Hector (2015)

Ge kunt er iets op verwedden : als een Britse filmmaker afdaalt naar de laagste sociale klassen, er een degelijk werk wordt voorgeschoteld.
Zo ook met deze "Hector" van de mij onbekende Jake Gavin waarin een stuk levensgeschiedenis van een dakloze wordt geschetst.
Slachtoffer van het verlies van twee geliefden, heeft hij zich zelf overladen met schuldgevoelens, zijn de stoppen gaan doorslaan en is hij op straat gaan leven.
Hij ontmoet wel medelijden en ook vriendschap maar ook cynisme ( de apatische houding van de politie bij het overlijden van zijn vriend, de dienster die vaststelt dat ze hem ten onrechte van diefstal heeft beschuldigd, maar vergissing in geen geval wil toegeven, de houding van zijn schoonbroer, hoogst verveeld als hij in het bijzijn van personeel een clochard blijkt te kennen en zich verder afstandelijk opstelt.
Heel wat gevoelens en emotie in deze film aldus, waarbij het laatste stukje toch wat in niveau daalt.
Niettemin heb ik een goede film gezien met, in geen geval te vergeten, een schitterend acterende Peter Mullan.

Strip Dickens' 'A Christmas Carol' (1843) van de fantasie-elementen en er blijft een realistische aanklacht over richting structurele armoede tijdens de bittere koude in die feestmaand. Deze debuutfilm van Jake Gavin is een onsentimentele kerstvertelling in de geest van de grote meester. Geen magie of paranormale mirakels, maar Hector (Peter Mullan) als een goedaardige clochard die in vuilnisbakken scharrelt of afhankelijk is van toevallige giften. Waar een oranje overall net de enige bescherming kan zijn tegen een koude winternacht, een gratis kliekjesmaaltijd net broodnodige brandstof biedt, en soms die ene welgemeende glimlach als erkenning van zijn bestaan. 'Hector' (2015) wordt geheel gedragen door het immens sympathieke, warme acteerspel van Peter Mullan. De titelfiguur is een man met de allerbeste intenties maar niet altijd bij machte om zich te wapenen tegen de hardvochtige omgang met mensen in zijn positie. Door vooroordelen of gezichtloze, bureaucratische systemen die een rigide onmenselijkheid voorstaan, waardoor mensen kunnen doodvriezen op straat. Toch ondervindt Hector ook kleine wondertjes als gebrekkige personages goedheid in hun hart vinden om voorbij zijn zwerverschap te kijken en hem te accepteren zoals hij is. Een prima kerstboodschap zonder de gebruikelijke kitsch.