezien, maar in zijn soort is het zeker niet de slechtste. Het is alleen erg jammer dat je totaal geen binding krijgt met de karakters, ze zijn simpelweg niet goed uitgewerkt en vragen er enkel om naar de slachtbank geleid te worden. Dit maakt dus van Bereavement een makkelijke wegkijker. De formule is duidelijk: doden, doden, doden. Het waarom wordt niet uitgelegd en dat maakt het ook allemaal wat minder geloofwaardig.

De omgeving is goed uitgekozen: hoop bossen en lege velden, nauwelijks een mens te bekennen. De verlate fabriek is dan ook een erg toepasselijke locatie om een groot deel van je film te laten afspelen. Gelukkig zit er ook nog een oogappeltje in de film: Alexandra Daddario. Een leuk vrouwtje is altijd een bonus voor een middelmatige horror als deze.

Wat kan er verder gezegd worden over Bereavement anders dan dat de film niet boven de middelmatigheid uitkomt? Niets eigenlijk.

2,5*

Zeer voorspelbaar maar het bekijkens waard! Ik had zelf graag wat meer gruwelijkheden gezien als er weer een meisje het loodje leg! Of wat hij naar de moord/slachiing deed met de meisjes. Kortom meer gore. Dan had deze film zeker wat beter geweest! Alexandra Daddario is een lekker snoepje met onwerkelijke blauwe ogen en met een strakke spijkerbroek. Maar haar acteren is nu niet echt briljant. Dat blijkt ook wel uit haar andere werk ( Percy Jackson en Texas chainshaw)